Tagkrant

Antonio Scurati schreef roman over Mussolini: ‘Van mijn lezers beschouwt 99 procent het boek als antifascistisch. Die andere 1 procent was al fascistisch en herkent zich erin.’

A

Oprichting van de Fasci di combattimento (de Zwarthemden) Milaan, Piazza San Sepolcro, 23 maart 1919  We kijken uit op het Piazza San Sepolcro. Krap honderd mensen. Allemaal mannen die niet meetellen. We zijn met weinigen en we zijn dood. Ze wachten tot ik ga spreken, maar ik heb niets te zeggen. Het toneel is leeg, overstroomd door elf miljoen lijken, een vloedgolf van lichamen – verworden tot... Lees verder

Theaterfestival Boulevard veranderde het DNA van Den Bosch, zelfs van Nederland

T

Of we voortaan alleen nog maar van ‘s-Hertogenbosch willen spreken. Kennelijk heeft een laatste restje deftigheid dapper standgehouden in de Brabantse provinciehoofdstad. Nazmiye Oral, op 9 juni ceremoniemeester bij een feestje op de citadel van Den Bosch, vergat het gelijk de eerste keer. Citymarketeers en oude adel strijden hand in hand voor een gerespecteerde naam die de volksmond moet... Lees verder

Ook in mijn hoofd is ‘Reis door de nacht’ toe aan een 35e druk

O

Onlangs verscheen de 35e(!) druk van Reis door de nacht, de klassieker geschreven door Anne de Vries. Als tienjarig jongetje leefde ik intens mee met de oorlogsavonturen van Jan de Boer en zijn familieleden. Tevens vormt het boek een metafoor voor mijn eigen strijd tegen het duister. Het is een heerlijke lentedag. In de sloot zwemt een eend met haar kuikens. Vogels tjilpen, bloemen ontluiken, op... Lees verder

Godfried Bomans: respectievelijk geliefd, verguisd, onbegrepen en vergeten

G

Godfried Bomans stierf een halve eeuw terug. Bijna meteen daarna verzonk Nederlands meest geliefde schrijver in de vergetelheid. Het is tijd voor een herwaardering van Bomans’ literaire werk én zelfs zijn politieke standpunten. Ik dook in de archieven, tevens speurend naar de schaarse sporen van Bomans in Amersfoort. Eerst een paar ronde getallen. Hij verzorgde zeventig jaar terug een lezing in... Lees verder

Cultuurpers is onafhankelijk, en wordt gedragen door lezers. Doneer mee!

donatie
Ik doneer

MJA

M

Laatst las ik hoe een millennial de striptekenaar Peter de Wit (bouwjaar 1958) voor ‘dinosaurus’ uitmaakte vanwege een hem onwelgevallig grapje. Het grapje gaat zo: een vrouw komt blij binnen bij de psychiater Sigmund en vertelt dat zij het gedicht The hill we climb mag vertalen omdat ze vrouw, zwart, jong én spoken word artist is. Sigmund feliciteert haar en vraagt hoe ze het aan gaat pakken... Lees verder

Marijn Lems: ‘Ik schrijf voor mensen die het avontuurlijke in de kunst niet uit de weg gaan.’

M

Meer dan 1500 uur bracht theaterrecensent Marijn Lems vorig jaar door in theaters, voor de tv en, vooral ook, met games. Dat is veel tijd en dat roept vragen op. Vragen vooral hoe je als journalist je tijd inricht, en hoe je die verdeelt tussen kunst kijken voor werk en wat we dan maar ‘gewoon leven’ zullen noemen. Daarover gaat deze podcast, een kleine drie kwartier lang.

13 stichtingen en één BV. Omstreden Brabantse subsidiebesluiten roepen elke dag meer vragen op.

1

Om in Nederland subsidie te krijgen, moet je door heel veel hoepels springen. Iedere agrariër weet dat, iedere kunstenaar ook. Zo is het in de cultuursector belangrijk dat je een organisatievorm hebt, die controleerbaar en aanspreekbaar is. Je mag ook geen winstoogmerk hebben. Daarom kun je meestal alleen als stichting subsidie aanvragen, zodat je statuten hebt, een bestuur en een ideële... Lees verder

David Grossman: ‘Ik weet wat het is om met trauma verder te leven’

D

Meer dan twintig jaar geleden ging bij David Grossman de telefoon. Een vrouw met de naam Eva Panić Nahir had het een en ander op te merken over een artikel dat hij had gepubliceerd in een Israëlische krant. Grossman glimlacht bij de herinnering. ‘Waar mijn stuk over ging weet ik niet meer, wel dat zij meende dat ik niet ver genoeg was gegaan in mijn kritiek op de regering. Ik vond het wel... Lees verder

Waar ging het mis tussen de cultuurbeslissers en de regio?

W

Het had zo mooi kunnen zijn. In een niet eens zo grijs verleden zette de Raad voor Cultuur, toen nog onder een andere directie, een beweging in gang die meer gezag zou toekennen aan de regio buiten de Randstad. Dat was drie jaar geleden. Nu staat er een (volkomen terechte) boze brief in de krant van de cultuurgedeputeerden van 9 provincies. Zij eisen van de politiek dat die het Fonds... Lees verder

De Tweede Kamer zal de ramp voor de cultuur alleen maar erger maken. (Tenzij die kiest voor verandering.)

D

Maandag 29 juni praat de Tweede Kamer over het advies van de Raad voor Cultuur. Een advies dat, zo constateerde de Volkskrant vrijdag 26 juni terecht, veel meer kritiek krijgt dan eerdere adviezen. Daarmee bevestigt de krant opnieuw wat wij al direct na het uitbrengen ervan op 4 juni opschreven: er is sprake van een totaal gebrek aan transparantie, een vermoeden van belangenverstrengeling en... Lees verder

Over onzekerheid, drift en verlangen naar vrijheid, en ja, ook sport: 7 levensvragen aan Wilfried de Jong

O

Vrijheid en openheid zijn wezenlijk in het leven van Wilfried de Jong. Pin hem niet vast op één eigenschap, want dan wordt hij pissig. ‘Ik bén niet “die jongen van de sport”.’ Dat klopt, De Jong is onder meer theater- en televisiemaker en schrijver. Over sport bijvoorbeeld. Zijn nieuwe boek De man en zijn wielerverhalen ligt vanaf deze week in de boekhandel, waarin dertig jaar schrijven over... Lees verder

Verdeelde loyaliteiten, racisme en een gespleten huis in HBO’s The Plot Against America

V

Ik kreeg de kans om tijdens mijn bezoek aan Venetië in 2016 aanwezig te zijn bij het 500-jarige jubileum – het vond plaats in het prachtige Teatro La Fenice – van het eerste Joodse getto. Een van de sprekers was historicus Simon Schama. Gedurende zijn lezing kreeg ik een korte geschiedenis te horen over het Joodse leed in Italië. Volgens de pauselijke bul van Paulus IV uit 1555 moeten de joden... Lees verder

Er heerst chaos bij de procedure voor subsidieaanvragen voor de Culturele Basisinfrastructuur. Daarom laten we u de mail even lezen. 

E

Dat in Nederland het wantrouwen van de overheid jegens de burger bizarre vormen heeft aangenomen, bewijst het gedoe met de toeslagen bij de belastingdienst en de toestanden bij het UWV. Of je gemiddelde verhuurder van woningen waar je een lekke kraan wilt melden. Dankzij een politiek die onder invloed van vals ondernemersdenken en rabiaat populisme de burger als fraudeur behandelt tot het... Lees verder

De ZZP’er is de schuld van alles. Nu ook van de ondergang van de regionale kunstjournalistiek.

D

In april 2020 stopt de Persgroep, tegenwoordig DPG Media omdat dat internationaal beter bekt, met regionale kunstbijlages in zijn kranten. Geen kunstreportages en interviews meer, nauwelijks recensies. Lokale boekwinkels verliezen hun podium in alle Nederlandse regio’s, want de uitgever van Volkskrant, Trouw en AD heeft een regionaal monopolie. Het bericht, gebracht door een verslaggever... Lees verder

Waarom VPRO Mondo een programma is om te koesteren

W

In de jaren negentig van de vorige eeuw was de BBC 2 voor mij een reden om thuis te blijven. Het ging dan even niet om de afleveringen van Star Trek die ze bleven uitzenden, terwijl de Nederlandse tv elke vorm van verbeelding probeerde buiten te sluiten. Nee, het had te maken met The Late Show, een cultuurpogramma. Om kwart over twaalf ‘s nachts kreeg ik een dagelijkse dosis cultuurpraat op... Lees verder

Waarom ik plotseling enorm voor live muziek in elke theatervoorstelling ben.

W

Ik ging naar Rotterdam Zuid om Shakespeare te zien. Het stuk heette Cleopatra en iemand had geprobeerd daar een feministisch manifest van te maken. Dat is zoiets als een neushoorn door een hoepel laten springen: de Britse bard verhoudt zich tot het feminisme als Thierry Baudet tot Greta Thunberg. Het was dus niet gelukt en daar had de recensent van de hoogstopgeleide krant van Nederland dankbaar... Lees verder

Hogescholen zijn veel te lang buiten schot gebleven in alle discussies over onderwijs.

H

“Als jij het vertelt lijkt het allemaal zo logisch”, zei een goede vriend vorige week, “als een bestuur dit zou horen…” Onderwijs, elke dag staat het in de krant en debatteren we ons maatschappijbreed suf over het belang van goed onderwijs, over de lerarentekorten en de grootte van klassen. Terwijl het kabinet muisstil zit in de hoop er onderuit te komen om... Lees verder

Kom maar door met die braderie! 7 vaststaande feiten die een steeds jonger festival Boulevard uniek maken.

K

Theaterfestival Boulevard is elk jaar weer een hoogtepunt van de festivalzomer. Omdat er geen drempels zijn en omdat het de ongedwongen sfeer van de stad in alle vezels met zich meedraagt. Maar het gaat zelfs nog een stapje verder. Hier mijn zeven leermomentjes: 1: Boulevard is toegankelijker dan de stad zelf Sommige mensen vinden het op het hysterische af, maar ik kan er niet anders dan... Lees verder

Kolonisatie is geen relatie. Maar die relatie moeten we alsnog aangaan, dat toonde dit Holland Festival aan.

K

Post-koloniale kritiek en reflectie liepen als een rode draad door het Holland Festival-programma van dit jaar. Niet alleen William Kentrigde en Faustin Linyekula, de associate artists met wie de programmeurs van het festival samenwerkten, gaan met hun werk in op de verwoestende werking van eeuwen West-Europese handel en wandel. In het reframen van politieke en sociale geschiedenis en het... Lees verder

*Met geluid!* Waarom de show van het Holland Festival voorlopig nog niet hoeft te stoppen

*

‘Please stop the show!’, riep een 83-jarige oud-recensent vanaf de achterste rij. Theater Frascati viel even stil. Zo’n onderbreking bij de traditioneel feestelijke persconferentie van het Holland Festival was er eigenlijk nog nooit geweest. En dat terwijl Faustin Linyekula net op dreef was gekomen met vertellen over de projecten die hij met zijn Studio Kanako in Kisangani uitvoert. Ze zorgden... Lees verder

‘Pas als ik het heb opgeschreven weet ik wat ik van iets vond.’ Nicolien Mizee over smurfen, kabouters en moord

&

‘Wil je mijn smurfen even zien?’ Uit de mond van ieder ander zou zo’n vraag vreemd klinken, maar bij Nicolien Mizee kijk je nergens van op. De boeken van de Haarlemse schrijfster zijn immers vaak een tikkeltje vreemd en absurd, en vooral ook geestig. De interviewband staat al uit, de thee is op, en Mizee haalt een soort maquette tevoorschijn met daarop de ‘plattegrond’ van het landgoed met... Lees verder

Zonder TivoliVredenburg was het niets geworden met de verbetering van het Utrechtse stationsgebied.

Z

Er is een artiestencafé in Utrecht dat maar weinig Utrechters kennen. En dan bedoel ik niet Theatercafé De Bastaard, waar inmidddels een hele generatie acteurs, filmmakers en schrijvers vandaan komt, maar de artiestenfoyer van TivoliVredenburg. Ik heb er een paar keer gegeten en rondgehangen, als embedded verslaggever van De Nacht van de Poëzie, wanneer het tot heel erg laat in de nacht doorgaat... Lees verder

Populaire berichten

Recente uitgaven

DE OMSLAG

DE OMSLAG

Groot nieuws: Cultuurpers maakt in TivoliVredenburg een live podcast-serie over kunst op een kruispunt.
Alles wordt nieuw

Alles wordt nieuw

We staan (letterlijk) stil bij AI, genieten na van Hans van Manen en kijken vooruit naar 2026. Heb een gioed kerstfeest en een veilig nieuwjaar!

Categorieën