Paniek. In de tram tussen Leidseplein en Amsterdam Centraal was ik opeens de Nederlandse vertaling van 'string quartet' kwijt. Dus typte ik 'vioolkwartet' in mijn facebook-update, waarin ik verband probeerde te leggen tussen een blow job en Ligeti. Geintje, misschien, maar er zat iets veel diepers achter, in die tram, na afloop van het muziek- en theatergebeuren 'The String Quartet's Guide to Sex and Anxiety' in het Holland Festival. Niet heel erg lang daarna kwam de eerste correctie binnen, van collega Henri Drost. Het is niet 'vioolkwartet', maar 'strijkkwartet'. Want een cello is geen viool. Meteen wist ik mij gediskwalificeerd om nog maar een zinnig woord te schrijven over wat ik net had meegemaakt. Althans, niet iets wat met het woord 'recensie' geassocieerd mag worden, want een recensent moet deskundig zijn en als je een cello een viool noemt ben je dus niet deskundig. Flashback Daar zat ik dus, op rij 5, in de theatertempel van de hoofdstad, tussen een publiek van hoofdzakelijk...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
