Bij sommige voorstellingen kerm je binnensmonds of het allemaal wel goed komt. Bij andere voorstellingen slaak je een kreun dat het zo goed uitpakt. The Black Piece is dat laatste. De nieuwste productie van Ann Van den Broek is met input van dansers en testpubliek tot stand gekomen. Dan kan het bijna niet mis gaan. De voorvertoning laat een indringende mix zien van versies van het begrip zwart. Alsof je als publiek gedwongen wordt voor een beslagen spiegel te staan waar de wasem langzaam optrekt en iemand zegt: kijk! De choreografe legt na afloop verantwoording af. Aan het begin van de voorstelling loopt iemand naast mij in het donker de trap af. Het zal niet de laatste keer zijn. Ann Van den Broek bespeelt tijdens The Black Piece het publiek met geluid en beeld en zwervende dansers en ontzenuwt zo verwachtingen. Waarom doet ze dit? ‘Het gaat om waarheden. Niets is wat het lijkt. Je hoort een geluid: lachen, huilen of papier scheuren, maar weet niet waar het vandaan komt. Ook de beelde...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
