‘Ik ben een vrijere schrijver geworden.’ Esther Verhoef over de nieuwe dimensie in haar werk

Korte verhalen schrijft Esther Verhoef (51) al zo lang als ze fictie schrijft – sinds haar zevende. Of ze nou tien of honderd pagina’s lang zijn, haar verhalen zijn Verhoef even lief als haar romans en thrillers. 'Kijk,' zegt Esther Verhoef, terwijl ze de flappen van het omslag van Labyrint – de verhalen  openvouwt. Op de binnenkant zijn oude, op de typemachine geschreven tekstfragmenten te zien, met handgeschreven commentaar erbij. 'Dit zijn fragmenten van verhalen die ik heb geschreven toen ik tussen de zeven en elf jaar oud was. Ik heb ze altijd in een doos bewaard. De correcties zijn van mijn vader. Dat maakt dit boek extra dierbaar voor mij.' Of dat vroege werk ooit ook nog een keer gaat verschijnen? Verhoef lacht. 'Nee, dat denk ik niet! Misschien als ik 85 ben of zo, in mijn memoires.' Geen jeugdwerk in Labyrint dus, de kloeke verzamelbundel bevat de korte verhalen die ze de afgelopen jaren schreef, plus een aantal nieuwe. Want ook al is Esther Verhoef vooral bekend als auteur v...