dood

Godfried Bomans: respectievelijk geliefd, verguisd, onbegrepen en vergeten

Ondersteun deze auteur Bedrag: Betaalmethode voor eenmalige donatie iDEAL Bankoverschrijving Creditcard Bancontact PayPal Apple Pay Of doneer elke maand Incasso (machtiging via iDEAL) EmailDit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd. Godfried Bomans stierf een halve eeuw terug. Bijna meteen daarna verzonk Nederlands meest geliefde schrijver in de vergetelheid. Het is tijd …

Godfried Bomans: respectievelijk geliefd, verguisd, onbegrepen en vergeten Lees verder »

Tappen verleer je niet, maar tapdansen wel. Waarom het erg is dat kunst niet wordt genoemd

Ondersteun deze auteur Bedrag: Betaalmethode voor eenmalige donatie iDEAL Of doneer elke maand EmailDit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd. Iedereen baalt. Laten we dat voorop stellen. En heel veel mensen zijn zwaar getroffen. Horeca, detailhandel, scholieren en vooral studenten: alles wat niet noodzakelijk is om te overleven, baalt. Dus ook …

Tappen verleer je niet, maar tapdansen wel. Waarom het erg is dat kunst niet wordt genoemd Lees verder »

‘Als je maar één iemand raakt, kan dat de wereld veranderen.’ “Wanhopige optimist” Adriaan van Dis schreef een boek vol vrolijke boosheid

Ondersteun deze auteur Bedrag: Betaalmethode voor eenmalige donatie iDEAL Of doneer elke maand PhoneDit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd. Het is een fris en levendig boek, de nieuwe roman van Adriaan van Dis (74). Op de hem kenmerkende humoristische toon snijdt Van Dis in KliFi de grote thema’s van deze …

‘Als je maar één iemand raakt, kan dat de wereld veranderen.’ “Wanhopige optimist” Adriaan van Dis schreef een boek vol vrolijke boosheid Lees verder »

Waarom ik nostalgisch word bij het zien van Variations van Hans van Manen bij Het Nationale Ballet

Ondersteun deze auteur Bedrag: Betaalmethode voor eenmalige donatie iDEAL Of doneer elke maand CommentsDit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd. Als elk ballet om discipline draait, is dat zeker iets wat voor de balletten van Hans van Manen geldt. Discipline in de muziek, in de maat, in de eenvoud. Hoe ballet …

Waarom ik nostalgisch word bij het zien van Variations van Hans van Manen bij Het Nationale Ballet Lees verder »

‘Ik heb geprobeerd van iets vreselijks iets moois te maken.’ Douglas Stuart schreef een aangrijpende roman over zijn alcoholverslaafde moeder

Ondersteun deze auteur Bedrag: Betaalmethode voor eenmalige donatie iDEAL Of doneer elke maand EmailDit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd. Hij won het afgelopen jaar als tweede Schot ooit de prestigieuze Booker Prize, en dat ook nog met een debuutroman. Het onverwachte succes van Shuggie Bain heeft een bitterzoet randje voor …

‘Ik heb geprobeerd van iets vreselijks iets moois te maken.’ Douglas Stuart schreef een aangrijpende roman over zijn alcoholverslaafde moeder Lees verder »

De benauwdheid uit de verhalen van Maeve Brennan is momenteel makkelijk te herkennen

Het is geen toeval dat ik juist nu De twaalfjarige bruiloft herlees. Want de benauwdheid in het verhaal lijkt op de benauwdheid van onze eigen tijd. Net als Delia en Martin Bagot zitten we opgesloten in een verstikkend bestaan. Mijden het contact met medemensen. Missen de frisse lucht van bezoeken aan cafés, musea, filmhuizen en theaters. Dublin 1917 is Nederland 2021.

Alaa al Aswani: ‘Literatuur verandert niet de politiek, maar wel de mensen’

Vier jaar geleden spraken we er op het Winternachtenfestival in Den Haag al over met de Egyptische schrijver Alaa al Aswani, die ondanks het feit dat hij in eigen land nauwelijks nog kan publiceren, ontwapenend opgeruimd was. Over gebrek aan vrijheid van meningsuiting en fictie in tijden van fake, het thema van dit jaar, kon Al Aswani wel een woordje meepraten. ‘Met de vrijheid van meningsuiting is het nu nog slechter gesteld dan onder dictator Mubarak.’

‘Helaas kan ik mijn dochters niet voorbereiden op de wereld van straks’. Presentator Art Rooijakkers schreef een boek over de toekomst voor zijn tweeling

‘Door het schrijven van dit boek ben ik gaan beseffen dat ik mijn kinderen niet kan voorbereiden op de wereld waarin zij volwassen zullen zijn. Ik kan ze niet nu al leren wat ze later nodig hebben in een samenleving die nog niet bestaat.’

‘Ik moest de spoken in dit huis tot leven wekken.’ Stefan Hertmans over zijn nieuwe roman De opgang

Wie De opgang leest, begint meer te begrijpen van België: de gigantische gespletenheid van het land, van de frictie tussen de twee landsdelen, en van de opkomst en het succes van het Vlaams Blok. Ook Hertmans is beter gaan beseffen hoe diep de gespletenheid en “het verdriet van België” gaat.

‘Er was veel geweldig aan Joost, maar dit was hij óók.’ Arielle Veerman over haar roerige huwelijk met Joost Zwagerman

Een ambitieuze jonge schrijver die uitgroeide tot Bekende Nederlander – het leven van Joost Zwagerman was onstuimig, net als zijn karakter. Dat zijn huwelijk na bijna na twintig jaar eindigde in een scheiding, kon hij niet verdragen. Een jaar later, op 8 september 2015, – vandaag precies vijf jaar geleden dus – maakte hij een einde aan zijn leven. In haar boek De langste adem kijkt zijn ex-vrouw Arielle Veerman terug. Van wrok blijkt geen sprake, wel van verdriet.

Opstijgen en zacht landen. Dat biedt Schweigman& tijdens Afzender Boulevard, en dat hebben we nodig

Ondersteun deze auteur Bedrag: Betaalmethode voor eenmalige donatie iDEAL Of doneer elke maand CommentsDit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd. Boukje Schweigman is een kunstenaar die dit land hard nodig heeft. Mijn diepe bewondering voor haar ontstond bij ‘Klep’, de voorstelling waarmee ze lang geleden afstudeerde aan de Amsterdamse mime-opleiding. Met …

Opstijgen en zacht landen. Dat biedt Schweigman& tijdens Afzender Boulevard, en dat hebben we nodig Lees verder »

Pierre Jarawan: ‘In Libanon vult men de gaten in de samenleving op met verhalen’

Deze week verwoestte een gigantische explosie van 2700 ton slecht bewaard ammoniumnitraat het grootste deel van de Libanese hoofdstad Beiroet. Voor de Duits-Libanese schrijver Pierre Jarawan, woonachtig in München, is de ramp een zoveelste zwarte bladzijde in de geschiedenis van Libanon, die hij zelf ook nog maar net heeft leren kennen.

Scroll naar top