Het enige dat echt ouderwets is aan La Dame aux Camélias is het juichend applaus, alsof je in de Scala van Milaan zit. En het is niet eens première-avond. Directeur Ted Brandsen deed met deze klassieker een schot in de roos bij Het Nationale Ballet. We hebben er bewijs van. Met Periscope.

Ooit stelde ik aan Rudi van Dantzig voor een dubbelinterview te houden met hem en John Neumeier, de twee laatste grote verhalenvertellers. Ook allebei geliefd om hun klassieke werken en bewonderd om actuele, soms merkwaardige producties. Rudi toonde zich onzeker over het slagen van het project. Feit is ook dat hij nooit een werk van Neumeier op het repertoire zette. Het zou te veel ontstaan vanuit de psyche en minder vanuit het hart. Vanavond, 16 april, was echter memorabel.

Becoming Traviata

Marguerite is voor ballerina’s een rol waarmee je jezelf kunt definiëren. Nationale ballerina Igone de Jongh verlangde ernaar deze klassieker te doen en werd onder coaching van voormalig danseres Rachel Beaujean een elegante courtisane, die veel liefde en compassie in zich blijkt te hebben. De Jongh wordt er na afloop alsnog emotioneel van. Terwijl het publiek allang tranen wegpinkte.

Liefdesballet

De dreigende klank van Chopins wals laat je weten dat gelukzalige liefde niet blijvend is. Niet omdat je met drie koters en een ruzie in je huwelijk er geen fut meer voor hebt, maar omdat het noodlot toeslaat. In de vorm van een dodelijke ziekte, of een norse vader die betere kansen ziet voor iedereen. Opmerkelijk dat het ballet met het trieste paar in een leeg toneelbeeld sterk in mineur eindigt. Zo fatalistisch zie je het niet vaak. De enige troost is dat we het gevoel delen verdoemd te zijn. Even samen de bodem raken.

Marijn

In oktober nog kondigde De Wereld Draait Door iets spannends aan: de in Duitsland dansende Nederlander Marijn Rademaker werd eerste solist bij Het Nationale Ballet. Die entree was welverdiend. Aan Rademaker kun je zien dat hij met internationale sterren danste: hij vult de zaal met zijn uitstraling. Hij vertolkt de veeleisende rol van minnaar Armand geheel geloofwaardig. En ook al is er veel uitstekend danswerk van anderen: Marijn jast er zonder huppen vier pirouettes uit, blijft staan op een piqué arabesque en schiet vol energie met benen maximaal gestrekt in een serie sprongen in een cirkel (en manège). Succes zit in de familie.

Een rijke culturele productie weerspiegelt een rijke cultuur

Een rijk uitgevoerde productie als La Dame kan alleen in of door een rijk land geproduceerd worden en draagt dit ook uit. Het Nationale Ballet is als vertegenwoordiger van het welvarende Nederland in staat dit soort werken op onberispelijk hoog niveau op te voeren. Watertandend is het om pianiste Ryoko Kondo met veel gevoel te horen en zien spelen, een onverstoorbaar eigen melodie van de linkerhand naast de rechter, terwijl op het podium het wervelende, smachtende danspaar diezelfde muziek draagt.

Voor je verder leest...

Wij doen ons best om onafhankelijke en volledig professionele journalistiek over de wereld van kunst en cultuur te brengen. Journalistiek die al heel veel mensen waarderen, omdat het op zo weinig plekken nog gebeurt. We kunnen daarmee doorgaan als jij lid wordt of ons steunt met een donatie.
Bepaal onderaan zelf hoeveel je wilt bijdragen.

I Amsterdam

Italiaanse danskennissen die op bezoek kwamen vinden Het Nationale Ballet dan ook het beste gezelschap ter wereld. Maar waar zijn de Wallen vroegen ze meteen. Ook cultuur, maar dubbel en tegenovergesteld. Net als de courtisane die oprecht liefheeft. Of als de identiteit van Mata Hari (in 2016 te zien). Salonfähig of niet, we kijken in La Dame wel gewoon naar het oudste beroep ter wereld. Een beroep voor de zin van mannen maar wel/niet tegen de zin van vrouwen. We Amsterdam.

Periscope

Maar dan. Periscope! Een spannende nieuwe manier van video maken en kijken. Want het is alles live en interactief: vanaf je telefoon of tablet. Wat goed van Het Nationale Ballet dat ze toestemming gaven te filmen. Geen angst voor het onbekende. Want dat is het nog. Jeroen Pauw is er bijvoorbeeld al druk mee: voor 2.000 volgers fietst hij al filmende door een Amsterdams park. Voor de uitzending van Pauw ‘s avonds stuurt iemand een berichtje in de pretalk op Periscope dat dit veel leuker is dan de uitzending zelf. Angela Groothuizen pioniert ermee en retweet dat we Het Nationale Ballet filmen. En een populair So You Think You Can Dance-choreografe zie je aanloggen om live mee te kijken naar onze reportage.

Maar oordeel zelf en bekijk hieronder een paar filmpjes met Periscope (bewaard na live streamen):

Of lees een uitleg en tips hoe Periscope werkt.

Zij nam iemand mee die nog nooit naar ballet ging

Zijn reactie na de voorstelling

Reacties van Engelstalig publiek dat ook voor het eerst kwam

Een rondleiding backstage

 En het bewijs van succes (kort fragment)

En wordt Periscope zware concurrentie voor echte filmmakers? Nog niet: