Op 23 oktober jl schreef website Theaterkrant.nl een stuk over de toekomst van de podiumkunsten. Een toekomst die zwart en somber is wanneer je als maker op groei, of zelfs überhaupt voortbestaan rekent. Kort gezegd: er gaat zoveel geld weg bij het Fonds Podiumkunsten, dat vanaf volgend jaar nog maar tussen de 50 en 60 aanvragen kunnen worden gehonoreerd, in plaats van de 112 nu. Reden:... Lees verder
Voor ik iets inhoudelijks zeg over Lazarus, zondag 13 oktober dé musicalpremière voor mensen die nooit naar musicals gaan, een paar misverstanden de wereld uit. Allereerst, het album Blackstar, dat David Bowie drie dagen voor zijn dood op 11 januari 2016 uitbracht, is níet de soundtrack van Lazarus, de musical van zijn hand die een maand voor zijn dood uitkwam. Het album Blackstar is ontzettend... Lees verder
Amersfoort investeert weer in cultuur. Dat is heel goed nieuws na een periode waarin bezuinigingen de boventoon voerden. Nu wordt het dus extra interessant wat de stad met het extra geld gaat doen. Er ligt al het nodige aan onderzoek. Vorige week kwam er uit onverwachte hoek nog een onderzoek bij. De belangrijkste uitkomst: Amersfoort mag wel wat trotser zijn op de eigen cultuur. Wie wat wil... Lees verder
‘Niets kan het verleden goedmaken. Maar de echte, blijvende kracht van het verleden ligt in de manier waarop het ons heden en onze toekomst beïnvloedt. Wat we kunnen doen is een toekomstige geschiedenis vormgeven waarin we bewust en vastberaden alleen het beste uit ons verleden met ons meedragen.’ Niet blijven wroeten, maar cognitieve gedragstherapie voor heel Europa, zo zou je de... Lees verder
We gaan te nonchalant met ons culturele erfgoed om. Dat blijkt uit het op maandag 30 september gepresenteerde rapport ‘Terughoudend en Betrokken’, dat de commissie Pechtold op verzoek van minister Van Engelshoven heeft opgestel. In 110 pagina’s (met plaatjes) valt te lezen dat de huidige inrichting van de Erfgoedwet leidt tot willekeur en onzekerheid. Dat betekent dat... Lees verder
De wereld van Boukje Schweigman is spannend, maar nooit dodelijk. Of ze nu een belevingsvoorstelling maakt op een mooie locatie tijdens een zomerfestival, of meer kunstzinnig te werk gaat in de stukken die ze voor de theaters maakt: je ziet alleen maar aardige mensen. Ook in Val, haar nieuwste. Daarin zien we een heleboel aardige mensen vallen. Diep vallen, soms. Maar dat vallen overkomt ze, en... Lees verder
Sinds een nog steeds beroemde, uitstekend geklede theatergodheid mij in 1991 wegens mijn shabby garderobe ongeschikt verklaarde voor een toekomst in zijn theater is het tussen mij en de mode nooit meer echt goed gekomen, al behoedt mijn echtgenote me tegenwoordig voor al te grote missers. Geen heel goed uitgangspunt voor een reportage over een modetentoonstelling in Schiedam, maar vooruit. Je... Lees verder
‘Schrijnend om te zien hoe een gebrek aan daadkracht, duidelijkheid en leiderschap – zowel bij de gemeente Utrecht als de directie van het UCK – kon leiden tot een gespletenheid en zelfs breuk onder medewerkers.’ Karin Boelhouwer van de Kunstenbond zit ermee, en ze heeft een punt. Het Utrechts Centrum voor de Kunsten (UCK) ging onlangs officieel failliet. Een groot deel van het... Lees verder
Leden van de Staten Generaal, Dit jaar ongeveer 72 jaar geleden hadden we het eerste Holland Festival. Na jaren van knechting en tirannie kwam de hoop op een betere toekomst letterlijk van boven, in de vorm van Maria Callas. Ooggetuigen die die dag de lichten in de Stadsschouwburg rood zagen kleuren, zouden dat beeld nooit vergeten. 72 jaar later lijken een sterk kunstleven en een inclusieve... Lees verder
De poppen zullen dansen, de rapen zijn gaar en de poep heeft de ventilator geraakt. Het Amsterdam Museum vervangt ‘Gouden Eeuw’ door het neutrale ’17e eeuw’. Een typisch voorbeeld van oikofobe omvolking en politiek correcte taalzuivering, of een nuttige aanpassing aan een veranderende tijdgeest? Tijd gaat het leren, maar explosief is het wel. Bij mij roept het vragen op... Lees verder
Dit weekend was er enige ophef op Twitter. Iets met een Nazi-vergelijking die niet helemaal lekker uitpakte. Nu is er best wel vaak ophef op Twitter vanwege een nazi-vergelijking die niet helemaal lekker uitpakt, maar dit keer betrof het toch één van onze culturele boegbeelden. Kees Vlaardingerbroek, artistiek leider van de NTR Zaterdagmatinee en voormalig hoofd programmering van het Rotterdamse... Lees verder
Er is nogal wat te doen over grenzen, de laatste tijd. Daar hebben auteurs Floor Leene en Greg Nottrot een voorstelling over gemaakt, samen met Wil van der Meer, Tijs Huys en Pascal van Hulst. Het ensemble van het Nieuw Utrechts Toneel (NUT) speelt, in een regie van Daniël van Klaveren, het stuk op de oudste grens die we kennen, de Limes. Dat was een grensweg die de Romeinen aanlegden om de grens... Lees verder
Janine Abbring is erin geslaagd het wat krakkemikkige instituut Zomergasten uit het slop te trekken. Ze heeft er lol in, is uitstekend voorbereid, is daadwerkelijk in haar gasten geïnteresseerd en heeft het eeuwige strijd-element naar de achtergrond weten te drukken, zonder de uitzendingen minder spannend te maken. Dat strijd-element was altijd: slaagt de interviewer erin de gast te... Lees verder
‘Ik weet wel waar jij op zit te meppen!’ De getatoeëerde atlete die nog aan het chillen is na haar paaldansworkshop roept het speels naar haar vriendin, die een stevige linkse directe op mijn bokshandschoen heeft laten landen. ‘Nou en of.’ roept ze terug. Ze lacht er vriendelijk bij. Ik weet dat ik haar meppen niet persoonlijk op hoef te vatten, maar dat er een dingetje... Lees verder
Amersfoort heeft wat in te halen op cultuurgebied. Festivals als Spoffin hebben bijvoorbeeld geen geld om echte honoraria te betalen voor optredende artiesten. Die staan er dus met de naamsbekendheid als beloning. Datzelfde geldt niet voor tennissers, blijkt. De Amersfoortse wethouder sportzaken besloot namelijk om het dit jaar gehouden atp-tennistournooi te verrijken met een subsidie van 50.000... Lees verder
In Groningen klinken minder vaak politiesirenes dan in een stad als Amsterdam. Toen ze afgelopen woensdagavond klonken, was dat omdat inwoners van de panden achter de lokale kunstacademie, Minerva, alarm sloegen. Op het dak stond geen uil, maar een vrijwel naakte man te schreeuwen dat hij de Coop zou gaan overvallen. Mads Wittermans, de acteur in kwestie, was vergeten de politie en de burgers in... Lees verder
‘Als we op de huidige voet doorgaan is het fonds in afzienbare tijd uitgeput.’ Dit staat te lezen in het jaarverslag over 2018 van het Sociaal Fonds Podiumkunsten. Genoeg reden om alarm te slaan, inderdaad. Is dit het zoveelste slachtoffer van de bezuinigingen door het kabinet? Niet echt, blijkt. Wanneer je de stukken in detail bekijkt, zie je vooral dat mensen niet hebben zitten opletten... Lees verder
Theaterfestival Boulevard is elk jaar weer een hoogtepunt van de festivalzomer. Omdat er geen drempels zijn en omdat het de ongedwongen sfeer van de stad in alle vezels met zich meedraagt. Maar het gaat zelfs nog een stapje verder. Hier mijn zeven leermomentjes: 1: Boulevard is toegankelijker dan de stad zelf Sommige mensen vinden het op het hysterische af, maar ik kan er niet anders dan... Lees verder
Als je theater voor kinderen en jongeren maakt, vertel je als volwassene verhalen aan kinderen en jongeren vanuit jouw volwassen bestaan. Dat kan. Daar kun je subsidie voor krijgen. Artemis, eerder hier uitgeroepen tot het op één na beste theatergezelschap van Nederland, is zo’n gezelschap. Maar, omdat dit jeugdtheatergezelschap geleid wordt door Jetse Batelaan doet Artemis het graag anders... Lees verder
Miet Warlop heeft spannende ideeën, en voert ze ook uit. Nu is ze daar niet uniek in. Meer kunstenaars doen dat. Wat Miet Warlop bijzonder maakt is dat het steevast tot echt heel bijzonder werk leidt. Neem haar laatste creatie, te zien op Theaterfestival Boulevard, ‘Ghost Writer and the Broken Hand Brake’: ze zet drie mensen op het toneel en laat ze snelle rondjes draaien, zoals... Lees verder
Met zijn slavernijroman De ondergrondse spoorweg brak de Amerikaanse schrijver Colson Whitehead wereldwijd door. Zijn indrukwekkende nieuwe boek De jongens van Nickel gaat opnieuw over een gruwelijke bladzijde in de recente Amerikaanse geschiedenis. Martelingen, verkrachtingen, zelfs moord: op de Arthur G. Dozier School for Boys was het aan de orde van de dag. Maar liefst 111 jaar lang kwamen de... Lees verder
Het Bossche Theater Artemis is, na International Theatre Amsterdam, het beste theatergezelschap van Nederland. Dat heeft het gezelschap te danken aan een roemrucht verleden (Pauline Mol!!) en aan Jetse Batelaan. Deze regisseur ontving onlangs nog de prestigieuze Zilveren Leeuw op de Biënnale van Venetië voor zijn ontregelende oeuvre. Dat bestaat grotendeels uit voorstellingen waarin kinderen de... Lees verder
Het centrale personage in Lo Lie Taa van theatermaakster Marijn Graven was er vroeg bij. Althans, zo vertelt hij aan de spiegelende vloer en de toeschouwers in zijn monoloog Lo Lie Taa. Als negenjarige was hij al smoorverliefd op zijn moeder en niet lang daarna werd zijn leven bepaald door het nastreven van zo veel mogelijk spetterende resultaten van zijn eigen mannelijke lust. Best gewaagd... Lees verder
Een van de voordelen van de voortschrijdende ontkerkelijking is dat er op steeds meer plekken mooie gebouwen leeg komen te staan. Met die gebouwen kun je dingen doen. Met kunst bijvoorbeeld. Studio Orka uit België heeft deze week in Vught dus iets heel moois gedaan in de Mariakerk. Het leegstaande neoromaanse gebouw hebben ze veranderd in, jawel, een leegstaande kerk. In die kerk heeft de... Lees verder
Het Theater aan de Parade begint langzaam maar zeker uit te groeien tot de schandvlek van cultuurpolitiek Den Bosch. De verouderde schouwburg heeft te lage plafonds, te veel pluche, asbest en verleden om de Brabantse provinciehoofdstad nog tot eer te kunnen strekken. Viktorien van Hulst, directrice van het inmiddels 35-jarige Theaterfestival Boulevard, maakte zich tijdens haar openingstoespraak... Lees verder
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.