Voor een dramma giocoso viel er dinsdag 10 mei verdraaid weinig te lachen tijdens een uitvoering van Don Giovanni van De Nationale Opera. Deze van de Salzburger Festspiele overgenomen productie gaat gebukt onder een loodzware ernst, die nog versterkt wordt door de turbo-Mozart die dirigent Marc Albrecht ons met het Nederlands Philharmonisch Orkest voorschotelt. Ondanks zijn vaak straffe tempi ontbeert de voorstelling elke vaart, temeer daar zangers en orkest – en de musici onderling – hoorbaar van mening verschillen over de te kiezen snelheid. Tijdens de ellenlange recitatieven, begeleid door een als een lullige synthesizer klinkende fortepiano, valt de zaak zelfs helemaal stil. En door de houtenklazerige personenregie van Claus Guth komt geen van de karakters werkelijk tot leven. Verwonde Don Giovanni blijft opvallend kwiek Er valt iets voor te zeggen dat Don Giovanni meteen aan het begin van de opera verwond wordt en zich geblesseerd naar zijn onvermijdelijke einde sleept: hij is een...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
