De Prins Bernhard Cultuurfonds Prijs gaat dit jaar naar Johan Simons. Bij de mededeling, in een weiland onder Utrecht, was de regisseur verbaasd: hij vermoedde dat de prijs bedoeld was voor zijn vrouw, Elsie de Brauw, alom beschouwd als een van de beste actrices van Nederland en België.

Simons zelf is de belangrijkste regisseur van Nederland. De prijs is daarom terecht, al heeft hij het inkomenstechnisch niet meer nodig. Zijn internationale carrière heeft hem ook in financiële zin onafhankelijk gemaakt. Zijn gezelschap in Duitsland ontvangt aan subsidie alleen al meer dan alle grote toneelgezelschappen van Nederland bij elkaar. Een getal dat wordt gerelativeerd als we bedenken dat het het enige gezelschap van betekenis is in de deelstaat Beieren, die met bijna 13 miljoen inwoners bijna even groot is als heel Nederland.

De helft van het prijzengeld mag Simons zelf besteden aan bijvoorbeeld de verbouwing van zijn huis in Varik, de andere helft wordt gestort in een zogenaamd Fonds op Naam. Zo’n fonds op naam is geld dat het Prins Bernhard Fonds beheert, maar waar Simons zelf een bestemming voor mag bedenken. Hij is er nog niet uit, maar we zouden ons kunnen voorstellen dat hij het steekt in het opleiden van theatercritici. Over het niveau van die groep journalisten is de artistiek leider van de Münchner Kammerspiele namelijk niet erg te spreken. Zij zouden mede aan de wieg staan van de stiefmoederlijke behandeling die met name het theater in Nederland tegenwoordig geniet van politiek en pers.

Het hele bericht vindt u hier.

7 REACTIES

  1. kinderachtige suggestie heer Schaap, reageert er eens een theatermens op de voortdurende aanvallen die men heeft te verduren zonder enige kans op verhaal halen en dan is het krantenvolkje gekwetst. Overigens heeft de stad Munchen een tweede even prestigieus gezelschap onder zijn hoede.

Comments are closed.