Danez Smith is me er eentje. Of eigenlijk twee, want de Amerikaanse dichter laat zich graag aanspreken in de genderneutrale, of liever gezegd genderplurale meervoudsvorm. Een aanspreekvorm die in het Nederlands nog niet erg ingeburgerd is, en dus door iedereen vermeden wordt. Donderdagavond 31 mei in het voormalige ro theater, nu Theater Rotterdam – Witte de With, viel rond het optreden van... Lees verder
Schouwburgdirecties willen meer geld voor ‘moeilijk’ aanbod.
Er worden meer opera’s en klassieke concerten aangeboden in de Nederlandse schouwburgen en concertzalen. Ook werd er meer theater aangeboden voor de jeugd. Mooie ontwikkelingen, maar de stijging in het aanbod (3 procent) leidde niet direct tot een evenredige stijging in het publiek. Dat nam met slechts 1 procent toe. Het aantal toeschouwers voor toneel en cabaret daalde zelfs. Daarom vraagt... Lees verder
Geld maakt wél gelukkig, en writers block is een illusie. Veel mythes onderuit op avond van het Kuddegedrag.
Liever luisteren dan lezen? Luister hier naar de podcast! (Met veel extra quotes van Ab Dijksterhuis) Geld maakt gruwelijk gelukkig. En dat houdt niet op bij 1 ton. Wie een half miljoen verdient is aanzienlijk gelukkiger dan wie 2 ton verdient. De ING-baas die 60 procent meer salaris zou krijgen, zou daarvan ook heel erg veel gelukkiger geworden zijn. Dit inzicht kreeg sociaal psycholoog en... Lees verder
Live kunst is veel opwindender dan video en gemotiveerde keepers duiken naar rechts. Leer dit op De Avond van het Kuddegedrag in Utrecht
Dat Nederland en België van elkaar gescheiden zijn, komt door een opera in de Brusselse Muntschouwburg in 1830. Tijdens een bepaald liedje in de opera De Stomme van Portici sloeg de vlam in de pan en renden de operabezoekers als een woedende meute de zaal uit om Den ‘Ollander de stad uit te jagen. Zulk gedrag blijkt logischer dan je zou denken. Dat toonde onderzoekster Aafke van Mourik... Lees verder
Peter Brook: alles in het universum kan buitengewoon zijn.
Begin jaren 90 zit ik in een kleine zaal in The National Theatre in Londen. Voor de voorstelling begint vraagt iemand op het toneel of je de bezoekers naast je wilt begroeten. Dat zorgt direct voor een andere, intiemere dynamiek in de zaal. Op een strak toneel met slechts enkele attributen staan vier acteurs en een Arabische musicus. Yoshi Oida uit Japan, Sotegui Kouyaté uit Burkina Faso, Maurice... Lees verder
Mackenzie zet bij het Holland Festival de deuren open voor een nieuwe avant-garde onder het publiek.
Het keurige echtpaar naast me, op de eerste rij bij de persconferentie van het Holland Festival, had er even niet op gerekend. Vier leden van het Nederlands Kamerkoor die zich een voor een tot op hun piemelende nakie beginnen uit te kleden. Een giechel, een kleine kuch, maar hee, dit is het Holland Festival, zeiden ze tegen elkaar. Dus ook niet al te vreemd opkijken wanneer drie van de zangers... Lees verder
Waarom een universeel basisinkomen noodzakelijk is voor het voortbestaan van de kunsten
In Finland is een hoopgevend experiment begonnen. Ook in Nederland probeert men iets van de grond te krijgen, al dwarsboomt de regering de plannen vooralsnog. Waarom is onduidelijk. Want zelfs grootkapitalisten als Elon Musk (Tesla) en Mark Zuckerberg (Facebook) zeggen het nu: een Universeel Basisinkomen (UBI) is de enige manier waarop we onze samenleving en daarmee onze beschaving vooruit kunnen... Lees verder
2018 in de kunsten: het jaar waarin we definitief kiezen voor onze bubbel en de massa de massa laten.
We gaan kleiner wonen. Het is niet alleen in de populariteit van de TinyHouse-beweging dat jongeren en senioren elkaar de hand kunnen schudden. We willen ontspullen, maar we willen ook minder met de grote boze buitenwereld te maken hebben. Dat geldt voor ouderen, maar zeker ook voor twintigers. Die beweging is al een tijdje aan de gang in de kunsten. Kleine exposities, huiskamerconcerten en... Lees verder
‘BOG.’ speelt ‘KID.’: hoe een simpele vraag aan het publiek tot spannend theater kan leiden.
Een verzameling makers zijn ze. Een collectie, maar geen collectief. Wat een ‘f’ niet al kan uitmaken. Taal is dus nogal een dingetje. En crowdsourcen is nogal iets. Deze makers verzamelen woorden van hun publiek, en geven die terug in een voorstelling. Dat is ‘BOG.’, een nog vrij jonge groep die probeert met taal theater te maken om ons aan het denken te zetten. Een... Lees verder
Heel erg anders of toch niet? Jan Martens over zijn nieuwe voorstelling Rule of Three
Rule of Three is een stuk voor drie dansers: Steven Michel, Julien Josse en Courtney May Robertson. NAH maakt live de muziek, het licht is van Jan Fedinger en er zijn enkele teksten van Lydia Davis. Rule of Three kwam de vorige maand uit in De Singel in Antwerpen, en de Nederlandse première is vandaag in de Stadsschouwburg te Amsterdam. Het dealt met dezelfde problematiek als het vorige stuk van... Lees verder
Vijf weken lang Bambie in Utrecht? Zou zomaar de weg zijn naar een diverser cultuur
Nu we het toch over diversiteit hebben: binnen het dominant blanke theaterpubliek zit het ook vol met bubbels. Zo heb ik het de afgelopen twee weken maar eens op me laten inwerken hoe weinig overlap er zit tussen het publiek van de twee kunsttheaters in mijn stad, Utrecht. Althans: ik heb me even soort van ondergedompeld in de wereld van Theater Kikker, en kwam daar bitter weinig mensen tegen die... Lees verder
Dichters zijn de sterren in zinderende #Nacht17 (waarom editie 35 de beste was)
Laat je niet belazeren door de getallen. De verkoopcijfers en oplages van dichtbundels zeggen helemaal niets over de populariteit van poëzie in Nederland. Dat blijkt niet alleen uit onderzoek. Je kunt het ook gewoon concluderen uit het feit dat er een Nacht van de Poëzie bestaat in Nederland. Zaterdag 16 september werd dit fenomeen dus 35. Van de recente edities in het nieuwe TivoliVredenburg was... Lees verder
Tien dagen lang theater met kloten in Kikker Kiest (In één keer op de hoogte)
‘Als Paul zijn pink beweegt gebeurt er wat. Ze hebben een scène waarin Jochem een tekening maakt van Paul. Paul zit naakt te poseren. En dat duurt. Dat duurt lang. Jij en ik zouden dat als amateurs vullen met allerlei houdingen en bewegingen, maar Paul doet niks. Denk je. En er gebeurt van alles. HIj doet dus wel wat, maar het is bijna niet te ontdekken wat.’ Harm Lambers, directeur... Lees verder
Chablis, riesling, bardolino en vijf indiaantjes: Boulevard is geslaagd
Wijn proeven en middeleeuwse muziek luisteren zijn doorgaans dingen die mensen alleen doen met hele serieuze gezichten. Het duurde dan ook vijf glazen, drie dronken zangers en een dik uur voor de meute in de sobere Heilig Hartkerk in Den Bosch een beetje los kwam. Met een Frontignan toe. Je gaat wel fantaseren over het geweldige diner dat je bij deze wijnen had kunnen genieten. Het evenement... Lees verder
Humor, gemarineerd in tranen op een bedje van weemoed. Perfecte dag op Boulevard
De prijs voor de langste en kunstigste kus van 2017 is vergeven en gaat naar Conny Janssen Danst. In een tentje op het plein onder de Bossche Sint-Jan vormt deze gedanste zoen het technische en dramatische hoogtepunt van Clarity. Twee dansers, pirouettes draaiend terwijl de lippen verbonden blijven, een videokunstenaar en de live door iET uitgevoerde zweefmuziek waren op zaterdag 5 augustus... Lees verder
Kunst die nergens over gaat. Grieks spektakel The Great Tamer was een genot op #HF17
Tijdens de eerste twee weken van dit Holland Festival ging bijna alle kunst ergens over. Het voor deze gelegenheid bedachte festivalthema ‘democratie’ blijkt zo’n beetje tot in alle haarvaten te zijn doorgedrongen. Soms pijnlijk en sterk actueel, zoals in het fenomenale ‘The Nation’ van het Nationale Toneel, soms ronduit gênant, zoals in het zwaar overschatte... Lees verder
Robert Lepage trekt in ‘887’ alles uit de kast. (omdat we zoveel vergeten.) #HF17
Vijfentwintig Canadezen staan op de lijst voor ontwerp en productie van geluid, video, muziek, belichting en toneeltechniek. Negen Canadezen zijn twee uur lang in de weer achter de schermen. Gedurende die twee uur staat er één Canadees op het toneel. Voor zeshonderd toeschouwers. Wat die 35 mensen met zijn allen voor elkaar hebben gekregen kietelt je verbeelding kietelt en vertelt je iets... Lees verder
Dries Verhoevens Phobiarama is een pointless machine #HF17
Ik ging naar Amsterdam om op het ooit beruchte Mercatorplein geconfronteerd te worden met mijn maatschappelijke angsten. Ik zag een zonnig plein met een trendy bar en bakfietsmoeders rond een speelfontein voor blanke kindertjes (brrrr! gentrificatie), oude gesluierde en ongesluierde vrouwen keuvelend op een bankje (help! multicultuur) en een voorstelling in een verbouwde botsautootjestent (Waaaah... Lees verder
danse de nuit, over cartoons en ander geweld in ons leven, #HF17
Op het Anton de Komplein is het minder gezellig dan op het dak van Parking 58 in Brussel, waar ik danse de nuit eerder zag. Boven Zuid-Oost is de maan verstopt achter een dikke nevel, voelt het plein groot en leeg aan zo zonder de markt. De voorstelling van choreograaf Boris Charmatz/Musée de la Danse, ook vandaag en morgen nog te zien in de Bijlmer tijdens het Holland Festival, lijkt eenvoudig... Lees verder
Rito de Primavera: spectaculair, maar ook een berg kitsch, het Holland Festival onwaardig
Rito de Primavera, begin deze week te zien tijdens het Holland Festival, is een groepschoreografie voor vijftig jonge dansers. Choreograaf José Vidal heeft zich losjes gebaseerd op Sacre du printemps, het stuk van Stravinsky en Nijinsky voor de Ballet Russes uit 1913. Flarden van de muziek van Stravinsky zijn door DJ Jim Hast in 4-kwart beetz omgezet, terwijl Vidal het rituele aspect van het... Lees verder
Ga zien hoe Romana Vrede The Nation naar het hoogste plan trekt. #HF17
Eindelijk. The Nation, de hyperactuele theaterserial waarmee het vernieuwde Nationale Toneel, sorry Theater, zich aan het land presenteert, voelt als een verfrissende plens water op een zompige dag. Nieuwbakken baas Eric de Vroedt doet zijn reputatie eer aan door een werk af te leveren dat zonder meer een nieuw publiek de theaters in zal trekken. Een publiek dat verwend is door Deense detectives... Lees verder
Danse de Nuit in de Bijlmer: ‘Natuurlijk willen we de publieke ruimte beïnvloeden.’ #HF17
Boris Charmatz was gedurende vele edities van het Holland Festival te gast met indrukwekkende, provocerende, maatschappelijk geëngageerde, fijnzinnig gecomponeerde en conceptueel sterke dansvoorstellingen: Aatt enen tionon en Con forts fleuve (beide in 2001); 50 years of dance (2010), Enfant (2011) en Manger (2015). Zijn nieuwste choreografie, danse de nuit, ging vorig jaar september in Genève in... Lees verder
Rufus Norris maakt theater van Brexit: ‘Theaters zijn de echokamer van de linkse bubble.’
De wind waait er harder dan elders. Het licht is er grijzer dan verderop. De Londense zuidoever, jarenlang ‘de andere kant’ van de chique binnenstad van de Engelse hoofdstad is in de vorige eeuw onderwerp geweest van diverse vernieuwingsgolven. Het begon in 1951met de bouw van concertgebouw ‘Southbank Centre‘, na jaren van gesteggel in 1976 gevolgd door het in dezelfde... Lees verder
5 verborgen juweeltjes in het hoogste literatuurfestival van Nederland #ILFU
Natuurlijk: Hugo Borst, Suzanne Vega, Herman Koch. Genoeg reden om tussen 11 en 13 mei af te reizen naar Utrecht. Maar er is veel meer te beleven bij het Internationaal Literatuurfestival Utrecht. En dat heeft niet eens altijd met boeken te maken. Ik laat u een een paar dingen zien waarop ik me zeker ook verheug in festivalpaleis TivoliVredenburg. De locatie Een ernstig verzuurde Amsterdammer... Lees verder
Over stuurloze hipsters, hun ouders, en de oorlog in Europa (die er aankomt) #HF17
Vincent Macaigne zit niet lekker. Schichtig kijkt hij om zich heen, elke keer als de serveersters met dienbladen vol klingelende glazen langsrennen en met de deuren slaan. Hij heeft nauwelijks geslapen, en de vorige avond het publiek van het Zwitserse Theater Vidy murw gebeukt met zijn brute, onnavolgbare voorstelling En Manque. Geradbraakt is hij aangeschoven voor het interview. “Sorry, I have... Lees verder




Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.