Is het zinvol of gepast om een speelfilmreconstructie te maken van een terroristische aanslag? Die vraag doemt onvermijdelijk op, voor of na het beleven van Utøya 22.juli van de Noorse filmmaker Erik Poppe. We hebben het over de gruwelijke moordpartij die rechts-extremist Anders Breivik op 22 juli 2011 aanrichtte. Van de 500 jongeren die op het eiland Utøya deelnamen aan een zomerkamp van de Noorse Arbeiderspartij kwamen er 77 om het leven. De film dingt nu op de Berlinale mee naar de Gouden Beer. Festivaldirecteur Dieter Kosslick heeft enigszins uitdagend gesteld dat critici die naarstig zoeken naar thema's in de competitie die niet zullen vinden. Omdat ze er niet zijn. De films weerspiegelen volgens hem simpelweg de realiteit om ons heen. Nu is dat een wat flauwe uitspraak, want als je het ruim opvat geldt dat bijna altijd voor films. Maar in het geval van Utøya 22.juli is het griezelig goed van toepassing. Paniek Er is een kort intro met echte videobeelden van de inleidende bomaansl...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
