Yanaika Zomer, Heremietdagen | 294 p. | De Bezige Bij, € 23,99
Schrijver, dichter en journalist Yanaika Zomer (46) maakte twee jaar geleden indruk met haar poëziedebuut U heeft nog 43 ongelezen gedichten. Nu is er haar romandebuut, Heremietdagen, die draait om een vrouw wier bestaan op zijn grondvesten komt staan te schudden.
De 37-jarige Meira, docente Engelse literatuur, is gelukkig getrouwd met de knappe Samuel, met wie ze twee jonge kinderen heeft. Hoewel Samuel en Meira al meer dan twintig jaar samen zijn – ze ontmoetten elkaar na de dood van haar vader, die ze op haar vijftiende verloor – zijn ze nog altijd dol op elkaar en hebben ze het geweldig tussen de lakens. Terwijl Meira beseft dat haar moeder Suze ten prooi valt aan jongdementie, raakt ze online in contact met kunstenaar Monk. De aankoop van een van zijn kunstwerken is haar eerste daad van een ‘verrukkelijke reeks van muiterijen’. ‘Een nog niet erkende verlangen één keer iets stoms te doen.’
De online gesprekken tussen Meira en Monk, die eveneens een gelukkig en liefdevol gezin heeft, zijn voor Meira een dagelijkse ontsnapping aan de zorg voor haar snel verslechterende moeder en de angst dat haarzelf misschien wel hetzelfde lot wacht. En natuurlijk blijft het niet bij alleen online contact. Vriendin Keet is de enige die ervan afweet.
Het verhaal bestrijkt de zeven dagen na Monks plotselinge dood, waarin Meira geen kant op kan met haar verdriet en moet veinzen dat ze griep heeft. De anderhalf jaar waarin Meira’s affaire en haar moeders dementie zich ontwikkelen, wordt terugblikkend verteld, met veel en soms wat te lang uitgesponnen dialogen.
Zomer schrijft met bravoure en rauwe, directe metaforen, maar de psychologie van de personages had overtuigender gekund. Natuurlijk doen mensen onlogische dingen en hoeft het gedrag van personages niet allemaal verklaard te worden, maar dat is iets anders dan of hun gedrag geloofwaardig overkomt.



