De Utrechtse gevangenis aan het Wolvenplein staat soort van leeg. Iedereen die toevallig niet zelf een veroordeling achter de rug heeft, moet er voor de lol eens gaan kijken. Dat heb ik zelf twee jaar geleden gedaan bij een kunstproject over de surveillancemaatschappij. Toen ik dinsdag 17 oktober 2017 terugkeerde voor De Gevangenismonologen was de indruk nog steeds groot. De architecten van destijds wisten goed hoe je de mensen klein, de desoriëntatie compleet en iedere hoop op ontsnapping onhaalbaar kon maken. De Gevangenismonologen is een stuk dat met de titel refereert aan eerdere 'monologen'-projecten, zoals de Vaginamonologen en de Gesluierde Monologen. De formule is ook een beetje gelijk. Acteurs dragen zonder decor en opsmuk soloverhalen voor van mensen die het echt meegemaakt hebben. In deze uitvoering heeft het creatieve team echter gekozen voor een veel traditioneler toneelbeeld. De locatie mag dan wel een ongebruikte gevangenis zijn, het spel zelf speelt zich af in de bij al...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
