Je leest nieuws van mensen, voor mensen, onafhankelijk van overheid en geldschieters. Want journalistiek moet vrij zijn. Eens?

Auteur Jaïr Tchong

Voorheen cultuurjournalist en muziekprogrammeur (Tolhuistuin, Melkweg) in Nederland. Sinds 1 december 2019 programmator muziek voor Kunstencentrum KAAP. KAAP organiseert twee jaarwerkingen in Brugge en Oostende. In Oostende in een eigen venue aan zee, in Brugge nomadisch doorheen de stad en met partners zoals Concertgebouw Brugge, Cactus, CC Brugge en De Republiek. KAAP organiseert ook festivals: Push the Button, Dansand, Jazz Brugge en AMOK.

Waarom Antwerpen voorloopt op Nederlandse cultuur: Dropa House

W

De opnamestudio en residentieplek van de Antwerpse Sound In Motion/SIM in aanbouw is waarom de Belgische cultuursector op een belangrijk punt mijlenver voor ligt op die van Nederland. Toverwoord is: residentie. Do It Yourself Vanuit Antwerpen bestookt het koppel Christel en Koen, allebei gemarineerd in het DIY-gedachtegoed van de punk, al sinds jaar en dag stad en wereld met concerten onder de... Lees verder

HOE IK DUENDE VOND IN RABAT

H

1. Tijdens 9/11 bevond ik mij met twee vrienden in Salamanca. De dag waarop Geert Wilders 37 zetels bijeen wist te vergaren (thank you VVD en normaliserende media) ben ik in Rabat, als bezoeker van de muziekconferentie Visa for Music, waarmee het European Jazz Network (een van de best functionerende netwerken binnen de Europese cultuursubsidiegelden, zeg ik als new kid in town in dat gezelschap)... Lees verder

Tijdgeest en toeval laten zich niet vatten in een algoritme. Waarom een robot de muziekprogrammeur niet moet vervangen.

T

Afgelopen woensdag, 2 oktober, zag ik tijdens het jaarlijks congres van de Vereniging Nederlandse Poppodia en Festivals in Tivoli/Vredenburg een interessante presentatie van Jonas Kiesekoms, onderzoek-coördinator bij PXL-Music in Hasselt, België en musicus. De vraagstelling is inmiddels klassiek: kan een robot de muziekprogrammeur vervangen? Met zijn onderzoeksgroep werkt Kiesekoms aan diverse... Lees verder

Smartphoneloze nieuwe roman van Stefan Brijs

S

‘Een manuscript wordt boos als je het alleen laat,’ stelde de Vlaamse romancier Stefan Brijs (Genk, 1969) ooit in een uitzending van Kunststof Radio, verwijzend naar zijn werkwijze. Brijs schrijft in lange, aaneengesloten perioden waarin de schrijver naar eigen zeggen zelfs geen boodschappen meer doet. Onlangs verscheen van Brijs, die internationaal doorbrak met De Engelenmaker (2006), zijn... Lees verder

Cultuurpers is onafhankelijk, en wordt gedragen door lezers. Doneer mee!

donatie
Ik doneer

Another day of life: een filmervaring die nog lang na het verlaten van het filmhuis onderhuids blijft irriteren.

A

Het blijft wonderlijk hoeveel emotie intelligente animatie kan genereren. In Another day of life (vanaf 14 maart in de bioscoop) wordt de Angolese verslaggeving door de legendarische Poolse journalist Ryszard Kapuściński groots in getekende beelden gevat. In combinatie met live footage en welgekozen archiefmateriaal levert dat een hellevaart van 85 minuten op die op meerdere niveau’s valt... Lees verder

IDFA 2017: digitale pionier Jonathan Harris stapt over op analoog

I

Met een vijfhonderd miljoen jaar oud steentje begon Jonathan Harris zijn lezing. IDFA presenteert het eerste internationale retrospectief van deze kunstenaar. Als hoofdgast van IDFA gaf Harris vrijdag de ‘Master Talk’, over zijn leven en werk. Zijn opmerkelijk analoge visie vormde ook de rode draad tijdens de drukbezochte DocLab conferentie van zondag. Fundamenteel analoog Harris, die... Lees verder

The only one – recensie in briefvorm (Waarom Peter Perrett een echte overlever is)

T

Hey H., Vanavond ging ik met J.P. naar Peter Perrett & Band in Paradiso, Kleine Zaal. Uitverkocht! Over J. heb ik je eerder verteld, hij was de deejay die mij in de Eindhovense Bakkerij een ‘crash course’ in oprechte muziek gaf, toen ik vijftien was (1988). Voordat ik je vertel over Peter Perrett en waarom zijn muziek de moeite waard is, eerst maar eens een zeer goede tekst van... Lees verder

Ineens voel je de urgentie bij Dancing on the Edge

I

Zodra ik als kunstconsument willekeur bij de kunstenaar of diens maakproces begin te vermoeden haak ik af. Met deze constatering verbaas ik overigens nu mijzelf. Ik ben immers geen vormfetisjist, ook geen canonjunkie, en nota bene in geen van de standaard kunstdisciplines gediplomeerd. Geen componist, geen uitvoerend musicus en geen acteur. Filmmaker noch regisseur, en ook als tekstschrijver niet... Lees verder

Films op ADE: De rockdoc als IKEA-pakket.

F

In de marge van Amsterdam Dance Event zag ik twee muziekdocumentaires die blootleggen waarom dit genre vaak problematisch is voor de cinefiel. Beide films hebben zo hun mooie momenten, maar voldoen uiteindelijk niet voor wie meer wenst dan louter informatieoverdracht in televisieformat. Een sympathieke Goth Are ‘friends’ electric? is titel en grote hit (1979) van de Britse... Lees verder

De nocturnale beweging van Lavalu

D

Hoog in een chique appartement gaf Lavalu (artiestennaam van Marielle Woltring, Cleveland, Ohio, 1979) onlangs tijdens het Eindhovense festival FlatFest een try-out van haar nieuwe programma. Voor het eerst gaat ze nu zonder band, solo met piano, op tournee in kleine zalen waar een goede vleugel staat. Op die zondagmiddag in Brabant werd al snel duidelijk dat er ergens iets is gaan stromen bij... Lees verder

Eierdozen verzamelen! Waarom we een jazzclub als Persepolis nodig hebben.

E

Wonderlijk verhaal: Utrecht had tussen 1957 en 1967 een beroemde jazzclub. Hij was – inclusief eierdozen op het gewelf – opgericht door jazz-minnende tieners. Daar trad niet alleen de fine fleur van de Nederlandse jazz op, maar ook menige internationale grote naam. In het kader van de Utrechtse Culturele Zondagen werd afgelopen zondag (23 april) in een werfkelder aan de Oude Gracht... Lees verder

De Matthëus volgens Henk

D

Een tip voor goede vrijdag. Altvioliste Saskia Meijs maakte eerst de nodige kilometers in de ‘klassieke’ klassieke muziekwereld. Ze besloot eruit te stappen en op zoek te gaan naar een wat minder van formaliteiten en conventies vergeven beroepspraktijk. Solo en met haar groep de Barockpuppies onderneemt ze inmiddels de leukste zaken, op prachtige lokaties, zoals Frankendael en het... Lees verder

Ergens op STRP Biënnale 2017 loopt tussen de scholieren een toekomstig, wereldschokkend genie rond

E

Leisure is the mother of philosophy. -motto van de Britse filosoof Thomas Hobbes, gezien in Klokgebouw tijdens STRP17 Een app genaamd “Die with me” die zodra je smartphone op vijf procent resterende stroom staat automatisch contact legt met andere Die with me-gebruikers. Een appspelletje “Airb’n’bhost”, waarbij je steeds uit drie portretfoto’s moet kiezen... Lees verder

Vondsten in het binnenwerk (Misha Mengelberg 1935 – 2017)

V

Er is klank; een notie van onmacht; een programma zonder kop of staart; er is kracht, kletspraat, mededogen; er is niks maar tevens een vergezicht, verhaspeld beeld vol werking en tegenwerking. Bovendien lijkt de taal hier en daar wat overspannen. Natuurlijk, onsamenhangend gezwatel kan wel degelijk gezellig zijn, of ontroeren. Onder omstandigheden kan zingeving mogelijk zijn, maar het zal niet... Lees verder

Actualiteit ingehaald door verleden (filmtip)

A

Eind 2006 leerde ik de Nederlandse filmmaker Sander Francken kennen. Voor de Groene Amsterdammer had ik zijn film Dealing and wheeling in small arms bekeken. Daarna zocht ik hem op in zijn werkruimte voor een interview. Dat gesprek herinner ik me nog goed: scherper dan vele andere interviews. Het ergste wat je immers kan overkomen is een zwerm PR-mensen die volcontinu om je heen zoemen. Zoek de... Lees verder

Kunst is geen examen waarvoor je kunt zakken. Kunst is een manier van kijken

K

Op Art (optical art) is minder bekend dan Pop Art. Totdat je de werken in kwestie ziet. Er zijn weliswaar geen Op Art sterren van Andy Warhol-status, maar hun creaties resoneren direct met beelden die je uit de kunstgeschiedenis kent. Zaterdag 25 februari opende in het Stedelijk Museum Schiedam een grote expositie[hints]In samenwerking met het Louisiana Museum in Denemarken[/hints] over deze... Lees verder

Hoe ik in Sexyland liefde voor de opera vond. (En hoe jij dat ook kunt) #0FF17

H

In de nieuwe Amsterdamse sociëteit Sexyland werd gisteravond een prelaunch georganiseerd van het Opera Forward Festival OFF [hints]Van 18 tot en met 31 maart in onder andere De Nationale Opera (voorheen het Muziektheater/Stopera)[/hints]. Ik was onder de indruk. Best verrassend. Opera Nopera Disclaimer: steller dezes is geen operaconnaisseur. De laatste twee opera’s die ik zag waren... Lees verder

Geen reden voor leedvermaak bij het einde van de North Sea Jazz Club

G

Vandaag werd bekend dat de North Sea Jazz Club op het Amsterdamse Westergasterrein failliet is. Dit is nooit goed nieuws, voor niemand. Ook niet voor die zuurkousen die graag mogen klagen over North Sea Jazz, de naamgever van de club. Vijf jaar geleden was het groot nieuws: het Rotterdamse North Sea Jazz Festival zou een club openen in Amsterdam. Dat lag iets genuanceerder: twee Amsterdamse... Lees verder

Diversiteit, schmiversiteit (mijn bedenkingen bij de CCD Award)

D

Korte samenvatting. Woensdagmiddag ging ik naar de uitreiking van de belangrijke prijs (eigenlijk twee: publieksprijs en juryprijs) genaamd Code Culturele Diversiteit Award. Ik zag geen enkele collega-journalist(e). Wel heel veel professionele belangenbehartigers die spraken namens de mensen die zelf nauwelijks in de Melkweg aanwezig waren. NB: de auteur is van Arubaans-Chinees-Nederlandse... Lees verder

Pixvae: warmbloedige kernfusie tussen Franse metal en Colombiaanse Currulao

P

Afgelopen zomer was het Frans-Colombiaanse collectief Pixvae de sensatie van het Haarlemmer Houtfestival. Hun debuut kwam onlangs uit via het prestigieuze Franse label Buda Musique. Deze week zijn er twee Nederlandse shows. Je kunt een dag niet beter beginnen dan met de eerste cd van Pixvae. Acht stukken slechts, maar de energie die hieruit spat is onweerstaanbaar. De muziek van deze uit... Lees verder

Wat ik leerde van Jan Wolff, de overleden directeur van Muziekgebouw aan ‘t IJ

W

Bij de grote januari schoonmaakactie in mijn privémuseum hervond ik het boek dat in 2007 werd uitgebracht, ter gelegenheid van het twee jaar daarvoor geopende Muziekgebouw aan het IJ. Ik was vergeten dat er een cd’tje bij zat met vier stukken erop. Het vierde stuk is een registratie van de openingsspeech die Jan Wolff [hints]voormalig directeur IJsbreker, meer dan twintig jaar enthousiast... Lees verder

Edward Snowden en Oliver Stone maken een daverend statement

E

In het bijzijn van Amnesty International en Edward Snowden – via een videoverbinding vanuit Moskou – ging donderdagavond in Tuschinski Oliver Stone’s nieuwe film Snowden in première. Het gedramatiseerde verhaal van de jonge, begaafde overheidsdienaar die in gewetensnood komt en besluit naar de pers te stappen is niet heel origineel of meeslepend in beeld gevat. Maar op de... Lees verder

De bestuurlijke aversie tegen het idee ‘wereldmuziek’ is internationaal

D

Van 19 tot en met 23 oktober kwamen meer dan tweeduizend muziekprofessionals samen in Santiago de Compostella voor de 22e World Music Expo (WOMEX). Ik was erbij en kwam met gemengde gevoelens terug. Mijn eerste muziekbeurs-ervaring was de WOMEX in Rotterdam. In 2001 was de Maasstad culturele hoofdstad van Europa en kon dus beschikken over extra middelen. De Berlijnse organisator van de WOMEX... Lees verder

Populaire berichten

Recente uitgaven

Meer uitleg

Meer uitleg

Leren van een nieuwe generatie journalisten.
DE OMSLAG

DE OMSLAG

Groot nieuws: Cultuurpers maakt in TivoliVredenburg een live podcast-serie over kunst op een kruispunt.
Alles wordt nieuw

Alles wordt nieuw

We staan (letterlijk) stil bij AI, genieten na van Hans van Manen en kijken vooruit naar 2026. Heb een gioed kerstfeest en een veilig nieuwjaar!

Categorieën