Terug naar de oerkracht van de magie, via het jeugdtheater. Met dank aan Jetse Batelaan.

Vaak eindigen toneelstukken in chaos. Een omgekieperde drankkast, een bloedblad onder royals, we zijn wel wat gewend. Jetse Batelaans nieuwste stuk, barokker en scherper dan hij eerder liet zien, eindigt ook in schoonheid, maar dan is dat eigenlijk het begin. Het einde is namelijk steriel en van elk leven ontdaan. Maar daar begint de voorstelling mee. De artistiek leider van Theater Artemis, een gezelschap dat ook achtjarigen tot zijn doelgroep rekent, draait in 'Het einde van het begin van het einde' alles om. En het werkt. Voor wie nog niet bekend is met het werk van Batelaan: deze theatermaker slaagt erin om toeschouwers al heel erg lang naar bijna niets te laten kijken, waarna ze met enorme verhalen thuiskomen. Teksten zijn er meestal nauwelijks en scenes worden er ook niet echt gespeeld. Je kunt het voor jezelf proberen door op een bankje te gaan zitten op een pleintje, en dan met jezelf af te spreken dat alles wat er voor je ogen gebeurt, theater is, waaraan weken is gewerkt. Bit...