Op donderdag 8 oktober zag ik in het Amsterdamse Muziektheater voor het eerst een live uitvoering van Verdi’s opera Il trovatore. Dat was geen onverdeeld genoegen. Tijdens de eerste twee bedrijven liepen Het Nederlands Philharmonisch Orkest, het Koor van De Nationale Opera en de solisten zodanig uit de pas dat ik overwoog in de pauze te vertrekken. Een goede vriend die ‘minstens vijftig Trovatores’ gezien heeft, bezwoer me echter dat dit een topuitvoering was, dus ik besloot te blijven. Hierna wist dirigent Maurizio Benini zijn manschappen weliswaar iets beter in het gareel te houden, maar meeslepend of ontroerend wilde het niet worden. Boa constrictor Dat lag niet alleen aan de onduidelijke slag en de vaak straffe tempi van de Italiaanse maestro, maar ook aan het libretto. Dit wekt de indruk van ‘een dubbele boa constrictor met mogelijk fatale gevolgen voor de dramaturgie’, in de woorden van huisorgaan Odeon. Op het eerste oog lijkt de door George Bernard Shaw geformuleerde operawet t...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
