‘Ja. Ik heb onze reis anders voorgespiegeld. We zouden op zoek gaan naar kleine mensen en grote ratten, dwergolifanten en reuzenooievaars, naar wat normaal gevonden wordt en wat niet.’

Wanneer Frank Westerman (1964) in het voor zijn boek Wij, de mens eindelijk het Indonesische eiland Flores bezoekt in gezelschap van zijn dochter, komen ze terecht bij de massagraven waarin de tientallen in 1966 door generaal Soeharto’s vermoorde communistische eilandbewoners begraven liggen. Op ditzelfde eiland werd in 2003 het lichaam gevonden van een oermens van maar een meter lang, te midden van bijzonder grote of kleine dierenskeletten. Wat zegt deze spiegelwereld over wie wij zijn en waar we vandaan komen? vroeg Westerman zich af door deze vondst, de aanleiding voor dit boek.

Beste lezer: Donaties zijn welkom!
A Quattro Mani Je kunt dit verhaal gratis lezen. Dat kan dankzij donaties van lezers. Je mag helemaal zelf bepalen wat dit verhaal je waard is.
Beloon de schrijver!

Waardeer dit verhaal!

We maken je donatie rechtstreeks aan de auteur over!
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Speurtocht

Zijn speurtocht leidt van neerstortende vliegtuigen, universitaire gastcolleges en excursies op de Maasvlakte via steppepaarden, haaientanden en bekeringsdrang naar een indrukwekkend slotakkoord op het eiland Flores. De studenten met wie hij aan zijn speurtocht begon, heeft Westerman dan al geruime tijd achter zich gelaten, maar niet wat hij hen leerde: bij elke zoektocht kun je het verloop ervan in je reportage opnemen als rode draad. ‘Wie weet kon ik een opbouw bedenken waarin making of en raamvertelling samenvielen.’

Die structuur, een aspect waarin Westerman zich in al zijn boeken een meester in toont, vormt inderdaad het buitengewone skelet van Wij, de mens. De mens is weliswaar een dier, maar dat betekent niet dat die zich in niets onderscheidt van andere diersoorten, laat Westerman zien. Is homo sapiens niet de enige diersoort die niet alleen onderzoek doet naar zijn oorsprong en voorvaderen, dan is het wel de enige die het verhaal tot zijn beschikking heeft om de wereld te beschrijven en te duiden, in fictie of feiten.

Voor je verder leest...

We hebben inmiddels al bijna 300 leden. Mensen zoals jij, met een hart voor kunst.
Word ook lid, kijk hier:

Gedoemd

En wat Westerman óók laat zien is dat de mens in elk geval geen bétere soort is dan andere dieren – zelfs hominidezoekers bevechten elkaar. Westermans wervelende rondtocht leidt tot de conclusie dat ‘we gedoemd zijn te blijven herzien wat we te denken te weten. Alleen fictie kan de werkelijkheid kloppend doen lijken – tijdelijk. Alle andersoortige beschrijvingen zullen altijd een open einde houden, wat telkens het begin is van iets nieuws. Versie na versie. Uitgerekend de doorhaling, als stijlfiguur, is wat ons onderscheidt als soort.’

Dat mag zeker waar zijn, boeiende non-fictie als deze is niet alleen een verrijking op de weg naar meer kennis, maar bovendien zeer geslaagd als geschreven verhaal.

Frank Westerman, Wij, de mens, Querido Fosfor, € 20,-

Koop bij bol.com

Foto bovenaan:
Frank Westerman ©Marc Brester/AQM
Nog steeds. Waardeer de auteur!
Onafhankelijke cultuurjournalistiek is nog steeds nodig. Wij doen het al elf jaar, met succes, dankzij donaties! Bepaal dus zelf wat dit verhaal je waard is en doneer!

Waardeer dit verhaal!

We maken je donatie rechtstreeks aan de auteur over!
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.
Scroll naar top