Wereldpremière L.A.V.AICK Dans Amsterdam & Compagnia Zappalà Danza tijdens Julidans 2026

 3 & 5 juli – Meervaart, Amsterdam

Op 3 juli 2026 presenteert ICK Dans Amsterdam de nieuwe voorstelling L.A.V.A. in theater Meervaart in Amsterdam. L.A.V.A. neemt de toeschouwer mee in een intens fysieke en sonische ervaring van frictie, spanning en ondergrondse stromen.

Een wereld van vuur, as en uitbarsting

In L.A.V.A. beweegt dans gelaagd als ondergronds magma, onvoorspelbaar, schuivend, botsend en potentieel explosief. Het geluid is een autonome energie van ritmische spanning en seismische trilling. Het spanningsveld zindert vol contrast en kracht.

Een wereld van frictie én verbinding

L.A.V.A. is een bijzondere samenwerking tussen choreografen Emio Greco & Pieter C. Scholten (Amsterdam) en Roberto Zappalà (Sicilië) die hun contrasterende danswerelden samenbrengen. In de frictie tussen hun bewegingstalen ontvlamt een nieuwe intensiteit: die van nabijheid en verbinding in het omarmen van verschil.

Praktische informatie L.A.V.A.:

Première: Vrijdag 3 juli 2026, 21.00u
Speeldata: 3 & 5 juli 2026
Locatie: Theater Meervaart Amsterdam

Avant Première: 26 & 27 juni 2026
Locatie: Teatro Grande, Pompeï, Italië

Avant Première Pompeï

Voorafgaand aan de Amsterdamse première vindt op 26 & 27 juni een bijzondere avant première plaats in Pompeï. Op deze historische plek, ooit verwoest door de Vesuvius, wordt een speciale locatie versie van L.A.V.A. gepresenteerd.

Aan de voet van de Etna

Roberto Zappalà vestigde in 1990 zijn Compagnia Zappalà Danza in Catania (Sicilië). Met een eigen fysieke, collectieve bewegingspraktijk, gevat onder de noemer MoDem, acroniem voor Movimento Democratico, stelt hij het lichaam als levend archief centraal: gevormd door dagelijkse beweging, instinct en imperfectie.

Aan de ring van Amsterdam

Emio Greco en Pieter C. Scholten richtten in 2009 ICK Dans Amsterdam op om hun bewegingsmateriaal van niet alleen voorstellingen maar ook methode, onderzoek en overdracht samen te brengen. Hun vertrekpunt is de inherente kennis van het lichaam, dat nieuwsgierig, intuïtief en tegenstrijdig is.

Pieter C Scholten:

“het verschil tussen de danspraktijken, juist de frictie, als plek om te verkeren, is een vruchtbare bodem waaruit het lichaam kennis put en ook juist haar eigen kennis aanwendt om daarin te kunnen verblijven. Mag verschil bestaan? Kunnen we dat verdragen zonder altijd naar een oplossing te streven waarin alles netjes samenkomt?”