Op 4 maart 2016 verscheen haar debuut-cd Varmints, een mengeling van nieuw-klassiek, elektronica en avant-pop, waarna de Schots-Canadese Anna Meredith (1978) met lof werd overladen. ‘Een van de meest vernieuwende geesten in moderne Britse muziek’, schreef een criticus. ‘Levendig en caleidoscopisch’, schreef een ander. ‘Uitzonderlijke soundscapes van synthesizers, beats en andere dingen’ repte een derde. Een vierde had het gevoel gekoppeld te zijn aan een ‘ruimteschip waarmee ze door het universum raast’. Een Franse website vroeg zich simpelweg af: ‘Zijn we klaar voor Anna Meredith?’ Die vraag kunnen Nederlanders de komende week zelf beantwoorden. Van 1 tot en met 4 april treedt ze met haar eigen band op tijdens het festival Rewire in Den Haag en in de serie The Rest is Noise in het Muziekgebouw aan ’t IJ. Tegelijkertijd presenteert het Nederlands Kamerorkest de Nederlandse première van Origami Songs, een puur akoestische compositie die ze schreef voor de avontuurlijke blokfluitist Erik...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
