Klassieke grap over de suppoost: “Trots meldt de nieuwe suppoost van het Rijksmuseum zich aan het eind van zijn eerste werkdag bij de museumdirectie. ‘Meneer de directeur, ik denk dat u over mij tevreden zult zijn. Ik heb vandaag al twee Picasso’s en één Appel verkocht!’ ” (Bron: www.debestemoppen.nl) Waarmee de vermeende verhouding van de traditionele suppoost tot de moderne kunst wordt... Lees verder
Kate Moore wint Matthijs Vermeulenprijs – als eerste vrouw ooit
Op zaterdag 2 december krijgt de Australisch-Nederlandse componist Kate Moore (1979) de Matthijs Vermeulenprijs voor haar compositie The Dam. Het prijzengeld bedraagt € 20.000, beschikbaar gesteld door het Fonds Podiumkunsten. De prijs werd in 1972 ingesteld en vernoemd naar de Nederlandse componist en criticus Matthijs Vermeulen (1888-1967). Tot nu toe ging hij steevast naar mannen, sommigen... Lees verder
Aribert Reimann: ‘Ik koester zowel de muziektraditie als moderne ontwikkelingen’
Ondanks zijn hoge leeftijd is de Duitse componist Aribert Reimann (1936) nog altijd zeer actief. In oktober 2017 beleefde zijn opera L’invisible zijn wereldpremière aan de Deutsche Oper Berlin, naar een toneelstuk van Maeterlinck. Op 14 december klinkt alweer de eerte uitvoering van zijn cyclus Die schönen Augen der Frühlingsnacht in Muziekgebouw aan ‘t IJ. Hij componeerde deze voor... Lees verder
Mirjam Koen, Adorno, waarom in godsnaam theater over Adorno?!
Beethoven en Bach brachten de ware muziek. Karl-Heinz Stockhausen de toekomst. De rest, van Beatles tot hoempa, was ‘jazz’, commercieel kapitalistisch en dus verderfelijk. Heel in het kort is dit waarvan we Theodor Adorno zouden moeten kennen. Paul R. Kooij speelt nu deze kunstfilosofische scherprechter in een voorstelling van Mirjam Koen. Net nu de mede op Adorno’s denken... Lees verder
IDFA 2017: digitale pionier Jonathan Harris stapt over op analoog
Met een vijfhonderd miljoen jaar oud steentje begon Jonathan Harris zijn lezing. IDFA presenteert het eerste internationale retrospectief van deze kunstenaar. Als hoofdgast van IDFA gaf Harris vrijdag de ‘Master Talk’, over zijn leven en werk. Zijn opmerkelijk analoge visie vormde ook de rode draad tijdens de drukbezochte DocLab conferentie van zondag. Fundamenteel analoog Harris, die... Lees verder
The only one – recensie in briefvorm (Waarom Peter Perrett een echte overlever is)
Hey H., Vanavond ging ik met J.P. naar Peter Perrett & Band in Paradiso, Kleine Zaal. Uitverkocht! Over J. heb ik je eerder verteld, hij was de deejay die mij in de Eindhovense Bakkerij een ‘crash course’ in oprechte muziek gaf, toen ik vijftien was (1988). Voordat ik je vertel over Peter Perrett en waarom zijn muziek de moeite waard is, eerst maar eens een zeer goede tekst van... Lees verder
Kill the West in Me – muziektheater over botsing Oost-West
We worden tegenwoordig doodgegooid met opinies over de voor- en nadelen van multiculti. Al naargelang politieke voorkeur zijn mensen bijzonder enthousiast dan wel zeer negatief over de toenemende ‘verkleuring’ van onze maatschappij. Het gamelanensemble Gending, het Doelen Kwartet en Het Geluid Maastricht besloten de koe bij de horens te vatten. Zij baseerden Kill the West in Me op feministische... Lees verder
Dit maakt The Dead Society tot zo’n geslaagde podcast: ruis.
Ik heb mezelf getrakteerd op zo’n noise cancelling headphone. Het ding produceert antigeluid om snelweg, koelkast en airco weg te filteren uit mijn dagelijkse leven. Zodat ik beter naar podcasts kan luisteren. Podcasts zoals die van The Dead Society. Waarbij ik er weer aan herinnerd wordt hoe belangrijk achtergrondruis van snelwegen, airco’s en ruisende bomen is. Radiojournaliste... Lees verder
Goeyvaerts en Oestvolskaja: man en vrouw met hamer
In februari 2017 combineerde Het Collectief de radicale muziek van Galina Oestvolskaja met de hemelse gezangen van Hildegard von Bingen. Minder vreemd dan het lijkt, want beiden waren diep gelovig en componeerden vanuit innerlijke noodzaak. Donderdag 26 oktober plaatst het Spectra Ensemble Oestvolskaja naast Karel Goeyvaerts in Muziekgebouw aan ‘t IJ. Oestvolskaja is hier te lande inmiddels... Lees verder
Jan Fabre’s Spannende Vrienden vs. de Curatoren (deel 2): In razende galop door Oostende
Jan Fabre is een beetje de Jan Cremer van Vlaanderen maar dan jonger, vijf keer zo getalenteerd, multidisciplinair en acht keer socialer. ‘Het is een hele eer om Jan Hoet te mogen opvolgen,’ zegt Jan Fabre. Samen met kunsthistorica Joanna De Vos is hij de curator van HET VLOT. Kunst is (niet) eenzaam. De expositie moet het Mu.ZEE en de Belgische kuststad Oostende deze winter verder... Lees verder
Kunstenaars-elftal van Jan Fabre bezorgt curatoren in Oostende een vernietigende nederlaag (1)
Zaterdagavond 21 oktober opende de Belgische kunstenaar Jan Fabre ‘zijn’ expo ‘Het Vlot. Kunst is (niet) eenzaam’. Dat gebeurde op ludieke wijze in het stadion van KV Oostende met ‘A beautiful match between artists and curators’. De kunstenaars, waaronder personages als Goya, Da Vinci en een bebloede Van Gogh wezen de curatoren met 3-2 terug. Boze tongen in het publiek beweerden dat... Lees verder
Films op ADE: De rockdoc als IKEA-pakket.
In de marge van Amsterdam Dance Event zag ik twee muziekdocumentaires die blootleggen waarom dit genre vaak problematisch is voor de cinefiel. Beide films hebben zo hun mooie momenten, maar voldoen uiteindelijk niet voor wie meer wenst dan louter informatieoverdracht in televisieformat. Een sympathieke Goth Are ‘friends’ electric? is titel en grote hit (1979) van de Britse... Lees verder
9 (On)gehoorde platen die je niet mag missen dit najaar
9 Platen vol buitengewoon geluid dat niet onopgemerkt en onbesproken blijft. Fatima Al Qadiri – Shaneera (Hyperdub) Durban taxi techno en Arabische queer cultuur komen samen op deze pompende EP. Want, op deze plaat hoor je hoe kale, koude drums schandalig voortjakkeren onder microtonale of game-achtige synthesizer-melodie. Zwaar in de bassen en los in de onderbuik breekt Al Qadiri gender-hokjes... Lees verder
Han Bennink (75) op LGW: “Keihard werken en hopen dat het hoogtepunt nog komt.”
De wereldberoemde Nederlandse drummer Han Bennink viert op het Utrechtse Le Guess Who? Festival (LGW) zijn 75e verjaardag en het 50-jarig bestaan van zijn ICP Orkest. Tijd voor een gesprek met een noeste arbeider. Over de hele wereld is Han Bennink beroemd. En voor hem is die hele wereld zijn speelterrein, letterlijk. Bennink begint al op jonge leeftijd met drummen. Potten en pannen vormen zijn... Lees verder
Hollandse versie van The Wire verhuist van Rotterdam naar Den Haag
Het Nationale Toneel Theater maakt werk van de missie om de samenleving op de planken te brengen. The Nation, die waanzinnige marathon met Romana Vrede over een verdwijning in de Schilderswijk, en Mark Rietman, is dit najaar klaar. Wie dacht dat het daarna weer tijd werd voor een stukje gezapig retro-haagschecomediewerk heeft het verkeerd. Er komt wel een klassieker aan in februari, maar omdat... Lees verder
De theaterwereld is verdeeld, maar niet divers. Een oproep aan auteurs.
Deze week werden alvast twee dingen duidelijk over de Nederlandse theaterwereld. Een: het thema diversiteit staat eindelijk echt op de kaart en twee: de toneelwereld, hoe klein ook, is hopeloos verdeeld. Tijdens Het Theaterfestival waren er twee debatten/ meetings/ symposia over het gebrek aan diversiteit in het theater. De een op maandag, de ander op donderdag. Beetje veel in één week. Had dat... Lees verder
Festival Oude Muziek gaat actueel met muziektheater over vluchtelingen
Van een festival gewijd aan oude muziek verwacht je veel, maar geen actueel muziektheater. Toch is dat precies wat artistiek leider Xavier Vandamme voor ons in petto heeft. Op zaterdag 26 en zondag 27 augustus presenteert straattheatergroep Kamchátka Musica Fugit, een voorstelling over vluchtelingen. Bezoekers worden onderdeel van het verhaal. Zo ervaren zij zelf wat het betekent als vluchten een... Lees verder
Humor, gemarineerd in tranen op een bedje van weemoed. Perfecte dag op Boulevard
De prijs voor de langste en kunstigste kus van 2017 is vergeven en gaat naar Conny Janssen Danst. In een tentje op het plein onder de Bossche Sint-Jan vormt deze gedanste zoen het technische en dramatische hoogtepunt van Clarity. Twee dansers, pirouettes draaiend terwijl de lippen verbonden blijven, een videokunstenaar en de live door iET uitgevoerde zweefmuziek waren op zaterdag 5 augustus... Lees verder
Waarom in Watou alles een andere betekenis krijgt (en het is niet eens om het bier)
In een onbeduidend hoekje van West-Vlaanderen vindt sinds 1980 elke zomer een Kunstenfestival plaats. Het ruikt er naar hop en een groeiend aantal bezoekers komt uit Nederland. Wat is het geheim van Watou? Hoe komt een gat van 2000 inwoners, dat met moeite op je autonavigatie verschijnt, in hemelsnaam aan een Kunstenfestival dat jaarlijks twee hele zomermaanden het dorp regeert? Watou ligt aan... Lees verder
Mantra (I): Dringen voor Jussen-broers die Stockhausen laten zwieren #HF17
Lucas en Arthur Jussen zijn ‘heet’. Je zou de jonge pianobroers de headliner van deze Holland Festival Proms kunnen noemen. Ruim voor aanvang van hun concert pakken drommen bezoekers dan ook al samen in de gangen rond de grote zaal van het Concertgebouw. Iedereen is uit op een goed plekje. Om te zitten, want staan, zoals we dat kennen van de BBC-uitzendingen van de promenadeconcerten... Lees verder
Hierom was Setan Jawa zo’n bijzonder hoogtepunt van het Holland Festival #HF17
Setan Jawa is de nieuwste film van de vooraanstaande Indonesische regisseur Garin Nugroho (1961). Het is een ‘stomme’ film, geschoten in zwart-wit door Teoh Gay Hian. Hij was vorig weekend tijdens het Holland Festival te zien in het Muziekgebouw aan t IJ. De muziek bij de film wordt live gespeeld door Rahayu Supanggah Gamelan Orchestra en het Nederlands Kamerorkest. Geïnspireerd door... Lees verder
Franui: Troost- en proostband uit Tirol verrast met ware-levensliederen #HF17
Florian Boesch staat vooraan op het podium, om hem heen zitten zijn bandmakkers. Op groot scherm achter de groep smelt een stoel langzaam weg. Boesch heeft de handen nonchalant in zijn zakken. Met een glimlach zet de violist een horlepiepachtig melodietje in. Wie leiblich und frölich, Zu schweben, zu singen, Von glänzender Höhe, Zur Erde zu blicken! Bij de kladden Mensen mogen dan gekken zijn... Lees verder
Julia Wolfe: ‘Anthracite Fields is een poëtische reflectie op het leven van mijnwerkers’
De Amerikaanse componist Julia Wolfe (1958) heeft wat met de sociale geschiedenis van haar vaderland. Steel Hammer reflecteert op de ongelijke strijd van mens versus machine, zoals beschreven in de volksballade John Henry. Anthracite Fields zoomt in op het zware leven van mijnwerkers in Pennsylvania. Ze won er in 2015 een Pulitzer Prize mee. Het avondvullende oratorium beleeft twee juli zijn... Lees verder
Nieuwe single: Queens of the Stone Age plakken van het sexy zweet
In Nederland is deze donderdagmiddag zonovergoten. Kleren plakken aan lijven. Hotpants alom. Jongens trekken in parkjes hun shirts uit. Deze middag ploft de nieuwe single van de Queens of the Stone Age op YouTube. The Way You Used to Do is zweterig en heet. Pleit beslecht Queens of the Stone Age verrassen niet. Nergens voor nodig. De band is grand cru du rock. Naar de aankomende plaat –... Lees verder
Dries Verhoevens Phobiarama is een pointless machine #HF17
Ik ging naar Amsterdam om op het ooit beruchte Mercatorplein geconfronteerd te worden met mijn maatschappelijke angsten. Ik zag een zonnig plein met een trendy bar en bakfietsmoeders rond een speelfontein voor blanke kindertjes (brrrr! gentrificatie), oude gesluierde en ongesluierde vrouwen keuvelend op een bankje (help! multicultuur) en een voorstelling in een verbouwde botsautootjestent (Waaaah... Lees verder




Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.