Aller au contenu

Until the Lions" d'Akram Khan vous entraîne à travers les frontières #HF16

Dès que tu pénètres dans la Ketelhuis de la Westergasfabriek d'Amsterdam, un bourdon sombre t'entraîne dans l'atmosphère brumeuse et quelque peu inquiétante de 'Until the Lions' de la compagnie Akram Khan. Un énorme disque provenant d'un tronc d'arbre, avec des anneaux annuels déchiquetés et des fissures, deviendra la scène d'une bataille mythique. L'enjeu est le corps humain : faible, fort, mâle, femelle. Les frontières disparaîtront.

foto Jean Louis Fernandez
foto Jean Louis Fernandez

Choreograaf/danser Akram Khan koos het verhaal over prinses Amba uit het Indiase epos Mahabharata om zijn thema vorm te geven: de lichamelijke identiteit die je enerzijds van binnen voelt en anderzijds krijgt van je omgeving. Khan gebruikte de versie die schrijfster Karthika Naïr van dit verhaal gaf. Met ‘Until the Lions: Echoes from the Mahabharata’ (2015) wil Naïr de vrouwelijke personages uit de Mahabharata een duidelijker gezicht geven dan ze in het epos zelf krijgen.

Étourdi

De typisch Indiase elementen van wedergeboorte en geslachtsverandering worden in de voorstelling prachtig uitgewerkt. De dansers dansen tegen grenzen aan en door grenzen heen. ‘Until the Lions’ gaat over uitersten en sleept je daar duizelingwekkend in mee.

Een heftige mengeling van liefde, afwijzing en strijd tekent het contact tussen de hoofdpersonages Amba en Bheeshma, die jacht op haar maakt, en haar leven daarmee ruïneert. Dansers Akram Khan, Ching Ying Chien, Christine Joy Ritter en de vier muzikanten voeren de spanning hoog op.

Khan ontwikkelt zijn bewegingen uit de Indiase Kathak en komt uit bij moderne dans. Deze doet nog steeds erg Indiaas aan, maar is verder heel eigen in zijn expressiviteit. De dansers maken indruk met de afwisseling van kracht en soepelheid, agressie en verfijning in hun bewegingen. Tijdens vlammende botsingen doen man en vrouw niet voor elkaar onder. Een mooi voorbeeld van de botsing tussen gevoelens is de hand van de één voor het gezicht van de ander. Dit gebaar drukt tegelijk verlangen naar intimiteit en wanhoop uit.

Onderhuids

Voortdurend is er een onderhuids verlangen dat naar buiten wil breken, maar gevangen zit. Dit wordt tot een alles omvattend, kosmisch drama verheven. Niet alleen de dansende lichamen zijn er vol van zijn, ook kookt en kolkt het onder de bodem waarop men danst. De boomstamschijf krijgt iets van de aardkorst waarop het menselijk leven zich afspeelt.

Bheeshma maakt een indrukwekkende fysieke overgang van onbetwiste held naar een man die zwakte belichaamt. En dat tegenover een vrouw die slachtoffer is van zijn manipulaties, maar die ook een enorme kracht naar buiten brengt.

foto Jean Louis Fernandez
foto Jean Louis Fernandez

Een prachtig element in het verhaal vormt een beeld van het hoofd van Bheeshma, prachtig omdat je je er zoveel bij kunt voorstellen. Het is een versteende versie van hem, zijn dichtgetimmerde identiteit als man, streng toekijkend op de strijd die de levende Bheeshma van vlees en bloed voert. Het wordt een object van eerbied, maar siert ook de speer waarmee de doodssteek wordt toegediend.

Prachtig zoals de Kathak-traditie met zijn verhalende karakter doorwerkt in deze moderne-dansvoorstelling. Je wordt meegevoerd met oergevoelens in een lichaam dat heen en weer slingert tussen wensen en grenzen. Hoe Indiaas van sfeer de voorstelling ook is, de gevoelens zijn in de westerse cultuur ook herkenbaar en veelzeggend. Hier en daar zijn de hartstocht en de uitzinnige woede misschien wat zwaar aangezet, maar dit staat de beleving van de gevoelens niet in de weg. Het hoort bij de sfeer en het mythische karakter van het verhaal.

Optochten

De rol van de muzikanten is sterk. Met de dansers zingen, bonken en tikken ze hun spoor in de weidse soundscape. Vrolijk, maar ook met zoveel onheil geladen zijn de feestelijke optochten waarmee ze langs de rand van de schijf trekken.

Deze dans van het uiterste moment is de laatste grote rol die Akram Khan (41) zelf danst. Op het eerste gezicht denk je: wat jammer, iemand die zo prachtig danst mag nog wel even doorgaan. Maar het is ook mooi er met een dansstuk dat zo’n totale overgave uitdrukt een punt achter te zetten.

Bon à savoir
Gezien: 23 juni in Amsterdam. Renseignements .

 

Maarten Baanders

Journaliste artistique free-lance au Leidsch Dagblad. Jusqu'en juin 2012, employée du marketing et des relations publiques au LAKtheater de Leiden.Voir les messages de l'auteur

Adhésion privée (mois)
5€ / Maand
Pour les personnes physiques et les travailleurs indépendants.
Pas de bannières gênantes
Une lettre d'information spéciale
Propre compte mastodonte
Accès à nos archives
Petite adhésion (mois)
18€ / Maand
Pour les institutions culturelles dont le chiffre d'affaires/subvention est inférieur à 250 000 € par an.
Pas de bannières gênantes
Un bulletin d'information premium
Tous nos podcasts
Ton propre compte Mastodon
Accès aux archives
Publie toi-même des communiqués de presse
Une attention particulière dans la couverture médiatique
Adhésion importante (mois)
36€ / Maand
Pour les institutions culturelles dont le chiffre d'affaires/subvention est supérieur à 250 000 € par an.
Pas de bannières gênantes
Une lettre d'information spéciale
Ton propre compte Mastodon
Accès aux archives
Partager les communiqués de presse avec notre public
Une attention particulière dans la couverture médiatique
Bulletin d'information Premium (substack)
5 abonnements d'essai
Tous nos podcasts

Les paiements sont effectués via iDeal, Paypal, carte de crédit, Bancontact ou prélèvement automatique. Si tu préfères payer manuellement, sur la base d'une facture établie à l'avance, nous facturons des frais administratifs de 10€

*Uniquement pour l'adhésion annuelle ou après 12 paiements mensuels

fr_FRFrançais