Meteen naar de inhoud

Betreft: Sollicitatie programmamaker Cultuur & Sociaal Domein

Bepaal zelf de waarde!

We bieden je dit verhaal gratis aan. Om dat te kunnen doen hebben we jouw steun nodig.
Lees het verhaal, bepaal zelf onderaan wat dit verhaal je waard is. En doneer. Zo blijft deze site bestaan.


Beste Bibliotheek Zuid-Kennemerland, graag solliciteer ik naar de functie ‘programmamaker Cultuur & Sociaal Domein’ die je publiceerde op de website ‘Culturele Vacatures‘. Ik ben namelijk een enorme aanhanger van het idee dat een bibliotheek zich zo min mogelijk moet associëren met boeken. Daar walmen de stofwolken je immers al direct van tegemoet. Jullie wisten natuurlijk ook allang dat een boekenkast in de woonkamer je vele duizenden euro’s kan schelen (in negatieve zin) bij de verkoop van je huis. Dus een heel gebouw vol boekenkasten, zoals een bieb dat vroeger was, dat willen we niet meer. Terecht!

Wat mij nog meer warm maakt voor de functie van programmamaker Cultuur&Sociaal Domein, dat zijn jullie ambities. Ik lees:  ‘De Bibliotheek is van oudsher een plek voor verhalen. In de afgelopen twee jaar hebben we geleerd dat verhalen op verschillende manieren verteld worden; middels beeldende kunstvormen, dans, koken en martial arts.

Dat jullie, na eeuwen literatuur, in slechts twee jaar hebben geleerd dat je bij karateles niet alleen bakstenen in tweeën kunt hakken met een goed gerichte vuistslag, maar dat een beetje leuke hardcover van Ronald Giphart daar even geschikt voor is, vind ik een ontdekking van historisch belang. En dat kookboeken vaker gelezen worden dan De Zeven Zussen, is daar alleen maar handig bij. Koken is fun en goed voor je! Net theater!

En onder wat voor steen hebben jullie tot twee jaar geleden geleefd? Wat gebeurde er twee jaar geleden dat jullie opeens wakker werden? Iets gegoogeld? Zelf onderzoek gedaan?

Dat jullie, op de spelletjesafdeling, ook een paar edities van de immens populaire Bullshitbingo hebben liggen, spreekt zo geweldig uit deze zinnen: ‘Iedereen is welkom bij de Bibliotheek en mensen komen niet alleen kennis halen, maar brengen ook kennis. We werken daarbij steeds meer vraaggericht en halen behoeften en wensen op door middel van bijvoorbeeld Design Thinking.’

Bijna mijn hele kaartje vol in één alinea!

Echter, het meest overtuigend in uw vacature is wel het aspect van taakscheiding. Ik begrijp dat het ‘verbinden met de samenleving’ iets is waar jullie bestaande personeelsbestand natuurlijk helemaal geen tijd voor heeft. Of zin in. Daarom is het beter dat hele gedoe met diversiteit en inclusie aan een aparte functionaris toe te wijzen, die je ook weer kunt ontslaan zodra die thema’s uit de actualiteit verdwenen zijn. Dus dat ik helemaal zelfstandig aan het werk kan, en alles helemaal zelf mag bedenken, en zelf mag uitvoeren en zelf mag administreren en begroten, dat zie ik echt niet als een vorm van afschuiven van jullie kant, maar als iets waarmee je vroeger een ZZP’er zichzelf kon laten opbranden. Dus mooi dat ik een jaar (want zo lang is het contract toch?) in eenzaamheid mag komen opbranden in jullie ongetwijfeld prachtige gebouw. In loondienst!

Ik heb wel een puntje van aandacht, en dat is de beloning. Het verbinden met de bevolking is op meer plekken een aparte functie geworden, nu organisaties in de culturele hoek steeds minder een idee hebben van wat dat zijn, de mensen die in de stad wonen en nooit binnen komen lopen. Dat je dat wil belonen met schamele 3.500 euro per maand is een gotspe.

In Rotterdam hebben ze dat beter geregeld. Daar is, nadat het vers opgerichte ‘Artistiek Bureau’ er kennelijk niet in is gelaagd om in twee maanden een stadsbewoner te spreken te krijgen, een subsidie van een half miljoen echte euro’s binnengehaald (van Fonds 21) voor ‘verankering Theater Rotterdam in de stad’.

Het theater, dat al een paar eeuwen in de Maasstad gevestigd is, is ook de weg kwijt, net als jullie, en had eerst een bureau aangesteld om via dramaturgen contact te leggen tussen ‘makers’ en ‘bewoners’, maar dat lukte  niet. Die half miljoen is nu dus speciaal daarvoor, want stel je voor dat die makers dat zelf moeten gaan doen. Die moeten toch vooral dingen maken, en dan is bezig zijn met publiek, of laten we zeggen ‘wat er in de stad leeft’ niet je ding. Logisch. ‘s avonds zit je in de trein terug naar Amsterdam. Als maker.

Dus ik zou het leuk vinden als jullie  mij, na mijn ongetwijfeld succesvolle sollicitatie, ook de titel Social Architect geven. Dat bekt lekker, geeft status, is net zo Engels als Martial Arts en betaalt ook nog eens beter.

Graag wil ik deze sollicitatie in een gesprek nader toelichten (dan maken we daar gelijk een podcast van).

20220126091518_Half miljoen voor verankering Theater Rotterdam in de stad
Goed om te weten Goed om te weten
(Een maandsalaris doneren mag ook)

Wijbrand Schaap

Cultuurpers heet het geesteskind dat ik in 2009 op de wereld zette. Voor ik dat deed was ik (sinds 1996) kunstverslaggever voor onder meer Algemeen Dagblad, Utrechts Nieuwsblad, Rotterdams Dagblad en GPD. Daarvoor deed ik van alles. Studeren enzo. Theater maken. Inspraakavonden notuleren. In een bandje spelen. Ik schreef - en schrijf ook voor specialistische bladen als TM, Boekman, Ons Erfdeel en De Vogelvrije Fietser. Ik help je met schrijven als je het heel lief vraagt. Ik ben getrouwd met Suzanne Brink en heb een kat die Edje heet, een pup die Fonzie heet en een hond die genoemd is naar Rufus Wainwright.Bekijk alle berichten van deze auteur