‘...dit (slot) beeld, waarin echt ik zag wat ik nooit eerder zag. Dat was zo waanzinnig waarbij ik aan mijn eigen waarneming ging twijfelen. Interessante gewaarwording die voor mij los staat van duiding.’ Ik citeer hier een mij bekende bezoekster van de voorstelling Transverse Orientation, een van de toppers van het Holland Festival van dit jaar. Zij zat drie meter hoger, op de eerste ring van Theater Carré, en had de avond van haar leven, althans, wat betreft het slotbeeld van de voorstelling. Ik zat drie meter lager, smak vooraan op de eerste rij van dat theater, en zag niks van dat einde. Ik keek tegen een podium op van een meter, met daarop nog een podium, waardoor alles wat zich op - en onder - de vloer afspeelde voor mij en velen met mij onzichtbaar bleef. Zichtlijnen ‘Ga je erheen? Zorg dan dat je niet “in de zaal” zit, maar in de loges of op de eerste of tweede ring, en idealiter niet te ver naar rechts of links. Zichtlijnen doen er hier toe.’ Kan ik er dan over schrijven? Jawe...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
