Korte verhalen schrijft Esther Verhoef (51) al zo lang als ze fictie schrijft – sinds haar zevende. Of ze nou tien of honderd pagina’s lang zijn, haar verhalen zijn Verhoef even lief als haar romans en thrillers. ‘Kijk,’ zegt Esther Verhoef, terwijl ze de flappen van het omslag van Labyrint – de verhalen openvouwt. Op de binnenkant zijn oude, op de typemachine geschreven... Lees verder
Schrijver worden, zonder dat je vingers kunt gebruiken om te typen – Bianca Mastenbroek (44) draait er haar hand niet meer voor om. Afgelopen jaar won ze voor haar historische roman Hendrick, de Hollandsche indiaan de Thea Beckmanprijs. Terugblik op een jubeljaar: ‘Deze prijs is een kroon op mijn werk.’ Voor iedereen die jouw boek Hendrick, de Hollandsche indiaan nog niet heeft gelezen: waar... Lees verder
Échte schrijvers debuteren voor hun dertigste, zeggen sommige uitgevers, maar er zijn ook uitgevers – en auteurs – die zich niets van zulke conventies aantrekken. Gelukkig maar, want Niets is gelogen, het romandebuut van kunsthistorica Sacha Bronwasser (1968), tevens voormalig kunstrecensente van de Volkskrant, mag er zijn. Een boek waarin kunst, kijken en voelen een hoofdrol spelen. Rouwkaart... Lees verder
Hij bracht hypnose en psychotherapie als behandelmethodes naar Nederland en had een bloeiende praktijk met de bekende schrijver Frederik van Eeden. Maar noem de naam Albert Willem van Renterghem, en er zal bij (vrijwel) niemand een belletje gaan rinkelen. Met zijn boek De wonderdokter hoopt samensteller Rinus Spruit op eerherstel. Albert Willem van Renterghem (1845-1939) gold ooit als “de... Lees verder
Ze overleefde een hersenbloeding en een ernstig auto-ongeluk. Doodsangst heeft schrijfster Rosita Steenbeek (62) daardoor niet meer, wel juist een enorme levenslust. Het heeft haar verrijkt. ‘Door de dood in de ogen te zien, begreep ik dat liefde het belangrijkste is in het leven.’ 1. Zonder relatie kun je ook gelukkig zijn ‘Ik ben al een aantal jaren alleen en dat vind ik prima. Ik ervaar veel... Lees verder
Vroeger vond men het drie keer niks, tegenwoordig zijn de schilderijen van waterlelies en blauweregens de beroemdste doeken van de Franse schilder Claude Monet. We bezochten zijn tuinen in Giverny en keken even door de ogen van de meester. Mokken en sokken Denk je aan de schilder Claude Monet, dan gaan de eerste gedachten waarschijnlijk uit naar diens kleurrijke doeken van waterlelies... Lees verder
Een vrolijke roman over kernwapens, dat moest Holy Trientje worden. Schrijfster Anne-Gine Goemans baseerde het boek op het ware verhaal van de Amerikaanse non Megan Rice, die – op hoge leeftijd – met niet meer dan een betonschaar het zwaarst beveiligde atoombomcomplex van de Verenigde Staten binnen wist te komen. ‘Ik vond het zo mooi, dapper en naïef.’ Hiroshima ‘mislukt’... Lees verder
Het enorme succes van zijn roman Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht – bijna tien miljoen verkochte exemplaren – bracht de Britse schrijver en beeldend kunstenaar Mark Haddon financiële vrijheid, maar geen gemoedsrust. Onlangs verscheen zijn nieuwe roman, De dolfijn. ‘Ik denk altijd: als dit klaar is, dán heb ik rust. Maar die wortel aan de stok voor je neus komt altijd een stukje... Lees verder
Toen bleek dat ze verliefd was op een meisje ontvluchtte ze haar ongelukkige jeugd bij haar strenggelovige adoptieouders. Het boek dat ze daarover schreef, Oranges Are Not the Only Fruit, maakte haar in één klap wereldberoemd. Maar als volwassene kreeg ze alsnog de rekening gepresenteerd. Het was haar kat die haar redde haar van een zelfverkozen dood. Zeven levensvragen aan Jeanette Winterson... Lees verder
‘Tijdens optredens of signeersessies komen er vaak mensen op me af om me dat te vertellen: “Ik was geen lezer, maar jouw boek heeft me het plezier van lezen laten ervaren en nu lees ik heel graag.” Dat zeg ik niet omdat ik vind dat mijn boeken nou zo goed zijn, maar omdat het laat zien dat zodra iemand ervaart hoe leuk het kan zijn om een boek te lezen, er een nieuwe wereld... Lees verder
‘Dat ik daders in mijn familie heb geeft me de verantwoordelijkheid om te blijven herinneren. Veel van mijn generatiegenoten zeggen dat we dit nooit moeten vergeten en dat het nooit meer mag gebeuren, maar doen verder niets. Het feit dat ik schrijver ben geeft me de mogelijkheid om wél iets te doen. Om erover te schrijven, lezers zich te laten afvragen wat zij zouden hebben gedaan en te laten... Lees verder
Met zijn nieuwe boek De ontdekking van Elsschot wil Elsschot-biograaf Vic van de Reijt heel Nederland aan het lezen van Elsschots boeken krijgen. Zeven redenen waarom die klassiekers tijdloos leuk zijn. 1. Je kunt elk boek van Elsschot in één dag uitlezen ‘In 1970 kocht ik zijn Verzameld werk voor negen gulden, ik weet het nog goed. In de tijd dat ik studeerde was Louis Couperus de grootste... Lees verder
Zijn hart sloeg over toen hij in 2005 een mail zag binnenkomen van zijn vroegere IJslandse vriendinnetje. De mail bracht een waarheid aan het licht die Tom Stranger jarenlang had geprobeerd weg te drukken: hij had zijn vriendin Thordis Elva verkracht. Hun even schokkende als moedige verhaal deelden Elva en Stranger in een TEDx-lezing en een gezamenlijk boek, 7200 seconden – de duur van de daad... Lees verder
Waarom bewaart iemand het dode lichaam van zijn moeder in huis? In Moeders lichaam schetst Joris van Casteren een fascinerend en liefdevol portret van een man, zijn moeder en een Limburgs dorpje. ‘Heb je dat verhaal gehoord over die man met zijn dode moeder?’ vroeg zijn oud-docente journalistiek een paar jaar geleden. Nee, dat had Joris van Casteren niet. Doordat hij in Amerika was geweest voor... Lees verder
Haar debuutroman werd meteen een grote bestseller in Spanje. Het laatste geschenk van Paulina Hoffmann van Carmen Romero Dorr is een deels op haar eigen familiegeschiedenis gebaseerde roman over Paulina, die als jong meisje vanwege Tweede Wereldoorlog van Duitsland naar Spanje emigreert. ‘Over haar verleden, haar ervaringen tijdens de oorlog, wilde mijn grootmoeder nooit praten.’ Een mooi familie... Lees verder
De beelden in zijn hoofd zijn altijd heel sterk, zelfs al weet hij op voorhand niet wat ze betekenen. Fotograaf Erwin Olaf werk intuïtief en ziet pas achteraf waar zijn fotoseries over gaan. Zoals Palm Springs, zijn nieuwe werk dat sinds dit weekend te zien is op de dubbeltentoonstelling in het Gemeentemuseum en Fotomuseum in Den Haag. ‘Fantasie is voor mij de kurk waarop ik in dit leven drijf... Lees verder
‘Wil je mijn smurfen even zien?’ Uit de mond van ieder ander zou zo’n vraag vreemd klinken, maar bij Nicolien Mizee kijk je nergens van op. De boeken van de Haarlemse schrijfster zijn immers vaak een tikkeltje vreemd en absurd, en vooral ook geestig. De interviewband staat al uit, de thee is op, en Mizee haalt een soort maquette tevoorschijn met daarop de ‘plattegrond’ van het landgoed met... Lees verder
Hoe kwam de Haagse prostituee Blonde Dolly aan haar miljoenen? En waarom werd haar moordenaar nooit opgepakt, terwijl overduidelijk was wie haar moet hebben gewurgd? Dat ruikt naar een complot, en complotten zijn als koren op de molen van schrijver Tomas Ross. In Blonde Dolly buigt hij zich over een van de oudste en meest mysterieuze cold cases van Nederland. Tot het allerlaatst heeft Tomas Ross... Lees verder
Zo goed en vlot als het schrijven van gedichten en liedjes hem afging, zo moeizaam viel het dagelijks leven hem. Schrijver Willem Wilmink groeide uit tot een Twentse volksheld, maar bleef in zijn hart een kind, zo blijkt uit de biografie van literair criticus Elsbeth Etty. ‘Iemand die, aldus zijn beste vriend Herman Finkers, niet eens een schaar kon vasthouden.’ Met mededogen, maar ook kritisch... Lees verder
Iedereen heeft ze weleens gezien, die ananasplanten van de Ikea. Bij veel mensen staan ze een tijdje in de kamer, tot ze doodgaan en in de kliko eindigen. Maar voor journalist Lex Boon (35) was het moment waarop hij zo’n plantje cadeau kreeg van zijn (ex-)vriendin een keerpunt in zijn leven. Hij raakte verslingerd aan de gekroonde vrucht en vloog de hele wereld over om het verhaal achter de... Lees verder
‘Caffè e acqua frizzante, per favore.’ Ilja Leonard Pfeijffer bestelt een koffie en water bij de serveerster van bar 28 Erbe. Het is eind van de ochtend en het terras op het Piazza dell’ Erbe, op een steenworp afstand van het palazzo waar de schrijver woont, begint het langzaam wat drukker te worden. Pfeijffer woont inmiddels alweer tien jaar in Genua, de stad die hij met zijn bekroonde roman La... Lees verder
De eerste keer dat de vader van de Belgische schrijver Bart Meuleman over zijn afkomst begint, tijdens een autorit, leidt dat nauwelijks tot een diepgaand gesprek. Maar wel tot een kanteling. ‘Mijn vader werd iemand anders,’ schrijft Meuleman. ‘Aan alles wat hij als vader ooit deed, of naliet, of zei, of verzweeg, gingen kwesties vooraf. Ze hadden hem gekneed tot de ietwat... Lees verder
A Quattro Mani’s pop-uprecente Afke Bohle gaat de uitdaging aan om met haar zoons een boek te lezen. Na goede ervaringen met Suzie Ruzie, De Groene Hand-serie van Susan van ‘t Hullenaar en Tori van Brian Elstak in samenwerking met schrijfster Karin Amatmoekrim. Dit keer storten ze zich op Lobke en het Lichtje, een voorleesboek met een missie. Woorden vinden ‘Waar kunnen kinderen de woorden vinden... Lees verder
‘Ja. Ik heb onze reis anders voorgespiegeld. We zouden op zoek gaan naar kleine mensen en grote ratten, dwergolifanten en reuzenooievaars, naar wat normaal gevonden wordt en wat niet.’ Wanneer Frank Westerman (1964) in het onderzoek voor zijn boek Wij, de mens eindelijk het Indonesische eiland Flores bezoekt in gezelschap van zijn dochter, komen ze terecht bij de massagraven waarin de tientallen... Lees verder
We beulen ons af in de sportschool, diëten ons een ongeluk en laten ons uit voorzorg screenen op ziektes. De moderne mens doet er alles aan om maar zo oud mogelijk te worden. Zouden we niet beter in het reine kunnen komen met het feit dat we sterfelijk zijn, vraagt de Amerikaanse schrijfster Barbara Ehrenreich zich af in haar boek Oud genoeg om dood te gaan. Voor haar diepgravende journalistieke... Lees verder
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.