De kunst is volkomen gepolitiseerd. Het is sluipend gegaan, en sneller dan ik had gedacht. Kunstenaars houden inmiddels politieke toespraken, voeren inspraakrondes uit in dienst van lobby-organisaties. Ze discussiëren over identiteit in plaats van de verhalen te vertellen die ons verder voeren dan de waan van de dag. Dat cultuurfondsen nu zachtjes aan ook over maatschappelijk verbinden beginnen te praten, baart me nog meer zorgen. Het einde van de VSB Poëzieprijs is een symptoom, maar zou ook een wake-up call moeten zijn. Wat nou 'meer aandacht voor sociaal verbindende activiteiten'?! We verbinden ons al millennia dankzij poëzie. Techniek Poëzie is zo'n beetje de oudste kunstvorm die we hebben. De Ilias en Odyssee, de Edda, de Mahabharata: mensen hebben altijd rijm, ritme en maat gebruikt om verhalen beter te kunnen onthouden en verder te kunnen doorgeven. Een technisch middel, inderdaad, die poëzie, maar wel een middel dat langer meegaat dan het gemiddelde digitale protocol waar we t...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:




