We zijn onafhankelijk. Help ons mee en word ook lid! Met jou erbij gaat het beter.

Geen lid, wel steunen?

‘Het was alsof ik in mijn boek terecht was gekomen.’ Hoe de dystopische nieuwe roman van Tatiana de Rosnay ineens verdacht veel op de werkelijkheid ging lijken

&

Het is snikheet in Parijs op de dag van het interview met Tatiana de Rosnay (58). In haar nieuwe roman Bloemen van de duisternis gaat Parijs gebukt onder een zoveelste hittegolf, waarbij de thermometer de 48 graden aantikt. ‘De afgelopen dagen was het bijna net zo erg als in mijn boek,’ vertelt De Rosnay via Zoom vanuit haar Parijse werkkamer. ‘Ik leef net als mijn hoofdpersoon Clarissa op de bovenste verdieping, en het wordt daar erg heet. Op een gegeven moment was het 42 graden.’ Aanslagen Het was niet de enige bizarre parallel tussen het boek en de werkelijkheid. De dystopische roman, over schrijfster Clarissa die na een scheiding van haar man een etage betrekt in een appartementengebouw voor kunstenaars, speelt zich af in een nabije, maar herkenbare toekomst. Aanslagen hebben de Eiffeltoren in Parijs, de Londense Big Ben, de Sixtijnse kapel in Rome en het San Marcoplein in Venetië verwoest, en Europa gaat gebukt onder de klimaatverandering, die steeds ergere hittegolven tot gevolg ...

Je kunt nu inloggen om verder te lezen!

Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!

(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)

Word lid, of log hieronder in:

Over deze auteur

A Quattro Mani

Fotograaf Marc Brester en journalist Vivian de Gier kunnen met elkaar lezen en schrijven – letterlijk. Als partners in crime reizen ze voor diverse media de wereld over, voor recensies van de mooiste literatuur en persoonlijke interviews met de schrijvers die ertoe doen. Voor de troepen uit en voorbij de waan van de dag.

door A Quattro Mani

Populaire berichten

Is vragen stellen kunst?

Is vragen stellen kunst?

We kunnen heel veel leren van de laatste zomergasten. En van Theaterfestival Boulevard. En hoe we beter kunnen luisteren.
Soms is kunst beter dan vakantie

Soms is kunst beter dan vakantie

De kortste Zomergastenrecensie ooit, en waarom we in Groningen het licht zagen. En twee petities. Omdat ze heel hard nodig zijn. Tegen Hitler, vóór het gesprek.

Categorieën