Mackenzie zet bij het Holland Festival de deuren open voor een nieuwe avant-garde onder het publiek.

Het keurige echtpaar naast me, op de eerste rij bij de persconferentie van het Holland Festival, had er even niet op gerekend. Vier leden van het Nederlands Kamerkoor die zich een voor een tot op hun piemelende nakie beginnen uit te kleden. Een giechel, een kleine kuch, maar hee, dit is het Holland Festival, zeiden ze tegen elkaar. Dus ook niet al te vreemd opkijken wanneer drie van de zangers zich naakt over elkaar heen draperen, waarna de vierde hen begint te meppen en schoppen, en zo, dankzij de pijnkreetjes van de naakte lijven deze levende sculptuur als een SM- muziekinstrument gebruikt. Terwijl ondertussen de hemelse madrigalen blijven klinken. Deze toeschouwers, waarschijnlijk vrienden, dan wel sponsoren van het festival, moesten hoorbaar slikken, maar vonden het toch fascinerend. Ervarener kunstbeschouwers bij dit eerste voorbeeld van samenwerking tussen het Nederlands Kamerkoor en theatergroep De Warme Winkel wisten al dat er zoiets stond te gebeuren. De kans dat acteurs bij d...