Adriaan van Dis met een intens kokette Renate Dorrestein, die hem met een paar welgemikte kutopmerkingen (terecht) in de touwen kreeg. Dit fragment uit 1991 opende Zomergasten 2023 #4, en het hakte erin. Nostalgie alom, en tijdens die eerste minuten van Theo Maassen met dieren- en kinderboekenschrijver Bibi Dumon Tak werd de lat hoog gelegd. Zou Theo Maassen met deze auteur eenzelfde impact... Lees verder
De trage hartslag van schrijver Henk Pröpper
Schrijver en publicist Henk Pröpper was nog maar net verhuisd naar zijn geliefde Parijs, toen de stad tot stilstand kwam, en zijn hart bijna ook. Eenmaal voorzien van een pacemaker trok hij in het ene uurtje per dag dat het Parijzenaars was toegestaan, de stad in. Er ging een nieuwe wereld voor hem open. Voor Henk Pröpper (62), voormalig directeur van het Nederlands Letterenfonds en uitgeverij De... Lees verder
Het ‘rare leven’ van alleskunner Jef Last is niet voorbij
Beter staand sterven dan knielend leven. De uitspraak ligt vers in het geheugen na de moord in de Lange Leidse Dwarsstraat, als mantra in de lofzangen op Peter R de Vries, diens onverschrokkenheid, non-conformisme, rechtlijnigheid en eerlijkheid. Deze zelfde uitspraak springt al uit de eerste alinea’s van de inleiding op de biografie van dichter Jef Last, geschreven door Rudi Wester.1 Treffender... Lees verder
Judith Uyterlinde (World Editions) • Animatie sluit goed aan op het artistieke en fictionele karakter van onze romans
Net als in de animatiesector is het boekenvak enorm divers ingericht. Binnen Nederland zijn ca. 4500(!) uitgeverijen actief. Van koken en bakken tot zelfhulp, van feit tot fictie, er wordt ontzettend veel geschreven en uitgegeven in Nederland. Maar er is ook een uitgever, World Editions, die wel vanuit Nederland werkt, maar zich richt op de Engelse markt. Zij vertalen bestaande literatuur naar... Lees verder
Antonio Scurati schreef roman over Mussolini: ‘Van mijn lezers beschouwt 99 procent het boek als antifascistisch. Die andere 1 procent was al fascistisch en herkent zich erin.’
Oprichting van de Fasci di combattimento (de Zwarthemden) Milaan, Piazza San Sepolcro, 23 maart 1919 We kijken uit op het Piazza San Sepolcro. Krap honderd mensen. Allemaal mannen die niet meetellen. We zijn met weinigen en we zijn dood. Ze wachten tot ik ga spreken, maar ik heb niets te zeggen. Het toneel is leeg, overstroomd door elf miljoen lijken, een vloedgolf van lichamen – verworden tot... Lees verder
INTIEME BRIEVEN
Vandaag moet ik schrijven over A.L. Snijders, de totaal eigenzinnige uitvinder van het Zeer Korte Verhaal. Ik bewonder zijn werk sinds ik het ontdekte via Vrijstaat Austerlitz (1997-1999), een literair tijdschrift dat slechts vier keer is verschenen. Dat zijn waarschijnlijk de beste literaire tijdschriften, hoe minder nummers ze beslaan hoe beter. Arjan Witte en Tommy Wieringa, twee van de... Lees verder
Hoe schrijver Maartje Wortel met zichzelf werd geconfronteerd: ‘Ik liep letterlijk en figuurlijk steeds weer dezelfde rondjes.’
Vijf jaar lang wandelden schrijvers Maartje Wortel en Niña Weijers dagelijks eindeloze rondjes door het Oosterpark. Toen daar plotseling een einde aan kwam, werd Wortel ineens flink met zichzelf geconfronteerd. ‘Voor mijn gevoel had ik nergens meer houvast’. Vrolijk zwaaiend komt Maartje Wortel (38) aanlopen, een volle tas met boodschappen in de hand. ‘Niet handig nee, voor een wandelinterview,’... Lees verder
Maartje Wortel doorleeft het Oosterpark
‘Het boek is een liefdesverklaring aan Niña, ik heb het opgedragen aan haar ongeboren kind.’ Schrijver Maartje Wortel (38) woonde tot voor kort pal aan het Amsterdamse Oosterpark. Haar vriendin en collega-schrijver Niña Weijers woonde aan de andere kant. Vijf jaar lang liepen ze samen rondjes door het park, soms meerdere malen per dag. In De groef vertelt Wortel over het effect van die... Lees verder
Sneeuw
Het is bijna kerst. Juffrouw Kate en juffrouw Julia geven hun jaarlijkse bal. Een voor een verschijnen de gasten, er wordt gedanst, gegeten (vette bruine gans, gemarineerd ribstuk, pudding), er is vrees voor Freddy Malins die wel weer dronken zal verschijnen en Gabriel houdt zoals gebruikelijk een korte tafelrede. Gabriel is bang dat zijn speech te hoogdravend zal zijn. Hij is bezorgd over de... Lees verder
Veni, Vidi, Vici
Elke schrijver droomt ervan om vertaald te worden. In het Engels (wereldtaal), Chinees (grote afzetmarkt) of desnoods in het IJslands (altijd al op vakantie naartoe willen gaan). Soms is het nodig die droom een handje te helpen.
‘Mijn roman biedt een opening voor gesprek over geestesziekte.’ Lize Spit over haar nieuwe boek “Ik ben er niet”
‘Je geliefde voor je ogen zien ontsporen is het ergste wat er bestaat: het meest veilige wordt ineens het meest onveilige. Je kunt weken of maanden samenleven met iemand voordat duidelijk wordt dat diegene langzaam afglijdt in wanen.'
Schuldgevoel helpt niemand. Filosoof en schrijver Jannah Loontjens nam haar knagende geweten onder de loep
Ik ben gaan beseffen dat schuldgevoel een afstand creëert. Op anderen kom ik soms koel en gereserveerd over; dat komt doordat ik me onbewust afsluit om mijn gevoelens en verlangens te onderdrukken. Ik wil anderen niet in de weg zitten met mijn emoties. Maar dat betekent ook dat ik de ander zelden dichtbij laat komen.
Nederlandse theatermakers hebben nog steeds geen idee van de kwaliteit van het toneelwerk van hun voorgangers.
Het Nederlandse theater bloeit, ondanks verwoede pogingen van diverse Kabinetten-Rutte om het ten onder te laten gaan. En ook al is er daardoor altijd geld tekort: er wordt heel veel nieuw theater gemaakt. Meer dan ooit, zelfs. Maar.
Er is wel een maar.
Thea Beckmanprijswinnares Martine Letterie: de vrouw die sneller schrijft dan haar schaduw
In 25 jaar tijd schreef Martine Letterie een kleine bibliotheek aan jeugdboeken bij elkaar: maar liefst 120 titels in alle leeftijdscategorieën verschenen er al van haar hand. Onlangs won ze met Verboden te vliegen de Thea Beckmanprijs 2020.
Zelf muziek maken en zingen zijn essentieel voor ons gevoel van veiligheid
Het is niet alleen gezonder, maar ook effectiever als we in onze maatschappelijke instellingen de overgang gaan maken van rigide controle naar leerprocessen en training van de gevoeligheid voor de signalen van het autonome zenuwstelsel, de signalen van veiligheid en gevaar. Het is relevant om dit maatschappelijk in te bedden, bijvoorbeeld in onderwijsinstellingen en verzorgingsinstellingen.
‘Er was veel geweldig aan Joost, maar dit was hij óók.’ Arielle Veerman over haar roerige huwelijk met Joost Zwagerman
Een ambitieuze jonge schrijver die uitgroeide tot Bekende Nederlander – het leven van Joost Zwagerman was onstuimig, net als zijn karakter. Dat zijn huwelijk na bijna na twintig jaar eindigde in een scheiding, kon hij niet verdragen. Een jaar later, op 8 september 2015, – vandaag precies vijf jaar geleden dus – maakte hij een einde aan zijn leven. In haar boek De langste adem kijkt zijn ex-vrouw... Lees verder
Aan de Leidse Universiteit gloort het einde van het patriarchaat.
Dit weekend was er enige ophef op Twitter. Iets met een Nazi-vergelijking die niet helemaal lekker uitpakte. Nu is er best wel vaak ophef op Twitter vanwege een nazi-vergelijking die niet helemaal lekker uitpakt, maar dit keer betrof het toch één van onze culturele boegbeelden. Kees Vlaardingerbroek, artistiek leider van de NTR Zaterdagmatinee en voormalig hoofd programmering van het Rotterdamse... Lees verder
(Met PODCAST) Nederland een kwart miljard meer waard door boeken. (En daar profiteren maar een paar schrijvers van)
Iemand die bij een uitgeverij werkt, genereert daarmee voor zichzelf een inkomen van 42.379,79 euro. Dat is iets meer dan het gemiddelde inkomen van mensen in de boekhandel, die het slechts met een gemiddelde van 31.000 euro per persoon moeten stellen. Dit inkomen wordt grotendeels gegenereerd door auteurs en vertalers. Die verdienen – gemiddeld – 1540,55 euro. Per persoon. Per jaar... Lees verder
Het Boekenbal. Alles moet je een keer in je leven gedaan hebben
Daar stond ik dan. Naast DE RODE LOPER. In Het PERSVAK. Alles moet je een keer in je leven gedaan hebben en dit was MIJN MOMENT. Het BOEKENBAL in De STADSSCHOUWBURG die vanwege de carrière van de baas omgedoopt is in ITA. Links van mij TEAM VOLKSKRANT, rechts van mij een schattige KRULLENBOL van de LINDA en daartussendoor een journalist op wiens naam ik nu nog steeds niet kan komen. Hij durfde... Lees verder
PODCAST! Waarom het papieren boek nooit zal verdwijnen
Het papieren boek zal nooit verdwijnen. Daarvan zijn zowel Robbert Hak (Storytel) als Maarten Richel (New Book Collective) overtuigd. En dat terwijl ze allebei bezig zijn met nieuwe manieren om boeken op de markt te brengen. ‘De uitgeefwereld zal veel meer hybride worden. Het boek moet in al zijn verschillende vormen op zoveel mogelijk plekken aanwezig zijn.’ ‘De consument gebruikt steeds meer... Lees verder
Best Beluisterde Cultuurpers Podcast: Geen hypes meer, maar mooie boeken (over uitgeven, en waarom klein fijn is)
Toen op 12 maart van dit jaar de longlist van de Man Booker International Prize bekend werd gemaakt vielen twee dingen op. Ten eerste natuurlijk dat onze eigen Tommy Wieringa een plekje op deze lijst van in het Engels-vertaalde fictie had veroverd. Nog opvallender was het dat elf van de dertien titels verschenen waren bij kleine, onafhankelijke uitgevers. Die ontwikkeling van groot naar klein is... Lees verder
‘Geschiedenis is lange tijd voornamelijk vanuit mannelijk perspectief belicht.’
Haar debuutroman werd meteen een grote bestseller in Spanje. Het laatste geschenk van Paulina Hoffmann van Carmen Romero Dorr is een deels op haar eigen familiegeschiedenis gebaseerde roman over Paulina, die als jong meisje vanwege Tweede Wereldoorlog van Duitsland naar Spanje emigreert. ‘Over haar verleden, haar ervaringen tijdens de oorlog, wilde mijn grootmoeder nooit praten.’ Een mooi familie... Lees verder
De boekenwereld is de kluts kwijt
Dat uitgevers en schrijvers het lastig hebben, is geen nieuws. Dat er iets moet veranderen in het contact met de lezers ook. Maar wat? Dat is de grote vraag waar nog niemand een antwoord op heeft. De uitgevers zijn in een razend tempo hun aanzien, hun monopolie en vaak ook hun grachtenpanden kwijtgeraakt. Aan de andere kant is het fenomeen selfpublishing aan een opmars bezig. ‘Er moet iets... Lees verder
‘Pas als ik het heb opgeschreven weet ik wat ik van iets vond.’ Nicolien Mizee over smurfen, kabouters en moord
‘Wil je mijn smurfen even zien?’ Uit de mond van ieder ander zou zo’n vraag vreemd klinken, maar bij Nicolien Mizee kijk je nergens van op. De boeken van de Haarlemse schrijfster zijn immers vaak een tikkeltje vreemd en absurd, en vooral ook geestig. De interviewband staat al uit, de thee is op, en Mizee haalt een soort maquette tevoorschijn met daarop de ‘plattegrond’ van het landgoed met... Lees verder
Waarom het goed is dat De Nederlandse Reisopera met Die Tote Stadt naar je toe komt.
In 1920 beleefde Erich Wolfgang Korngold triomfen met zijn psychologische opera Die tote Stadt. Het werk werd destijds in meer dan tachtig steden gebracht, de kritieken waren unaniem lovend. De opera verdween daarna voor lange tijd van het toneel maar wordt tegenwoordig weer mondjesmaat uitgevoerd. Goed dus dat de Nederlandse Reisopera dit bijna vergeten stuk weer op de planken brengt. Ik vraag... Lees verder




Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.