Skip to content

youtube

#HF11: There is an old crippled domestic servant haunting the Zuidas

Firs is his name. And he always arrives late. Because of the gout. Poor houseboy. Firs was created by Anton Chekhov. His masterpiece The Cherry Garden is about the boredom and lameness of the old rich, and Firs is the house servant who sees it all happening. Chekhov lets him die, at the end, when the departing house owners totally forget about him... 

#HF11 Unadorned, austere and powerful "Flûte Enchantée" by Peter Brook

Papageno showed off without his feathers last night. Indeed, the entire direction of Une flûte enchantée was an unadorned pleasure. Sober. Integral. You can't get a Dutch audience wilder than with such an approach. Compliments, then, to Peter Brook. At the Muziekgebouw aan het IJ was the Dutch premiere of Brook's adaptation of Mozart's Die Zauberflöte. The production turned... 

#HF11 Young Hungarians in Leonce and Lena deserve our sympathy

Actors wearing sort of harem trousers and bamboo sticks on a nondescript playing surface. Some of you may think back nostalgically or with trepidation to the days when there were 'Akademies voor Ekspressie' in the Netherlands. Summits of socio-art. Sometime deep in the 1970s, that is. Maladype Theatre, from Hungary, fits seamlessly into that picture, which... 

#HF11: As grand, as extreme and as haunting as Schlingensief's 'Mea Culpa' you rarely see theatre

Dying young turns out to be advantageous not only for skywalkers like Buddy Holly, Sam Cooke or Jesus. Even in a rather elitist world like that of German theatre, you can achieve star status through an early death. At least that happened to Christoph Schlingensief, the man who died of lung cancer in 2010. The man had already achieved stardom throughout the German-speaking world,... 

#HF11: With The School for Scandal, Deborah Warner gives a gleeful kick to an arch-conservative theatre tradition. The British are not amused.

Photo: Neil Libbert

That was a bit of a grind for British theatre critics. The celebrated director Deborah Warner (1959) recently pulled Richard Brinsley Sheridan's The School for Scandal out of the closet. A play from 1777, and an untouchable part of the British theatre canon. Building on the style of her earlier production Mother Courage (2009) Warner also indicated The School for Scandal - goddamn - a quirky, contemporary twist.

 

"With many video, light, music and noise - like a rock concert, " grins Warner in the office of the Barbican Theatre In London. "Mother Courage had an incredibly populist, exciting atmosphere. I love that arrogant theatricality immensely, and I wanted to continue that style in The School for Scandal. For me, the big challenge was to explore the Brechtian theatre style of Weimar - which I got through Mother Courage had discovered again - to collide with an eighteenth-century theatre text."

Deeper layers far in vague project 'The Long Count' by twin brothers Dessner

The Long Count - photo Julieta Cervantes
Twee jongens slaan met een honkbalknuppel tegen een gitaar, die aan een touw in de lucht hangt. Even daarvoor hebben ze het instrument ook al mishandeld bij een vreemd touwtrekspelletje, waarbij de gitaar regelmatig de grond raakte. Beide keren vullen schrille, nare klanken de ruimte. De spelletjes worden met een bloedserieus gezicht gespeeld en lijken dus iets te vertellen aan de bezoekers. Maar wat eigenlijk? Die vraag blijft door je hoofd tollen bij vri...

You can now log in to continue reading!

Welcome to the Culture Press archive! As a member, you have access to all, over 4,000 posts we have made since our inception in 2009!

(Recent posts (less than three months old) are available for all to read, thanks to our members!)

Become a member, or log in below:

Via Intolleranza II is an irresistibly witty theatrical chaos about the construction of an opera village.

photo: Aino Laberenz
De vorig jaar aan longkanker overleden Künstler Christoph Schlingensief – alleskunner, provocateur, regisseur, levenskunstenaar – krijgt op het Holland Festival een uitgebreid eerbetoon: de openingsvoorstelling Mea Culpa, een programma met zeven speelfilms, en Schlingensiefs zwanenzang Via Intolleranza II.

Doodziek vatte Christoph Schlingensief het wilde plan op om in Burkina Faso een operadorp uit de grond te stampen, Remdoogo. Een zelfvoorzienende vrijplaats waar mensen va...

You can now log in to continue reading!

Welcome to the Culture Press archive! As a member, you have access to all, over 4,000 posts we have made since our inception in 2009!

(Recent posts (less than three months old) are available for all to read, thanks to our members!)

Become a member, or log in below:

Playing with the Wooster Group: 'a totally new way of being on stage, of dealing with signals and the material of the show'

Foto: Franck Beloncle ‘Uw toeschouwers zullen ervan smullen.’ Dat was het laatste wat Liz Lecompte van de Wooster Group kort voor de première van Vieux Carré hoorde van de erven van toneelschrijver Tennessee Williams. Sindsdien houden de beheerders van de nalatenschap van dit Amerikaanse monument zich koest over de voorstelling die Lecompte heeft gemaakt. Het was het slot van een… 

You'd be interested to know what Spalding Gray and Christoph Schlingensief would have had to say to each other.

Cover of Spalding Gray At the Holland Festival, two minds wander. The loudest is that of Christoph Schlingensief, Germany's most independent filmmaker, theatre-maker, activist and enfant terrible, always good for controversy. After being diagnosed with lung cancer in 2008, he processed his anger and fear in Eine Kirche der Angst vor dem Fremden in mir, presented in 2009 at... 

Dutch ministry of OC&W bases vision 'renewal' cultural funding system on British example

Image via Wikipedia Er zit een interessante ‘drone’ onder, en dat kan iemand als dreigend ervaren. De video aan het eind van dit artikel heeft in ieder geval meer betekenis dan veel cultuurliefhebbers denken. Feit is namelijk dat de ingrijpende bezuinigingen die de Britse regering heeft doorgevoerd via hun ‘Arts Council’ achteraf nauwelijks op protesten zijn gestuit, terwijl de onevenredigheid… 

Tomoko Mukaiyama sprinkles nuts and high heels

Although the announcement of 'sonic tapestry: Shoes, part V' by Tomoko Mukaiyama can be read as a variant of Sex and the City on classical music, Sarah Jessica Parker would forever look at her Manolo Blahniks differently after seeing Mukaiyama's performance. This very special piano recital was Saturday 7 May at LP2 (Room 2 of the Rotterdam... 

'Our' New York dodo reviewers saw the Wooster Group's Le Vieux Carré and were thrilled

Admittedly, our method of reviewing (see our contributions on Springdance and De Internationale Keuze) is new to the Netherlands, but in the States a few were already doing it. For example, the two hot guys Andrew and Andrew are doing well with their iPhones, doing the same as the Dodo with the Kodak Zi8 (no shares, though we would love to be sponsored... 

Boris Charmatz met laatste voorstelling van Springdance

Springdance Utrecht is beëindigd. Boris Charmatz gaf gisteravond met ”Levée des conflits” de laatste voorstelling van het Utrecht dansfestival. De critici Fransien van der Putt en Daniël Bertina laten hun mening al blijken in onderstaande film. Ook hebben zij een gesprek met Boris Charmatz. Lees meer over deze voorstelling. … Je kunt nu inloggen om verder te lezen! Welkom in het archief… 

Reviewers look back at Springdance 2011

Het Springdance Festival in Utrecht loopt ten einde. Vandaag vinden de laatste voorstellingen plaats. Drie recensenten van het Cultureel Persbureau blikken terug op het festival, in een gesprek met Jeroen Stout. Recensente Fransien van der Putt krijgt wel lentekriebels van Springdance, vertelt ze in het interview: ‘Dit festival oversteeg mijn verwachtingen.’ Daniël Bertina (eveneens criticus) vond het ook een bijzonder… 

Eugénie Rebetez shows the alienating contrast of a woman who wants to be more and is also at peace with who she is

Eugénie Rebetez in 'Gina'. Foto: Augustin Rebetez.
Haar volle dijen kletsen tegen elkaar. Ze schudt met haar ontblote armen en kijkt grijnzend naar de trillende huid op haar bovenarmen. Ze stampt woest over de speelvloer van Theater Kikker, terwijl haar forse lijf – gekleed in een klein nietsverhullend zwart jurkje – nadrukkelijk aan alle kanten vrolijk meestuitert. Je moet maar durven. In haar one woman show ‘Gina’ gaat de Zwitserse theatermaker Eugénie Rebetez aan alle gêne...

You can now log in to continue reading!

Welcome to the Culture Press archive! As a member, you have access to all, over 4,000 posts we have made since our inception in 2009!

(Recent posts (less than three months old) are available for all to read, thanks to our members!)

Become a member, or log in below:

But what about the goat?

Waren we van pure schrik helemaal vergeten hoe dat nou zat met die geit. Enfin. Die geit, of althans het volgens de Nederlandse wetgeving geheel ontvelde karkas ervan, speelt een rol in de finale van de voorstelling Them van Ishmael Houston-Jones. We zagen na afloop het publiek tamelijk aangedaan naar buiten komen. … Je kunt nu inloggen om verder te… 

Music echoes in the heads of Emanuel Gat Dance's dancers and hangs over the stage like a secret

When music sounds, almost everyone tends to move with it. Music leads to dance. That link is crystal clear. But in modern dance, that obviousness is broken. Watching 'Silent Ballet' by Emanuel Gat Dance, this becomes poignantly clear. Without a single sound being sent into the auditorium, the eight dancers swarm across the stage.... 

'In talking about art, you always reach a point where it all becomes too abstract.' - Clara García Fraile on 'Europe in Motion'

Clara García Fraile vertegenwoordigt Engeland in het internationale programma Europe in Motion. Jonge choreografen hebben tijdens het festival met elkaar gepraat en presenteren aan het eind van deze editie een eigen werk. Clara heeft niets te laten zien, vertelt ze, maar dat komt ook omdat zij als videokunstenares met andere dingen dan dans bezig is. En die andere dingen zijn… 

Pure contact improvisation and martial arts in confrontational performance by Japanese dance group contact Gonzo

Contact Gonzo
 
Met hun naam verwijzen de vijf Japanners van contact Gonzo naar de gonzo-journalisitiek van wijlen Hunter S. Thompson. Rauw, hard en subjectief. Thomspon liet in zijn stukken ook zien hoe hij werkte. Contact Gonzo warmt op tijdens de voorstelling, maakt met wegwerpcamera's kiekjes van elkaar en geeft de waterfles door. Gonzo-style: wat je ziet, is wat je krijgt.
Contact Gonzo houdt zich aan eenvoudige regels. Bijvoorbeeld zwaartekracht: springen en neerkomen. Of aantrekken ...

You can now log in to continue reading!

Welcome to the Culture Press archive! As a member, you have access to all, over 4,000 posts we have made since our inception in 2009!

(Recent posts (less than three months old) are available for all to read, thanks to our members!)

Become a member, or log in below:

Aerial cycling elevated to art: Sylvain Prunenec 'dances' Nos Solitudes by Julie Nioche

Het zou een circusnummer kunnen zijn, maar de verstilling in deze technische dansinstallatie zorgt ervoor dat het uitstijgt boven het niveau van een mooi kunstje. Hangend aan katrollen, ondersteund door contragewichten, zweefmijmert Sylvain in het Akademietheater. Hier legt hij even uit hoe hoe werkt. Spoiler alert. En in het Frans. … Je kunt nu inloggen om verder te lezen! Welkom… 

Yasmeen Godder lets contrast between frightened individual and roaring group animal linger too much in dancers' minds

Dancers by Yasmeen Godder - photo Itzik Giuli
Ze zit op haar knieën. Schokkend en trillend deinst ze achteruit. Met klauwende vingers die in het luchtledige lijken te grijpen. Als een bange kat. Schuifelend beweegt de danser zich achterwaarts in een halve cirkel op de witte toneelvloer van Theater Kikker. Eén voor één stappen de vijf anderen het lege open speelvlak op, terwijl de eerste danser angstig het publiek blijft aankijken. Zo begint 'Storm end come'. Met deze voorstelling toont de Israë...

You can now log in to continue reading!

Welcome to the Culture Press archive! As a member, you have access to all, over 4,000 posts we have made since our inception in 2009!

(Recent posts (less than three months old) are available for all to read, thanks to our members!)

Become a member, or log in below:

Think thinking, watch looking, and feel feeling by Jana Unmussig

De voorstelling ‘Ast im auge’ is een extreem verstilde voorstelling die zich concentreert op het bekijken van het bekijken, het voelen van het voelen, het ervaren van het ervaren. Wie hier het denken van de filosoof Immanuel Kant in herkent, heeft gelijk. Toch is het resultaat ook – onbedoeld –  zinnelijk. Zo blijkt uit het gesprek met choreografe Jana Unmussig.… 

Parade maakt zich in schitterend weer op voor een nieuwe zomertoer

Terts Brinkhoff , oprichter van De Parade, heeft een stel loodsen aan de rafelrand van Weesp waarin alle tenten van het reizende festival opgeslagen liggen, als ze niet worden verhuurd. In april verzamelt de directie (nu Ray van Santen en Nicole van Vessum) daar alle artiesten van de aanstaande zomertournee voor een kennismaking. Persmomentje natuurlijk. En met het weer zoals… 

“What’s wrong with ‘dark’?” Margrét Sara Gudjónsdóttir maakt je bewust van de donkere zijde van het toeschouwersbestaan

Margret Sara Gudjonsdottir onderzoekt de ongelijke machtsverhouding tussen toeschouwers en danser. En gaat daar heel ver in. ‘Ongemakkelijk’ is nog wel de mildste omschrijving voor het werk ‘Soft Target’. Wat dus weer helemaal niet geldt voor een gesprek onder vier ogen. … Je kunt nu inloggen om verder te lezen! Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je… 

Small Cultural Membership
175 / 12 Months
For turnover less than 250,000 per year.
Posting press releases yourself
Cultural Membership
360 / Year
For cultural organisations
Posting press releases yourself
Collaboration
Private Membership
50 / Year
For natural persons and self-employed persons.
Exclusive archives
Own mastodon account on our instance
en_GBEnglish (UK)