Meteen naar de inhoud

Voor troost in deze donkere tijden heb je John Buijsman nodig. En Kees. #tfboulevard

Baasjes gaan op hun honden lijken. Of omgekeerd. Of baasjes vinden honden leuk, die op hen lijken. Of andersom. Hoe dan ook. Wie bewijs van deze stelling wil, spoede zich naar Theaterfestival Boulevard alwaar John Buijsman het juweeltje ‘Cosmic Cowboy’ speelt, terzijde gestaan door Kees, een labradoodle. Of iets wat daarvoor door moet gaan.

John Buijsman is een van de meest Rotterdamse acteurs die we in dit land hebben, en dat geldt niet alleen voor zijn accent. Ik krijg altijd heimwee naar mijn geboortestad als ik Buijsman zie en hoor, vanwege zijn mopperige fatalisme dat altijd net wat vrolijker, zuidelijker haast, is dan de Amsterdamse variant, waar de wereld al zo vol van is. Het je-ne-sais-quoi van de Maasstad stroomt door zijn aderen, en wie zegt dat dat gewoon Maaswater is, zit niet zo ver van de waarheid. Maar daar ga je dus goed op.

Scheppingsverhaal

Om mezelf fan te noemen gaat wat ver, maar ik bewonder Buijsman ook om zijn uithoudingsvermogen, en vooral zijn durf om ongebaande  paden te blijven zoeken. Cosmic Cowboy maakte hij voor huiskamers en tuinen tijdens Corona. Hij vertelt het verhaal van een oude man die terugkijkt op zijn jeugd, maar ook over zijn onvermijdelijke gang naar de dood. In een setting die een beetje kampvuurachtig overkomt wordt hij een klein jongetje bij een dood paard, vliegt hij een foto van de Panorama in en eindig hij in een omgekeerd scheppingsverhaal als cowboy die aan gangreen sterft in een nondescripte hotelkamer in het Wilde Westen.

Verwarrend? Dat doet er eigenlijk niet toe, want Buijsman is Buijsman met de hondenogen die je aankijken of je de beste baas van de wereld bent, al zullen we elkaar nooit echt snappen. Of hij nu uit de bijbel voorleest of een cowboyliedje zingt: het klopt altijd, en het geeft hoop, dat het ooit nog goed komt, ook al gaat alles fout.

Met Kees ernaast kan de koudste augustusdag in jaren dan niet meer stuk.

Wijbrand Schaap

Cultuurjournalist sinds 1996. Werkte als toneelrecensent, columnist en verslaggever voor Algemeen Dagblad, Utrechts Nieuwsblad, Rotterdams Dagblad, Parool en regionale kranten via de Geassocieerde Pers Diensten. Interviews voor TheaterMaker, Theaterkrant Magazine, Ons Erfdeel, Boekman. Podcastmaker, experimenteert graag met nieuwe media. Cultuurpers heet het geesteskind dat ik in 2009 op de wereld zette. Levenspartner van Suzanne Brink huisgenoot van Edje, Fonzie en Rufus. Zoek en vind mij op Mastodon.Bekijk alle berichten van deze auteur

Klein Lidmaatschap
175€ / 12 Maanden
Speciaal voor organisaties met een omzet  of subsidie van minder dan 250.000 per jaar.
Geen storende banners
Een premium nieuwsbrief
5 proefabonnementen op de nieuwsbrief
Al onze podcasts
Meepraten over ons beleid
Inzage in de financiën
Exclusieve archieven
Zelf persberichten (laten) plaatsen
Eigen mastodon account op onze instance
Groot Lidmaatschap
360€ / Jaar
Voor culturele organisaties
Geen storende banners
Een premium Nieuwsbrief
10 proefabonnementen op de nieuwsbrief
Al onze podcasts
Meepraten
Inzage in financiën
Exclusieve archieven
Zelf persberichten (laten) plaatsen
Eigen mastodon-account op onze instance
Samenwerking
Privé Lidmaatschap
50€ / Jaar
Voor natuurlijke personen en zzp’ers.
Geen storende banners
Een premium nieuwsbrief
Al onze podcasts
Meepraten over ons beleid
Inzage in de financiën
Exclusieve archieven
Eigen mastodon account op onze instance
nl_NLNederlands