Meteen naar de inhoud

israël

‘Soms slaat het verlangen niet gezien te worden om in een overdaad aan exhibitionisme.’ – Yasmeen Godder over The Toxic Exotic Disappearance Act

  • 5 min leestijd

Ze heeft het druk gehad. Hoogzwanger werkte Yasmeen Godder (Jeruzalem, 1973) aan haar eerste choreografie voor Batsheva Dance Company. In een maand tijd stampte ze onder de vleugels van Batsheva haar nieuwe voorstelling The Toxic Exotic Disappearance Act uit te grond, en beviel tussendoor van… 

Yasmeen Godder laat contrast tussen bang individu en brallend groepsdier teveel in de hoofden van de dansers hangen

  • 3 min leestijd

Dansers van Yasmeen Godder - foto Itzik Giuli

Ze zit op haar knieën. Schokkend en trillend deinst ze achteruit. Met klauwende vingers die in het luchtledige lijken te grijpen. Als een bange kat. Schuifelend beweegt de danser zich achterwaarts in een halve cirkel op de witte toneelvloer van Theater Kikker. Eén voor één stappen de vijf anderen het lege open speelvlak op, terwijl de eerste danser angstig het publiek blijft aankijken. Zo begint 'Storm end come'. Met deze voorstelling toont de Isra...

Je kunt nu inloggen om verder te lezen!

Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 3000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!

(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)

Word lid, of log hieronder in:

Dit is mijn vader: vlammende steekpass over antisemitisme te zien op #tf2010

  • 2 min leestijd
In Dit is mijn vader zet de jonge theatermaker Ilay den Boer (1986) zijn eigen vader letterlijk in de spotlights. Hij doet dat door zijn vader de hoofdrol te gunnen in een voorstelling die helemaal over hem gaat. Dat levert intiem en voyeuristisch theater op.
Voor de voorstelling krijgt u een boekje uitgedeeld waarin de levensloop van Gert den Boer staat beschreven. Aan de hand van jaartallen en gebeurtenissen kunt u als bezoeker vragen stellen aan de mannen op het toneel. Vader en zoon geven antwoord, openen deurtjes en vertellen anekdotes. Maar wat als blijkt dat zij heel anders omgaan met sommige gebeurtenissen? Waar de joodse Ilay tekenen ziet van antisemitisme, herkent zijn eigen gereformeerde vader een onschuldig akkefietje. Hoe anders kijken vader en zoon aan tegen problemen als discriminatie of haat?