Skip to content

Volksopera is a celebration of Ondiep, but what will be left when the cameras are gone?

Barely five months between first audition and first performance. That was all the time the makers and local residents had for the Volksopera Ondiep, which experienced the first of two performances on Friday 23 May. It was a warm May evening, touching at times, sometimes dreadful, but fun anyway: classics by Verdi (most of them), Bizet, Puccini and Offenbach, set to Dutch text and sung by complete amateurs. Accompanied, for once, by the Groot Omroepkoor.

[Tweet “Echte ontdekkingen in de volksopera Ondiep “]

De Ondiepse amateurs waren in en paar maanden gepolijst en gecoacht om het klassieke repertoire aan te kunnen, ondanks de zware shag, zwarte koffie en sherry waarmee ze het volksbuurtleven, gehoord de stemmen, vulden. Sommigen bleken dat heel aardig aan te kunnen, en, zoals de makers ook gehoopt hadden: er zitten minstens twee prachtige verrassingen bij: Maike Flick en Theo Geurtsen. Flick is een gepassioneerd talent, en Geurtsen is zo’n volkse heldentenor in de traditie van Willy Alberti. Hopelijk gaan we van hem nog meer horen.

[Tweet “Volop aandacht voor rauwe talenten”]

Maar die opera zelf is slechts het halve verhaal. Zo groots opgezet, met gratis medewerking van zoveel grote, maar vooral ook talloze kleine bedrijven, dat krijg je alleen voor elkaar als de tv meedoet. En die tv doet dus mee, want op 24 en 31 mei, en op 7juni is deze opera onderwerp van een televisieserie, met niemand minder dan Tania Kross. Dankzij Kross kwamen de Ondiepers ook bij Pauw en Witteman, dankzij Kross zijn de kijkcijfers gegarandeerd, en dat is goed.

[Tweet “Maar wat gebeurt er als de camera’s weg zijn uit Ondiep?”]

Het doel van de Stichting Volksopera is nobel. In een instant kookpot verzamelen ze talent, verenigen ze buurtbewoners, overheden en bedrijven om een eenmalig groots ding voor elkaar te krijgen. Vier maanden lang is de Volksopera het gesprek van de dag bij de deelnemers, en het zijn er zoveel, dat je daarmee de buurt zeker betrokken houdt. De opera leeft. De makers en coaches boren talenten aan. En ze nemen die talenten een eindje op weg. Maar dan? Hoe is het na de zomer, als de camera’s weg zijn?

[Tweet “Waar zijn de voorbeelden gebleven voor de zangtalenten uit Ondiep?”]

Ondiep is trots op DOS, landskampioen voetbal uit 1958. Ondiep is ook trots op Wesley Sneijder, het voetbaltalent dat dankzij een goede inbedding van de clubs in de wijk kon uitgroeien tot wereldster. Hoe mooi zou het niet zijn als die jongen die in het voorprogramma zong niet alleen maar Jan Smit als hoorbaar voorbeeld zou hebben, maar ook Theo Geurtsen, en Pavarotti?

De gemeente Utrecht, ruimhartig sponsor van de Volksopera Ondiep, bezuinigde de muziekschool grotendeels weg. De kans is  dus groot dat de vers ontdekte muziektalenten geen wereldkans krijgen, zoals hun voetballende buurtgenoten.

[Tweet “Gemeente, bedrijfsleven: Richt nu een leerorkest op voor Utrecht!”]

Misschien moeten we darvoor ook maar kijken naar Venezuela in Latijns Amerika. Daar is de jeugd gezegend met de leerorkesten van Gustavo Dudamel: muziekonderwijs voor elk kind. Ik gun dat die Ondiepers, mijn voormalige buurtgenoten, zo.

Want to know more?

6 thoughts on “Volksopera is een feest voor Ondiep, maar wat blijft er over als de camera’s weg zijn?”

Comments are closed.

Wijbrand Schaap

Cultural journalist since 1996. Worked as theatre critic, columnist and reporter for Algemeen Dagblad, Utrechts Nieuwsblad, Rotterdams Dagblad, Parool and regional newspapers through Associated Press Services. Interviews for TheaterMaker, Theatererkrant Magazine, Ons Erfdeel, Boekman. Podcast maker, likes to experiment with new media. Culture Press is called the brainchild I gave birth to in 2009. Life partner of Suzanne Brink roommate of Edje, Fonzie and Rufus. Search and find me on Mastodon.View Author posts

Private Membership (month)
5€ / Maand
For natural persons and self-employed persons.
No annoying banners
A special newsletter
Own mastodon account
Access to our archives
Small Membership (month)
18€ / Maand
For cultural institutions with a turnover/subsidy of less than €250,000 per year
No annoying banners
A premium newsletter
All our podcasts
Your own Mastodon account
Access to archives
Posting press releases yourself
Extra attention in news coverage
Large Membership (month)
36€ / Maand
For cultural institutions with a turnover/subsidy of more than €250,000 per year.
No annoying banners
A special newsletter
Your own Mastodon account
Access to archives
Share press releases with our audience
Extra attention in news coverage
Premium Newsletter (substack)
5 trial subscriptions
All our podcasts

Payments are made via iDeal, Paypal, Credit Card, Bancontact or Direct Debit. If you prefer to pay manually, based on an invoice in advance, we charge a 10€ administration fee

*Only for annual membership or after 12 monthly payments

en_GBEnglish (UK)