Djino Alolo Sabin (1990) zit er ontspannen bij, ’s ochtends in het hotel in Brussel. De avond ervoor heeft hij voor het eerst zijn solo Piki Piki gedanst, die ook tijdens het Holland Festival te zien zal zijn in Theater Frascati. De voorstelling raakt aan veel heftige thema’s, maar is alles behalve melodramatisch. Er spreekt eerder een onverdroten optimisme uit. Piki Piki is de naam van kapotte bus, waar hij in zijn jeugd in Kisangani mee speelde. Waarom heb je je voorstelling naar een kapotte bus genoemd? 'Als kind bracht ik veel tijd spelend op straat door. Mijn vader, zoals zo veel vaders, dronk. We kwamen alleen thuis om te eten en te slapen. Op een dag bedachten we, met wat andere kinderen, om die oude bus door de straten te gaan duwen. Het werd een spel dat dagen duurde, waar iedereen aan mee deed. Toen ik na de start van mijn danscarrière weer eens thuiskwam in mijn buurt, realiseerde ik me dat dezelfde mensen, met wie ik dat Piki-Piki-avontuur had beleefd, er nog steeds waren. ...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
