Another day of life: een filmervaring die nog lang na het verlaten van het filmhuis onderhuids blijft irriteren.

Het blijft wonderlijk hoeveel emotie intelligente animatie kan genereren. In Another day of life (vanaf 14 maart in de bioscoop) wordt de Angolese verslaggeving door de legendarische Poolse journalist Ryszard Kapuściński groots in getekende beelden gevat. In combinatie met live footage en welgekozen archiefmateriaal levert dat een hellevaart van 85 minuten op die op meerdere niveau’s valt te waarderen.

Kapuściński (1932-2007) is een vroege meester van de literaire non-fictie. Hij verwierf een reputatie van onverschrokkenheid, omdat hij meestal de brandhaarden van de wereld pas opzocht als de rest van het journaille al lang en breed de veiligheid had opgezocht. Die reputatie was deels terecht, en hij cultiveerde die ook deels. Kort na het overlijden van Kapuściński – men kon er op wachten – verscheen er in zijn geboorteland dan ook een biografie waarin de meester naar verluidt (ik beheers helaas geen Pools) ernstig werd bekritiseerd. Het ging om die eeuwige, klassieke kwestie: wat is feitelijk, wat is literaire verbeelding?