In de foyers hing een lucht van duurdere parfum dan bij een Nederlandse galapremière. De vrouwen waren jonger en gladder, of hadden een betere botox-arts dan doorgaans. De juwelen zagen er heel erg duur uit, net als de jurkjes. Overal klonk Russisch. Het leek of de Amsterdamse Stadsschouwburg even verplaatst was naar de PC Hooftstraat, een paar honderd meter verderop. Reden voor dit alles: 'De Kersentuin', het meesterwerk uit 1904 van de Rus Anton Tsjechov, gespeeld door echte Russen uit Rusland, in het Russisch. Ik heb veel geleerd. 1: Dat Russisch is echt nodig Wanneer u naar een opera van Verdi gaat, dan hoort u Italiaans. Gaat u naar Wagner, klinkt er Duits van de planken. Gaat u naar een toneelstuk, hoort u Nederlands. Vertaald uit het Russisch, Engels, Duits, Frans of Spaans. Kennelijk is de verstaanbaarheid van een toneeltekst belangrijker dan de klank, want anders zou zo'n rare traditie natuurlijk niet kunnen bestaan. We missen daardoor veel, heel erg veel. Neem Tsjechov: inhou...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
