Toen donderdag 12 maart de coronamaatregelen werden afgekondigd voelde dat eerst nog onwerkelijk. De volgende dag viel de wereldpremière van de opera Ritratto van Willem Jeths in het water. Ik had me hier enorm op verheugd, net als op al die andere producties in het Opera Forward Festival. Bovendien zat ik volop in de voorbereidingen voor talloze inleidingen de komende maanden. In één klap werd alles tot 1 juni afgelast. Ietwat ongelovig vertrok ik naar mijn hutje op de hei: zo’n vaart zou het toch niet werkelijk lopen? De rest is geschiedenis zoals dat heet. Zo’n vaart liep het namelijk wél. – Nou ja, ‘vaart’: van de tiende versnelling moest ik opeens terugschakelen naar de één. Ik nam me acuut voor de enorme stapel cd’s eindelijk te gaan recenseren, onder de titel #Corona-classics. Maar in plaats daarvan maakte ik lange fiets- en wandeltochten; het wegvallen van deadlines en verplichtingen voelde als vakantie. Knop om Bij thuiskomst vond ik steeds verontrustender persberichten in mij...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
