Scène uit ''Around Robert Wyatt''. Foto Annabelle Tiaffay. ''Alifib'' van de Britseprogrocker Robert Wyatt (1945) is een liedje dat onder de huid kruipt. De bijnabrekende stem van Wyatt klinkt zo oprecht triest dat het je de adem beneemt. Het lijkt een onmogelijke opgave om ''Alifib'' overtuigend te brengen zonder de meester zelf. Toch krijgt het Franse Orchestre National de Jazz het voor elkaar. Waar Wyatt in het origineel ontroert, huilt in Muziekgebouw aan ‘t IJ de trompet van Erik Truffaz. Zijn klanken vangen prachtig de dramatiek dat het liedje kenmerkt. Het is één van de hoogtepunten tijdens ''Around Robert Wyatt'', een uniek project van het orkest en artistiek leider Daniel Yvinec. Hij liet de zanger/drummer van Soft Machine en Matching Mole diverse nummers van zichzelf opnieuw opnemen. Die a capella zangpartijen vormen de basis van waaruit Yvenic en zijn muzikanten aan de slag gingen. De oorspronkelijke composities hebben een nieuwe aankleding gekregen. Die zij...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
