Het lijkt linke soep om na een maand of zes een album tot Plaat van het Jaar uit te roepen. Felicia Atkinson's 'Hand in Hand' is echter minimaal hét album van de afgelopen maanden en van dit moment. En het leukste is: je bent er bovendien moeiteloos de rest van het jaar zoet mee. Fluisteren 'Plaat van het Jaar' is zo'n uitspraak die je van de daken wil schreeuwen. Maar dat past nu juist niet bij 'Hand in Hand'. Hierop gebruikt de Franse componiste Felicia Atkinson (Parijs, 1981) vaak haar fluisterstem of zachte, kalm gesproken frases; nauwelijks uitgesproken poëzie. Zalvend klinken de spreekstemmen ook, als ASMR zonder de jeukerige zweverige connotaties. Want 'Hand in Hand' is allesbehalve esoterisch. Wandelend denken Atkinson heeft een manifeste interesse in ruimte in haar composities. Eenduidig is die echter niet. Ze trekt muren op uit modulaire synthesizers en tussen die wanden – in de kamers van het album – sloffen minimalistische drone en lichtvoetige beats rond. Dat zijn wandelin...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
