Het eerste weekend van juni is er iets spannends te beleven in Den Haag. Voor avontuurlijk ingestelde mensen. Door avontuurlijk ingestelde mannen. Op een podium. Door musicerende mannen wel te verstaan. Mr. Cello Eén van die mannen zag ik ooit (ergens jaren negentig in Groningen) wild tekeer gaan op zijn instrument. Met een vrijwel kale strijkstok, 'n snaar missend, maar met een tomeloze en bijna angstaanjagende inzet, haalde hij nog van alles uit zijn cello. Sindsdien zag en hoorde ik hem meerdere keren. Telkens weer verraste Mr. Cello me. In het Bimhuis (ergens begin deze eeuw) was hij, naast flamencogitarist Eric Vaarzon Morel en jazzgitarist Jesse van Ruller, de enige die in alle stijlen meekwam. Hij was verstaanbaar in alle klinkende dialecten. Of beter gezegd, Ernst Reijseger heeft zo’n eigen idioom dat hij altijd te volgen is. Of hij wordt juist zo onverstaanbaar dat je je als luisteraar alleen maar kunt overgeven en moet ondergaan. Want dat dwingt hij af: gooi de remmen los, h...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
