Laat deze tekst voorlezen:

Vorige week maandag, 20 september, presenteerde de Nederlandse Reisopera het programma voor het komende seizoen. Het woord werd gevoerd door Josef Fuchs, die door de algemeen directeur a.i. Nina Hiddema werd geïntroduceerd als nieuwe artistiek leider van het gezelschap. Een feestelijke gebeurtenis, die in het kleine gezelschap (een paar journalisten en wat collega’s) lichte verwondering veroorzaakte. In een interview (hieronder te beluisteren) vertelt Fuchs dat hij eigenlijk al een paar jaar de rol van artistiek leider had, omdat Nicolas Mansfield, zijn toenmalige baas, ‘meer bezig was met de lobby’.

Beste lezer: Donaties zijn nodig!
Je leest dit verhaal gratis. Dat kan dankzij donaties van lezers. Zo blijven we onafhankelijk van subsidies en grote sponsors. Je kunt zelf bepalen wat dit verhaal je waard is. Je bijdrage komt rechtstreeks bij de auteur terecht!
Ondersteun deze auteur!

Laat je waardering voor dit verhaal blijken.

We maken je donatie rechtstreeks aan de auteur over.
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Toch werden het programma en de nog nieuwe algemeen directeur belangrijker gevonden. Zo is het ook te horen in de audioreportage die ik ervan maakte:

Maar er is dus wel degelijk stront aan de knikker. In de donkere parkeergarages van het internet (ook wel Facebook en Whatsapp genoemd) morde het kettingrokende volk, en niet de minsten. Zo bleek men nogal ontstemd over de benoeming van tovenaarsleerling Josef Fuchs tot artistiek leider van ’s lands tweede Operahuis. Waarom was er geen boegbeeld benoemd, zoals we er hier te lande wel een paar hebben rondlopen? We noemen zwaargewichten als Anthony Heidweiller, een Jorinde Keesmaat of Sjaron Minailo. Zelfs beroemde buitenlanders als Mary Miller van de Opera in het Noorse Bergen zouden zomaar in de markt kunnen zijn voor de prestigieuze functie. Toch nam de Nederlandse Reisopera liever iemand uit de eigen stal.

In arren moede

Nu is daar wel wat op aan te merken, want deze uiterst innemende man (luister de podcast), zat zelf in de sollicitatiecommissie, die moest bepalen wie de opvolger van zijn artistieke baas zou worden. Op de een of andere manier was dus niemand geschikt (we weten niet wie er allemaal gesolliciteerd hebben), zodat in arren moede maar werd besloten om de assistent tot nieuwe leider te benoemen.

Voor je verder leest...

Steeds meer mensen en instellingen zijn lid. Omdat ze onafhankelijke cultuurjournalistiek belangrijk vinden.
Word ook lid, kijk hier:

Geen grote naam dus, en het is even de vraag of subsidiënten als de Raad voor Cultuur hier echt blij mee zijn. Toen de onrust vandaag via Facebook boven tafel kwam, duurde het ongeveer een uur voordat de Nederlandse Reisopera reageerde. De webpagina met daarop de functies van de medewerkers verdween van het net, om even later terug te komen. Met een andere vormgeving, maar verder dezelfde namen en functies. Behalve één: achter de naam van Joseph Fuchs stond niet langer ‘Artistiek leider/Artistic Director’, maar ‘adjunct directeur artistieke zaken’.

Functie elders

Dat ziet er heel anders uit. Of daarmee de onrust uit de lucht is? Ik vrees dat het tegendeel is aangetoond. Want welk potentieel artistiek boegbeeld gaat nu algemeen directeur worden, met een ‘adjunct artistieke zaken’ onder zich? Te verwachten valt dat er – net als bij de NPO – iemand met een rijke bestuurservaring uit het bedrijfsleven wordt gezocht.

Of hadden ze een ‘functie elders’ voor iemand uit het Haagse op het oog?

Foto bovenaan:
Josef Fuchs

Over de auteur van dit verhaal:


Laat je waardering voor dit verhaal blijken.

We maken je donatie rechtstreeks aan de auteur over.
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Scroll naar top