Eind 2006 leerde ik de Nederlandse filmmaker Sander Francken kennen. Voor de Groene Amsterdammer had ik zijn film Dealing and wheeling in small arms bekeken. Daarna zocht ik hem op in zijn werkruimte voor een interview. Dat gesprek herinner ik me nog goed: scherper dan vele andere interviews. Het ergste wat je immers kan overkomen is een zwerm PR-mensen die volcontinu om je heen zoemen. Zoek de kunstenaar zoveel mogelijk op in zijn atelier luidt sindsdien mijn devies, hoewel ik onlangs een interviewtje deed via Skype. Dat dus nooit meer, na al die jaren heeft Skype nog steeds zijn technische shit niet together. Gelukkig was de muzikant zo vriendelijk en snel om mij per mail te beantwoorden en kwam het alsnog goed. Ik dwaal af. De film van Francken kwam destijds hard binnen, zo hard dat ik nu nog steeds bepaalde beeldsequenties ervan scherp herinner. Dit lijkt me overigens een goede indicatie dat er sprake is van een geslaagde film. Franckens wapenhandelfilm bewijst dat veel wereldleed ...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
