Meteen naar de inhoud

Koor van de Nationale Opera

De mens sterker dan het Lot? Forget it! – Oedipe van George Enescu bij #DNO

  • 4 min leestijd

Eenieder die de toegangspoorten van Thebe wil passeren moet het raadsel oplossen van de Sfinx. Wie faalt sterft een onherroepelijke dood, zijn botten verbleken in het knekelveld rondom haar. Oedipus daagt haar uit, vastberaden de stad te redden. ‘Noem iemand of iets dat machtiger is… 

Koor en orkest zijn de ware sterren in Pique Dame #HF16

  • 4 min leestijd

Het grootste applaus na afloop van Tsjaikovski’s opera Pique Dame ging woensdag 15 juni naar het koor van de Nationale Opera en het Koninklijk Concertgebouworkest. En terecht: koorzangers en orkestmusici brachten de zeer gevarieerde partituur puntgaaf tot klinken, zonder ook maar één keer met elkaar uit de pas te raken. Dynamiek, ritmiek, frasering, inleving, alles stond als een huis. Een prestatie van formaat, die je maar zelden in de Stopera aantreft. De zangsolisten staken hierbij wat bleekjes af.

Macbeth als kinderloze moordenaar

  • 6 min leestijd

Op donderdag 9 april zag ik de nieuwe productie van Verdi’s tiende opera Macbeth van De Nationale Opera. Deze werd na de première vorige week vrijdag eendrachtig door de pers neergesabeld. De Duitse regisseur Andrea Breth, die eerder tekende voor een onderkoelde lezing van Prokofjevs De speler, kreeg er flink van langs. De Theaterkrant miste ‘een goede personenregie’, Place de l’Opéra repte van een ‘oubollige enscenering’, Het Parool sprak van ‘intellectualistisch 21ste-eeuws regisseursgedoe’ en...

Je kunt nu inloggen om verder te lezen!

Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 3000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!

(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)

Word lid, of log hieronder in:

Vergeet die zwaan. Maar waar is Lohengrin? ****

  • 4 min leestijd

Die sterren bij recensies. Ik wil nou wel eens weten hoe je daaraan komt. Leg uit.

Goed. De eerste dertig minuten van Wagners Lohengrin bij De Nationale Opera zijn onvergetelijk. Eerst het Vorspiel met gesloten doek, hartverscheurend mooi gespeeld door het Nederlands Philharmonisch Orkest dat onder leiding van Marc Albrecht aan elke nuance recht doet. Sinds Abbado hoorden we het niet zo indrukwekkend en…

Maar houden ze dat niveau vast?

Jazeker! Het wordt alleen maar beter. Het orkest z...

Je kunt nu inloggen om verder te lezen!

Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 3000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!

(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)

Word lid, of log hieronder in:

Scenische wereldpremière Gurre-Lieder is triomf voor Pierre Audi en Marc Albrecht

  • 4 min leestijd

Meer dan een eeuw hebben we moeten wachten, maar eindelijk is Arnold Schönbergs Gurre-Lieder ook te zien. Verwonderlijk is dat niet. Naar verluidt was de componist tegen, want het betreft een cantate. Regisseur Pierre Audi en dirigent Marc Albrecht laten met deze scenische wereldpremière echter zeer overtuigend zien dat Gurre-Lieder een opera verborg die snakte naar het toneellicht.

Faust: oog- en oorstrelend, maar afstandelijk

  • 4 min leestijd

In het katholieke Limburg kreeg ik elke week catechismusles op de lagere school. “Waartoe zijn wij hier op aarde?”, vroeg mijnheer pastoor. Met de hele klas dreunden wij het antwoord: “Om hier en in het hiernamaals gelukkig te worden.” Een vergelijkbare vraag drong zich gisteravond aan mij op tijdens de uitvoering van de opera Faust van Charles Gounod bij De Nationale Opera. “Waartoe gaan wij naar het theater?” Voor mij luidt het antwoord: “Om geraakt, gelouterd, ja misschien zelfs wel gelukkig te worden.” Gezien de lovende kritieken verwachtte ik dat dit inderdaad het geval zou zijn.