De ruimte is rood verlicht. Dit zorgt voor een schimmig sfeertje zoals je kunt verwachten bij een nachtclub. De muziek gaat spelen en vanaf de trap komt een jongedame in een pittig pakje naar beneden. Ze serveert stukjes worst en speelt met het publiek. Ze stelt zich voor als Lolita. Een man op de eerste rij mag haar rits losmaken. Ze danst uitdagend.

Let op. Dit bericht is meer dan een jaar oud, en kan dus inmiddels zijn ingehaald door de tijd

Sensueel met een ruwe rand. Zo siert Francesca Wagenaar de cover van de programmakrant van het Fringe Festival. Er heerst zaterdagmiddag een uitgelaten sfeertje als Wagenaars Hengstenbal, waarin teksten van Sarah Kane en Elfride Jelinek zijn verwerkt, op het punt van beginnen staat. Twee deuren zwaaien open en via een trap daal ik af.

Ik hoor schaterlachen uit het publiek. Maar als ik om me heen kijk zie ik ook angstige, vragende blikken. Waar gaat dit heen, denk ook ik, als Lolita keihard “pijpen, pijpen, pijpen” brult. En op het moment dat ik allang genoeg heb van deze provocerende act verandert Lolita’s rol. Ze kleedt zich langzaam weer aan. Opeens staat er een meisje dat hunkert naar liefde en er alles voor over heeft die liefde te krijgen. Haar poëtische zinnen staan in groot contrast met de seksistische uitingen van een paar minuten eerder. De ommezwaai doet de voorstelling goed; het stuk wordt interessant. Toch blijft vooral de sexy, uitdagende en over de top gespeelde Lolita hangen en vergeet je bijna het kleine, zoekende meisje achter Lolita. Een man kijkt nog eens verlekkerd om als hij de trap weer beklimt.

Voor je verder leest...

Steeds meer mensen en instellingen zijn lid. Omdat ze onafhankelijke cultuurjournalistiek belangrijk vinden.
Word ook lid, kijk hier:

Hengstenbal is nog tot en met 11  september 2010 te zien.

Gezien in De Nieuwe Anita, zaterdag 4 september.

Foto bovenaan:

5 reacties op “Brullende Lolita in Hengstenbal wordt uiteindelijk heel klein#tf2010”

Reacties zijn uitgeschakeld.

Scroll naar top