Schrijver A.L. Snijders: ‘Terwijl mijn vrouw stervende was, schreef ik nietsvermoedend een stukje’

Zijn korte verhalen zien er bedrieglijk eenvoudig uit, en elk woord wordt als op een goudschaaltje afgewogen. Hij schrijft zijn zéér korte verhalen dan ook in principe van A tot Z, zonder er nog iets aan te veranderen. Portret van schrijver A.L. Snijders. ‘Terwijl mijn vrouw stervende was, schreef ik nietsvermoedend een stukje.’

Leden lezen gewoon door

(Met de betaalknop hieronder word je geen lid, maar koop je steeds losse stukken met een tegoed van onze partner Katalysis. Een echt lidmaatschap van Cultuurpers biedt meer, zoals onbeperkte toegang tot ALLE verhalen (en een nieuwsbrief).)

Uitweiden

Je zou het niet verwachten van een man die zeer korte verhalen schrijft – van soms maar een paar regels –, maar in het dagelijks leven praat schrijver A.L. Snijders honderduit. Op elke vraag volgt een vermakelijk verhaal dat pas na een royale uitweiding enigszins in de buurt van een antwoord komt – en soms ook niet. Met het gekwetter van een dwergpapegaai op de achtergrond, scharrelt de 80-jarige schrijver rond in de keuken van zijn Lochemse boerderij. ‘Vroeger heb ik jarenlang brood gebakken, en toen ineens stopte ik ermee, waarom weet ik niet. Maar sinds kort ben ik weer begonnen, na twintig jaar.’ Hij gluurt even onder de theedoek om te zien of het deeg goed gerezen is. ‘Het ziet er wel goed uit, hè?’

Deel dit:
[gravityform id="10" title="true" description="true" ajax="true" tabindex="0"]