We zijn onafhankelijk. Help ons mee en word ook lid! Met jou erbij gaat het beter.

Geen lid, wel steunen?

Pixars Binnenstebuiten in vijf emoties

P

Pixar legde de lat hoog. Zo hoog, dat de recente output ronduit tegenviel. Maar Binnenstebuiten overtreft alle verwachtingen. Het voert misschien wat ver om te stellen dat Pixar eigenhandig de animatiefilm nieuw leven heeft ingeblazen. Maar sinds het door George Lucas opgerichte softwarebedrijf begon met maken van grote films werd de concurrentie weggeblazen. Toy Story brak in 1995 alle records, gevolgd door de ene kaskraker na de andere. De verhalen waren ijzersterk en de visuele effecten – het rif in Finding Nemo, de vacht van Sullivan in Monsters, Inc. – overrompelend. Risico’s ging Pixar evenmin uit de weg, met de grotendeels woordloze film Wall-E en de hartverscheurende negen minuten durende openingsscène van Up als hoogtepunten. Woede Maar dit decennium maakte Pixar de ene misser na de andere, met voornamelijk de zoveelste sequel (Cars 2) en een prequel (Monsters University). De aankondiging dat sequels van zowel Toy Story en Finding Nemo in de maak zijn, is reden genoeg om in wo...

Je kunt nu inloggen om verder te lezen!

Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!

(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)

Word lid, of log hieronder in:

Over deze auteur

Henri Drost

Henri Drost (1970) studeerde Nederlands en Amerikanistiek in Utrecht. Verkocht jaren cd’s en boeken, daarna communicatieadviseur. Schrijft/schreef voor o.a. GPD bladen, Metro, LOS!, De Roskam, 8weekly, Mania, hetiskoers en Cultureel Persbureau/De Dodo over van alles, maar als het even kan over muziek(theater) en sport. Andere specialismen: cijfertjes, de Verenigde Staten en gezondheidszorg. Luistert naar Waits en Webern, Wagner en Dylan en zo’n beetje alles daartussen.

door Henri Drost

Populaire berichten

The Infrastructure of Belonging

The Infrastructure of Belonging

The right to belong to a cultural space is never actually free, even when the ticket is. Someone, somewhere, is doing the ongoing, unglamorous work of holding a door open.
Laat je niet uitspelen

Laat je niet uitspelen

In deze nieuwsbrief: veel Boulevard, een hoop AI en aandacht voor het kleine en kwetsbare, plus waarom vrijgevigheid even noodzakelijk is als gastvrijheid!

Categorieën