‘Ik wilde juist laten zien dat troost iets moois is.’ Esther Gerritsen onderzoekt in haar nieuwe roman geloof en geweten

Met haar nieuwe roman slaat Esther Gerritsen een verrassende weg in. De trooster is serieuzer van toon dan we de laatste jaren van haar gewend zijn. ,,Vroeger zou ik dit niet hebben gedurfd, schrijven over religie en dan ook nog zonder dat het heel grappig is.” Unheimisch ‘Mooi hè, het omslag?’ Esther Gerritsen is in haar nopjes met de cover van De trooster, met een enigszins unheimisch detail van het paneel De hel van Jeroen Bosch erop. 'Ik wilde dat het omslagbeeld iets mysterieus en heidens zou hebben. Dit is aards en donker.' Gerritsen giechelt. 'Het lukt niet altijd om je zin door te drijven.' Serieuzer Haar nieuwe roman is verstilder en serieuzer van toon dan we de laatste jaren van Gerritsen gewend zijn. Heel anders dan Dorst bijvoorbeeld, het tragikomische familiedrama over een moeder en een dochter dat is verfilmd en op 15 maart in première is gegaan. Wat hetzelfde is gebleven, is dat haar personages vaak een tikkeltje vreemd zijn. Jacob, een man met een scheef gezicht, is con...