Nou hebben we het hier niet zo op hypes en tradities, maar toch. De donkere dagen rond kerst zijn dit jaar wel erg donker, dus waarom niet iets met lijstjes. Dit jaar even geen lijstje van de redactie met toppers, maar willekeurige inzendingen van willekeurige lezers, in willekeurige, zij het licht alfabetische volgorde. Motto van de lezersvraag was: welke dingen van 2017 mogen we beslist niet... Lees verder
Vanaf 18 januari staat Den Haag in het teken van Winternachten. Dat is volgens ons het leukste literatuurfestival van het westen van Nederland. Het gaat dit jaar onder meer over Vrijheid, Gelijkheid en Broederschap, de lijfspreuk van de Franse Revolutie. Maar ook over Karl Marx. Onder het motto ‘we the people’ gaat het tijdens Winternachten dus over populisme en afscheiding, over... Lees verder
Als ik in de culturele sector een vacature uitschrijf, krijg ik prachtige brieven toegestuurd. Kandidaten zijn doorgaans afgestudeerd op een kunstgerelateerd vak aan een hogeschool of universiteit en hebben stages of werkervaring aan culturele instellingen van naam. Meestal zijn ze vrouwelijk, blank en hebben ze... Lees verder
Tijdens de komende editie van Writers Unlimited/Winternachten in Den Haag komen twee schrijfsters langs die met hun werk en hun succes voor spannend nieuws zorgen. Fatma Aydemir, journaliste uit Berlijn, schreef met ‘Ellebogen‘ een schurend debuut over een Turkse meid die wat minder goed op haar toekomst voorbereid is dan iedereen zou willen. De Parijse auteur Leila Slimani won in... Lees verder
Een Saoedische prins betaalt 450 miljoen dollar voor een matig schilderij van Leonardo da Vinci; een Nederlandse politicus looft een kratje bier uit voor een nieuwe compositie. In een notendop vangen deze twee uitersten onze huidige omgang met cultuur. De totale minachting enerzijds en de onvoorstelbare overwaardering anderzijds zijn twee kanten van dezelfde medaille. We beoordelen kunst niet om... Lees verder
Elke stad in Nederland kent kunstenaars die lokaal faam en glorie genieten maar even voorbij de stadsgrenzen slechts vragende blikken opleveren. Neem de Haagse schildersfamilie Goeting. Dat zijn Jan Goeting (1918–1984), zijn vrouw Catharina (1912-1987) en zoon Joep (1946-1986). Het aardige van deze familie is: elke Hagenaar of Hagenees van boven de 55 kent veel werk van ten minste Jan Goeting... Lees verder
Klassieke grap over de suppoost: “Trots meldt de nieuwe suppoost van het Rijksmuseum zich aan het eind van zijn eerste werkdag bij de museumdirectie. ‘Meneer de directeur, ik denk dat u over mij tevreden zult zijn. Ik heb vandaag al twee Picasso’s en één Appel verkocht!’ ” (Bron: www.debestemoppen.nl) Waarmee de vermeende verhouding van de traditionele suppoost tot de moderne kunst wordt... Lees verder
Op zaterdag 2 december krijgt de Australisch-Nederlandse componist Kate Moore (1979) de Matthijs Vermeulenprijs voor haar compositie The Dam. Het prijzengeld bedraagt € 20.000, beschikbaar gesteld door het Fonds Podiumkunsten. De prijs werd in 1972 ingesteld en vernoemd naar de Nederlandse componist en criticus Matthijs Vermeulen (1888-1967). Tot nu toe ging hij steevast naar mannen, sommigen... Lees verder
Zodra ik als kunstconsument willekeur bij de kunstenaar of diens maakproces begin te vermoeden haak ik af. Met deze constatering verbaas ik overigens nu mijzelf. Ik ben immers geen vormfetisjist, ook geen canonjunkie, en nota bene in geen van de standaard kunstdisciplines gediplomeerd. Geen componist, geen uitvoerend musicus en geen acteur. Filmmaker noch regisseur, en ook als tekstschrijver niet... Lees verder
Het AVROTROS Vrijdagconcert koestert zowel de gangbare meesterwerken als minder gehoord en nieuw repertoire. In het seizoen 2017-18 staan liefst vijf (wereld)premières op het programma, waarvan drie gecomponeerd door een vrouw. – Kom daar eens om bij de landelijke orkesten. Vrijdag 17 november klinkt het gloednieuwe dubbelconcert Together Remember to Dance van de Brits/Bulgaarse Dobrinka Tabakova... Lees verder
De afgelopen jaren maakte de artistiek leider van Toneelgroep Amsterdam, Ivo van Hove, drie voorstellingen van werken van Couperus. In drie korte interviews blik ik terug op het laatste deel, Kleine Zielen. Ondanks de lange meanderende zinnen en de romantische, soms erg passieve personages is dit boek (of eigenlijk zijn het vier boeken)een tijdloos meesterwerk dat, wat mij betreft, alle aandacht... Lees verder
De Nederlandse componist Klaas de Vries (Terneuzen 1944) paart stravinskyaanse helderheid aan zuidelijke sensualiteit. Hij koestert een liefde voor dichters als Pablo Neruda en Fernando Pessoa en zijn werk blinkt uit in herkenbare melodieën en ritmes. ‘Hoe vernieuwend ook, om communicatief te zijn moet muziek altijd een traditioneel element bevatten’, zei hij hierover. Op 28 en 30 november speelt... Lees verder
NDT 1 sluit het drieluik Side B: Adrift af met het nieuwe The Hidden Floor van Franck Chartier. Na de voorstelling raak ik letterlijk de weg kwijt. Verschillende werelden ‘Franck?’, roep ik. In de regen komt een weinig opvallende man op me af. Ja, luidt het antwoord vanonder een pet. Het is Franck Chartier, op weg naar de studio in Den Haag. Hij ziet er niet zo best uit. We spreken elkaar kort... Lees verder
Het Nationale Toneel Theater maakt werk van de missie om de samenleving op de planken te brengen. The Nation, die waanzinnige marathon met Romana Vrede over een verdwijning in de Schilderswijk, en Mark Rietman, is dit najaar klaar. Wie dacht dat het daarna weer tijd werd voor een stukje gezapig retro-haagschecomediewerk heeft het verkeerd. Er komt wel een klassieker aan in februari, maar omdat... Lees verder
Deze zomer waren de rapen gaar. In Theaterkrant, huisorgaan van de podiumkunsten, verscheen een artikel, kennelijk mede namens de Raad voor Cultuur. Te lezen was hoe een tot dan toe onbekend gezelschap, genaamd Het Transitiebureau, het nieuwe sectorplan zo’n beetje had voltooid, in dienst van de Raad voor Cultuur. Er was gesproken met veel mensen en nu waren er nog maar zeven... Lees verder
Ken je dat? Dat je soms langer naar het bijschrift kijkt dan naar het schilderij? En dan nog vooral naar wie de kunstenaar is, want die geportretteerde kennen we meestal toch niet meer? De Vlaamse portretten op de tentoonstelling Zuiderburen in het Mauritshuis draaien dat op een intelligente manier om. Maar eerst meer over de uitgebreide samenwerking van het Mauritshuis met het Koninklijk Museum... Lees verder
Als theater iets kan, dan is het ons buiten de werkelijkheid zetten. Niet eens om je te laten wegdromen, maar om die werkelijkheid even stil te zetten en er op een andere manier naar te kijken. Noem het het Ti-Ta-Tovenaarmoment. Op het dramatische hoogtepunt de handeling stilzetten, om de angel uit de wesp, dan wel de lont uit het kruitvat te trekken. Firma Mes deed dat in april van dit jaar, en... Lees verder
Het Zuiderstrandtheater heeft het mooi voor elkaar. Toen het theater aan de kust gebouwd werd, was er veel verzet en gemopper van Scheveningers. ‘Die bunker’ werd het genoemd. Maar met de (reprise) hit ‘Harde Handen’, vrij naar Heijermans ‘Op hoop van Zegen’, raakt deze eigen productie een gevoelige snaar. Voor en door Scheveningen Op Scheveningen is veel veranderd. Het vissersdorp met het geluid... Lees verder
Speciaal voor onze vaste lezers en abonnees, tijdelijk voor iedereen te bekijken: het e-book met alle verhalen over Theaterfestival Boulevard 2017 op een rijtje. Leden en abonnees kunnen het boek ook downloaden, en het op de e-reader lezen.
Industrieterreinen zijn raar. Ze liggen te verzuren aan de rand van de ene stad, om naadloos over te gaan in een zelfde terrein aan de rand van de andere stad. Ooit waren ze A-locaties, zichtplekken en de vleesgeworden droom van de wederopbouw. Nu zijn het laagwaardige bouwsels, hallen met een voordeur, een zichtbaar kantoor voor de Dirk en een zielige conifeer tussen ingang en parkeerplaats. Het... Lees verder
Ooit per trein naar Den Haag gegaan? Dan heb je je vast verbaasd toen je Den Haag Centraal uit liep. Een troostelozer plein dan het Koningin Julianaplein bestaat haast niet. En dat in de hofstad. Schots en scheve bestrating, een paar honderd lukraak geparkeerde (en soms kapotte) fietsen, wat verkoopkarren voor bloemen of snacks en bijna geen enkele plek om te zitten. Alleen de zebraklok was... Lees verder
[Dit bericht stond al online onder de titel ‘Red ons van het Transitiebureau’, maar is op een paar details aangepast] Terwijl u zich opmaakt voor een welverdiende vakantie werkt men in de kunstsector aan een nieuw model. Dat nieuwe model is nodig omdat het oude model niet meer voldoet. Dat oude model, en we hebben het dan natuurlijk over onze culturele meerjarenplannen, is gaan kraken... Lees verder
Zelfs in het buitenland valt het op dat werk van Jiří Kylián niet bij NDT te zien is. Ook al verstrijkt het zogenaamde embargo en is dit zijn jubileumjaar. Drie jaar geen Kylián voorbij De Financial Times repte er van. Laura Cappelle beschrijft een fraaie voorstelling van Nederlands Dans Theater in Parijs en sluit af dat Kyliáns werk niet tussen de mottenballen hoort. Ze doelt op de periode dat... Lees verder
Lucas en Arthur Jussen zijn ‘heet’. Je zou de jonge pianobroers de headliner van deze Holland Festival Proms kunnen noemen. Ruim voor aanvang van hun concert pakken drommen bezoekers dan ook al samen in de gangen rond de grote zaal van het Concertgebouw. Iedereen is uit op een goed plekje. Om te zitten, want staan, zoals we dat kennen van de BBC-uitzendingen van de promenadeconcerten... Lees verder
Een niet snel genoemd voordeel van de Museumjaarkaart is de ongeremd vrije toegang tot propere en comfortabele toiletruimtes in het centrum van de grote steden. ‘Vijftigplusplassers met MJK’ noemde een ervaren museumportier deze groep bezoekers, die overigens van harte welkom is: elke haal met het scanpistool betekent extra poen. Grote voordeel: je ziet nog eens wat extra’s. Een... Lees verder
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.