Amsterdam wordt weer verwend met Julidans, een internationaal festival volgeladen met indrukwekkende dans. Op de tweede festivalavond is Kind te zien van Peeping Tom. Het werk van dit Brusselse gezelschap is een fenomeen en ik ben er een fan van. Al sinds de danstrilogie bij NDT1: The missing door (2013), The lost room (2015), The hidden floor (2017) (recensies onder de links). Kind completeert de andere trilogie die begon met het ten hemel schreiende Vader (verpletterende voorstelling, 2015) en als je iets moet vinden van het kindje van andere ouders moet je natuurlijk opletten wat je zegt. Close and yes cigar Julidans stelt in het festivalprogramma dat dans zo veelzijdig is als een sprookje. Dat het ook gruwelijk kan zijn en we steeds meer lijken te zoeken naar ‘een veilige basis in een steeds grilliger natuur’. Een onbedoeld, perfecte samenvatting van Kind, waar de gruwelijke fantasieën van een kind, of de bedenkers van het stuk, tot uiting komen in de setting van het tegen een berg...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
