Het is verrukkeluk wanneer grote kranten kleine media klakkeloos overschrijven, en dat ze dat gratis doen? Ach, ze hebben het ook moeilijk. Zo is het kleine niche-weblog Jazzenzo na ruim een jaar gerehabiliteerd dankzij een artikel dat de chef kunst van de Volkskrant vorig jaar had overgenomen van deze site. Waar het om ging? De recensent en columnist van het uit de oude Stichting Jazz Utrecht... Lees verder
“Jazzenzo niet meer welkom bij podia en festivals”, stelt het online Jazz-magazine Jazzenzo. Aanleiding is een brief die het medium op 24 april ontving van het BIM-huis. In die brief, mede ondertekend door een indrukwekkend aantal prestigieuze podia en festivals als TivoliVredenburg en North Sea Jazz, laat het BIM-huis weten geen vrijkaarten meer te verlenen aan de... Lees verder
De 74e editie van het Holland Festival sloot afgelopen weekend af met de voorstellingen Transverse Oriëntation van Dimitris Papaioannou, Age of Rage van ITA–Ensemble en Pierrot Lunaire van Marlene Monteiro Freitas. In het festival werd samengewerkt met twee associate artists, de Japanse componist Ryuichi Sakamoto en de Frans-Oostenrijkse theatermaker Gisèle Vienne. Drieëntwintig gezelschappen... Lees verder
Je neemt filmklassiekers als Dracula en Star Wars, speurt hun Arabische remakes op, en edit deze fragmenten op een live soundtrack waarin de Arabische popgeschiedenis samensmelt met elektronische muziek van nu. Dit, in het kort, is het recept van de dynamische samenwerking tussen muzikant Rayes Bek en videoartiest Randa Mirza, beter bekend als Love & Revenge. Met hun meeslepende show stond... Lees verder
Er zijn mensen die een stem hebben waarmee je fluisterend een menigte stil krijgt. Bill T Jones, choreograaf en dit jaar associate artist van het Holland Festival, is zo’n mens. Behalve die prachtige, zware en volle stem, heeft hij ook een presence waarmee hij met een enkele handbeweging het raderwerk stil kan krijgen. Maar dat zou allemaal niets zijn als hij niet, buiten dat, over een bak... Lees verder
Het is, zo in zijn gewone kloffie, een vrolijke, spontane jongen die me tegemoet loopt in de hotellobby waar we hebben afgesproken. Jeremy Dutcher de Canadese zanger die dit jaar een van de hoofdgasten is van het Amsterdam Roots festival, vertoont nauwelijks sporen van de jetlag die hij ongetwijfeld moet hebben overgehouden aan zijn vlucht, die een paar uur eerder is aangekomen. Hij is energiek... Lees verder
De 28-jarige Jeremy Dutcher is een sensatie. Met zijn herinterpretatie van inheemse liederen van Canadese indianen won hij afgelopen jaar de Canadese equivalent van de Grammy; namen als Arcade Fire, Feist en Kaytranada gingen hem voor. Amsterdam Roots Festival haalt de prijswinnende Canadese muzikant Jeremy Dutcher nu naar Nederland voor een optreden in het Bimhuis op 10 juli 2019. Toen Jeremy... Lees verder
Nou hebben we het hier niet zo op hypes en tradities, maar toch. De donkere dagen rond kerst zijn dit jaar wel erg donker, dus waarom niet iets met lijstjes. Dit jaar even geen lijstje van de redactie met toppers, maar willekeurige inzendingen van willekeurige lezers, in willekeurige, zij het licht alfabetische volgorde. Motto van de lezersvraag was: welke dingen van 2017 mogen we beslist niet... Lees verder
Er is klank; een notie van onmacht; een programma zonder kop of staart; er is kracht, kletspraat, mededogen; er is niks maar tevens een vergezicht, verhaspeld beeld vol werking en tegenwerking. Bovendien lijkt de taal hier en daar wat overspannen. Natuurlijk, onsamenhangend gezwatel kan wel degelijk gezellig zijn, of ontroeren. Onder omstandigheden kan zingeving mogelijk zijn, maar het zal niet... Lees verder
Het ronkt, zoemt, zingt, zaagt en gonst niet langer in het het Muziekgebouw aan ‘t IJ. De cellokaravaan is vertrokken. De zesde editie van de Cello Biënnale Amsterdam zit erop en laat bij de duizenden cello- en muziekfans een gevoel van leegte achter. Nergens anders speelt zich in tien dagen tijd zo’n geweldig cellofeest af, waar het publiek zich van ‘s ochtends vroeg tot diep in de nacht kan... Lees verder
‘Hij houdt wel van een grapje’, zegt Fedor Teunisse van Slagwerk Den Haag en roept de componist Brendan Faegre (1985) op het podium van het Bimhuis. De jonge componist vertelt hoe de slagwerkers en de Biënnale Cello Band zijn Magical Quest for the Enchanted Armor moeten uitvoeren. ‘It’s a game piece’, zegt hij enthousiast. ‘De vier slagwerkers en vier cellisten moeten in paren een route kiezen... Lees verder
De Cello Biënnale Amsterdam, het grootste cellofeest ter wereld dat zich van 20 tot en met 29 oktober afspeelt in het Amsterdamse Muziekgebouw aan ‘t IJ, is begonnen en het loopt er nu al storm. Tien dagen lang geven 27 internationale cellosolisten, 6 orkesten, 11 ensembles, 1 koor en vele musici uit 26 landen ruim 800 optredens. Van ‘s ochtends vroeg –Bach & Breakfest– tot ‘s avonds... Lees verder
Fagottist Pascal Gallois krijgt de lachers op zijn hand als hij vergeefs probeert de zojuist ontvangen bloemen in de buis van zijn instrument te steken. Ook in het inmiddels klassieke Dialogue de l’ombre double van Pierre Boulez weet hij zondag 19 juni de zaal aan het grinniken te krijgen, als hij met veel misbaar een soort olifantesk getrompetter produceert. Zijn optreden vormt onderdeel van de... Lees verder
De Oostenrijkse politicus Jörg Haider bestempelde haar werk als Weltkatzenmusik. Toen zijn extreemrechtse Freiheitliche Partei Österreichs in 2000 toetrad tot de regering, leidde dit tot massaprotesten. Tijdens een zo’n bijeenkomst laakte Olga Neuwirth (Graz, 1968) onder de titel ‘Ich lass mich nicht wegjodeln’ diens anti-intellectuele en anti-culturele agenda. De rest is geschiedenis: Haider... Lees verder
Met het overlijden van Pierre Boulez op 5 januari kwam ogenschijnlijk een einde aan het modernisme, maar de twee jaar oudere Ursula Mamlok (1923) is nog alive and kicking. Hoewel de Duits-Amerikaanse Mamlok op 1 februari 93 hoopt te worden, componeert ze gestaag voort.# In 2009 schreef ze Aphorisms II voor twee klarinetten, waarin ze zoals in al haar stukken de atonaliteit weet te koppelen aan... Lees verder
Komend weekend, van vrijdag 11 tot en met zondag 13 september, viert het Muziekgebouw aan ’t IJ zijn tienjarig bestaan met een bomvolle festival driedaagse. Van een rondvaart over het IJ met muziek van John Cage, een slaapconcert van fagottist Bram van Sambeek, een wereldpremière van Componist des Vaderlands Willem Jeths, tot een muzikale picknick in de entreehal. Liefst acht ensembles treden op... Lees verder
Het eerste weekend van juni is er iets spannends te beleven in Den Haag. Voor avontuurlijk ingestelde mensen. Door avontuurlijk ingestelde mannen. Op een podium. Door musicerende mannen wel te verstaan. Mr. Cello Eén van die mannen zag ik ooit (ergens jaren negentig in Groningen) wild tekeer gaan op zijn instrument. Met een vrijwel kale strijkstok, ‘n snaar missend, maar met een tomeloze... Lees verder
In The Loom of Mind bundelen de IJslandse folkzanger Mugison, zijn boezemvriend Pétur Ben, en het Vlaamse barokensemble B.O.X. hun krachten. Hoe klinkt dat: melancholische IJsland-Blues met 17e-eeuwse instrumenten? Als een stand-up storytelling concert performance? Of als een dronken panda die een potje wil knokken? Hoe hebben jullie elkaar gevonden? Pieter Theuns, luitspeler en oprichter van B.O... Lees verder
Alleen wie in een afgesloten hutje op de hei woont, zal het ontgaan zijn dat jazzdrummer John Engels binnenkort 80 jaar wordt. Hij was te gast in televisieprogramma’s als VPRO Vrije Geluiden en de speciale jazzeditie van De Wereld Draait Door, en wordt op zijn verjaardag 13 mei geëerd met een feestconcert in het Bimhuis. Tevens verscheen de kleinschalige biografie Hé, vogel, wanneer spelen we... Lees verder
Vanavond begint de internationale Gaudeamus Muziekweek, waarin vijf componisten onder de dertig jaar strijden om de felbegeerde Gaudeamus Muziekprijs. De jury, bestaande uit Vanessa Lann, Oscar Bianchi en Wim Henderickx selecteerde hen uit tachtig inzenders van over de hele wereld. Het is de vierde editie in Utrecht van het in 1951 in Bilthoven gestarte concours; het nieuwe TivoliVredenburg... Lees verder
Vanwege mijn fascinatie voor de complexe relatie tussen luisteren en kijken, besloot ik drie voorstellingen tijdens het recente Holland Festival te bezoeken en te ervaren wat er gebeurde als ik probeerde oren en ogen in gelijke mate de kost te geven. De eerste was “Delusion of the Fury” (1966) van de Amerikaanse componist Harry Partch, de tweede een concertante uitvoering van Philip Glass’ opera... Lees verder
Van de milde, alledaagse kakafonie rond het Muziekgebouw in de middag, op het terras aan het IJ, geraak je in enkele passen in de stilte van de concertzaal. Drieënhalf uur lang (met tussendoor ruim twee uur aan pauzes) spelen en zingen Asko|Schönberg, Slagwerk Den Haag en Capella Amsterdam je de oren van het hoofd. Steven Schick (oa. ooit Bang on a Can), dirigeert niet alleen, maar neemt ook als... Lees verder
Het is een lastig genre, dat drone, of ambient. Of, hoe noem je de avantgardistische cello-experimenten van de IJslandse Hildur Guðnadóttir (1982). Zeer traag, zeer repetitief, zeer minimalistisch. Abstracte geluidskunst die zwaar leunt op loops, resonaties en zoemende, überstroperige tonen die aanzwellen tot een grote, gelaagde geluidscollage.
Shara Worden stuitert lenig over het podium van het Bimhuis, gehuld in een rare, veelkleurige sprookjesoutfit met pluche bolletjes. En ze zingt de sterren van de hemel, met waanzinnige timing en souplesse. Haar hemeltergend mooie stem lijkt te dansen met een geweldige dynamiek. Van beangstigende subtiel en ijl, van warm en diep resonerend tot sidderend hoge uithalen op orkaankracht. Ze lijkt tijd... Lees verder
Multi-instrumentalist and singer-songwriter Shara Worden – also known as My Brightest Diamond – is waiting for me, armed with her ukelele. Just before the interview, she wrote a new song. Worden laughs: “There are way too many videos on the internet of me playing the same songs over and over. I thought I should try something new.” De Dodo was there to hear it for the first... Lees verder
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.