Theatraal en veel. Roomsaus, prik, wolken schuim,laten we dat lyriek noemen. Zaterdag 17 januari was de Grote Zaal van TivoliVredenburg dik twee uur lang een warm bad, met dank aan het Residentie Orkest. En Rufus Wainwright. En sopraan Danielle de Niese. O, ja. Ook nog Carice van Houten, die opviel1 als zangeres van het meer casual poprepertoire. Shakespeare was er ook. Wat een wereld... Lees verder
Van Anna Wintour tot Eloise van Oranje: ‘Empire of the Elite’ het boek over de gloriedagen van titels als Vanity Fair, Vogue en The New Yorker onderzoekt hoe media aspiratie creëerden, waarom die verliest aan kracht, en wie vandaag nog hoge en lage cultuur weet te verbinden tot gedeelde verbeelding.
Een kritische blik op 50 jaar Nederlands cultuurbeleid: Ervaring, inzicht en complexiteit komen samen. Ontdek wat Erik Akkermans’ verhaal betekent voor de toekomst van de cultuursector.
Laten we het even niet over de oorlog hebben. Altijd welkom in tijden dat het er elke minuut over gaat. Maar dat Theatergroep Aluin dit gevleugelde ‘Don’t mention the war’ tot zulke absurde proporties weet op te rekken met Samson en (een beetje) Delilah, levert best wat breinkramp op. Ik moest even bijkomen van zoveel verwarring na de première, op 20 december. Verhalen kunnen nogal... Lees verder
Een roman over een dictatuur, vermomd als democratie – Nelleke Noordervliets nieuwe roman is fictie, maar spiegelt een scenario voor dat we overal in de wereld in het echt zien gebeuren. In november wordt Nelleke Noordervliet 80 jaar, maar ze schrijft nog onverminderd door. Sinds haar debuut in 1987 met de roman Tine of De dalen waar het leven woont, heeft Noordervliet een veelzijdig en... Lees verder
In de kunst vallen nogal wat doden. Veel boeken en televisieprogramma’s beginnen met een lijk, opera’s eindigen ermee, nogal wat schilderijen druipen van bloed. Al die dood heeft alleen bitter weinig met de echte dood te maken. Hanna Timmers, theatermaker, doet met ‘Voor als je dood gaat’ een poging om de dood minder abstract te maken. De voorstelling, of ‘installatie’, die ze met vormgever... Lees verder
Het leven van de Zuid-Afrikaanse dichteres Ingrid Jonker was kort, intens en onstuimig. Intens is ook de op haar leven gebaseerde roman Een verdwaalde zomerdag van Janneke Siebelink. ‘Misschien stop je dan met dwalen’, zegt de jonge vrouw Camille tegen zichzelf, als aansporing om haar moeders leven te gaan reconstrueren. ‘Kun je gaan leven en stop je met doodgaan.’ Camille is de dochter van... Lees verder
Na vele jaren is de roman Opera der doden van Autran Dourado uit 1967 eindelijk in het Nederlands vertaald. Voor de tweede keer, want dit bedwelmend meesterwerk van de Braziliaanse auteur verscheen bijna dertig jaar geleden als eens in het Nederlands. De tijd had hem bijna opgeslokt, maar gelukkig besloot uitgeverij Koppernik schrijver Autran Dourado (1926-2012), bekend van onder meer het... Lees verder
Georganiseerd napraten bij een theatervoorstelling, daar moet je zin in hebben. Dan helpt het als de voorstelling vooraf er zin in heeft gemaakt. Wat bovenmatig geldt voor ‘Doekje voor het Bloeden’, het nieuwste werk van Het NUT en George Tobal. Het helpt natuurlijk ook dat je eerst naar dat nagesprek moet voordat je je toetje krijgt. Want Het NUT Zou het Het NUT niet zijn als hun voorstelling... Lees verder
Martijn Blekendaal laat kinderen met zijn jeugddocumentaire The Invisible Ones iets bijzonders zien. Naar aanleiding van verhalen van kinderen die, onzichtbaar wilden zijn – uit schaamte of wegens oorlogsgevaar – gaat hij proberen een superheld voor deze onzichtbaren te maken. Die superheld is veel dichterbij dan hij eerst dacht. Humoristisch, nieuwsgierigmakend, verrassend en serieus tegelijk.
Ze verwachtte een manonvriendelijke avond, zei gastvrouw Griet Op de Beeck direct na de opening van de laatste Zomergasten van dit seizoen. “Vind je?”, vroeg gast Herman Koch met zijn bekende twinkeling in de ogen. “Omdat het allemaal mannen zijn die er niet goed van afkomen.” , zei Op de Beeck. Koch: “Maar er doet ook nog een vrouw mee.” Interessante openingsdialoog voor de laatste... Lees verder
“Dit hadden we echt niet van je mogen vragen.” Als je dat als jurycommentaar krijgt op je auditie voor de toneelschool, heb je iets gruwelijk gênants gedaan. Femke Halsema had voor haar auditie aan de Arnhemse toneelschool een monoloog voorbereid uit Oriana Fallaci’s roman ‘Een Man’ over haar geliefde, de Griekse verzetsstrijder Alexandros Panagoulis. Hoe kwam Halsema tot die keuze? Was die... Lees verder
“Maak je zorgen over het leed van anderen. Luister naar ze en bekommer je om hen.” Zelden sloot een aflevering van Zomergasten in de afgelopen decennia af met een zwaarder doordringend slotakkoord dan die van zondag 17 augustus 2025. Zomergast Uğur Ümit Üngör bekroonde daarmee de diepe indruk die hij maakte tijdens de drie uur die hij doorbracht met ons thuis, in aanwezigheid van schrijfster... Lees verder
Dat hebben wij dus niet, in Nederland. Kunstfamilies die zo groot en nog steeds samen zijn dat ze met zijn allen een vol bezette locatietheatervoorstelling in elkaar kunnen zetten, inclusief band. We hebben natuurlijk de Krabbé’tjes en de Croisetjes, maar daarna houdt het een beetje op. Misschien dat de Van Kootens iets samen kunnen met de Derwigjes, maar dat is nog te klein. Nee, een echt... Lees verder
“Ik heb je gretig zien voelen.” Best een interessante zin, qua bouw. Niet onverwacht uit de mond van iemand als Griet Op de Beeck die haar sporen in de letteren ruimschoots heeft verdiend. Maar waarom was deze observatie, gevolgd door de constatering van Op de Beeck dat het “helemaal goed zou komen” met Eva Crutzen, de afsluiting van drie uur Zomergasten? Hadden we thuis op de bank een... Lees verder
Je kunt je afvragen wat er in Tilburg Noord in het drinkwater zit. Want hoe komen die zes spelers van het ensemble van Het Zuidelijk Toneel uit Tilburg anders aan die tomeloze energie? Of zijn het de hallucinerende dampen van de asfaltfabriek die het decor vormt van Not Quichot? Wereldliteratuur on acid is al langer het unique selling point van het rijksgesubsidieerde theatergezelschap voor... Lees verder
Marte Boneschansker heeft het voor elkaar gekregen om mij een uur lang bezig te houden terwijl alles in mij in opstand kwam tegen wat ze me liet meemaken en ik uiteindelijk overging tot lijdzaam verzet. Het was een fascinerend ding om mee te maken en ik kan het iedereen aanraden. Voor zoiets ga je dus naar een festival, zoals Boulevard in Den Bosch. Het Avignon van Brabant ging donderdag 7... Lees verder
“Ja, snap ik.” Het klonk best vaak uit de mond van presentator Griet Op De Beeck, tijdens uitzending 2 van Zomergasten 2025. Dat zei ze dan, voordat ze had gecheckt of wij thuis dat ook gesnapt hadden. Best lastig, want er waren zoveel wijsheden en doordenkers in het uiterst boeiende verhaal van Simon Kuper, dat je bijna ging smeken om een keer stilte, een keer iets laten doordringen, en een... Lees verder
Waarom zou je iemand drie uur lang interviewen, die zelf al niet van de buis te slaan is? Wat vraag je iemand die in zijn overal leesbare werk uitgebreid vertelt over hoe hij werd wie hij geworden is? Welke strategie kies je om tot het ‘rosebud’-moment te komen, waarop iedereen zit te wachten? ‘Rosebud’ als dat ene alles verklarende geheim dat alles op zijn plek laat vallen, zoals het sleetje met... Lees verder
Als je de eerste maten van Bachs Matthäus uitvoert op een flink versterkte elektrische piano, gebeurt er iets in de zaal. De onheilszwangere noten klinken in een grote zaal met laag plafond, en dan komen dansers op die daar een bundel energie tegenaan gooien waarvan je diep in je stoel gedrukt zou worden. Als je een stoel had. Maar tijdens dit spektakel in de repetitiezalen van ICK Amsterdam heb... Lees verder
Zijn er redenen om níet naar Enschede te gaan op een zaterdagavond? De stad bruist best wel, met zijn centrale plein vol terrassen waar elke keer dat ik er kom, iets met pop- en rockbandjes aan de gang is. Dat zou ook een motivatie kunnen zijn om juist niet te gaan, want al die mensen die daar komen kijken, drinken bier en cocktails en moeten dat in de laatste intercity terug naar het westen een... Lees verder
De vrijplaats rondom Het Nut op het Utrechtse Berlijnplein wordt met de dag unieker. Dat ligt vooral aan de bouwprojecten eromheen. Ooit was het een kleurrijke oase in bar braakland. Nu is het landje vrijwel helemaal ingesloten door appartementenblokken. Zo valt op hoe uniek het is dat die kavel op die dure locatie nog steeds ruimte biedt aan een soort mini-Mauerpark, de vrijplaats die in Berlijn... Lees verder
Het zijn vaak een beetje tragische personages in klassieke romans: de kunstenaar of wetenschapper die alles opoffert om Het Werk Over Alles te scheppen en daaraan roemloos ten onder gaat. Hoogmoed komt voor de val, denken we dan. Werk liever je hele leven aan het vervolmaken van één golf dan dat je het definitieve stuk over alles maakt. Maak je niet groter dan je bent. Dit soort deemoed is niet... Lees verder
Kunst beleven is soms best ingewikkeld. Theaterkunstenaar Lemi Ponifasio heeft er in het Haagse Amare voor gezorgd dat ik een dikke anderhalf uur verbijsterd, geïrriteerd en soms verveeld maar toch altijd gefascineerd een zwart – en later wit – gaasdoek heb bekeken, waarachter zich leden bevonden van de Chinese Yi-minderheid. De Yi zijn een heel oud volk, zo leert Wikipedia ons, en... Lees verder
Is kunst een manier om geld te verdienen, of iets dat de wereld verrijkt? De vraag is lastiger dan hij op het eerste gezicht lijkt. Wie kunst maakt, ziet dat werk als iets waar anderen voor moeten betalen, omdat er op zijn minst arbeid en materiaal in verwerkt is, en er ook nog eens immateriële waarde is gegenereerd. Het verhaal begint dan ook bij die immateriële waarde, want daar heeft de... Lees verder
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.